Flotylle U-Bootów - Google

Flotylle U-Bootów

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

W latach 1935-1945 Kriegsmarine miała do swej dyspozycji 33 flotylle okrętów podwodnych. Flotylla (Unterseebootsflotille) była jednostką skupiającą kilka, kilkanaście, czasem nawet kilkadziesiąt U-Bootów. Flotylle dzieliły się na flotylle bojowe oraz flotylle treningowe (Unterseebootschulflotille)[1]. Bazy flotylli znajdowały się początkowo w portach niemieckich, później dzięki podbojom, bazy były zakładane także poza terytorium III Rzeszy Niemieckiej. Ważniejsze bazy poza granicami III Rzeszy lub na terenach anektowanych:

Spis treści

[edytuj] Flotylle bojowe

[edytuj] 1. Flotylla U-Bootów

Powstała 27 września 1935 roku. Jej pierwszym dowódcą był Karl Dönitz. W 1939 miała siedzibę w Kilonii. Początkowo korzystała z okrętów typu IIB (14)[2], IIC (8), IID (13). Po roku 1941 dołączyły do niej okręty typu VIIB (3), VIIC (81), VIIC/41 (2) oraz XB (2). W czerwcu 1941 roku flotylla przeniosła się do Brestu we Francji. Do dowódców 1. Flotylli, którzy odnieśli największe sukcesy, należą między innymi:

1. Flotylla została zlikwidowana w 1944. Do flotylli należało 111 okrętów.

[edytuj] 2. Flotylla U-Bootów

Została utworzona rok po pierwszej, we wrześniu 1936. Jej dowódcą był Reinhold Saltzwedel. Została utworzona dzięki zezwoleniu Brytyjczyków na rozbudowę niemieckiej floty do 100% tonażu floty brytyjskiej. Flotylla posługiwała się okrętami typu IA (2), VIIA (10), VIIC (2), IX (5), IXB (14), IXC (27), IXC/40 (28), XB (2), UA (1). Najlepsi dowódcy:

  • Reinhard Hardegen;
  • Fritz-Julius Lemp;
  • Wolfgang Lüth.

Do flotylli należało 91 okrętów.

[edytuj] 3. Flotylla U-Bootów

Została założona 4 października 1937. Jej dowódcą był wówczas Hans Eckermann. Początkowa baza w Kilonii, następnie w La Rochelle. 3. Flotylla została zlikwidowana w grudniu 1939 roku, ze względu na małą efektywność – posiadała tylko osiem okrętów. W marcu 1941 została przywrócona. 3. Flotylla dysponowała okrętami: IIB (8), IID (5), VIIB(1), VIIC (90). Najlepsi dowódcy: Peter Erich Cremer, Heinz-Otto Shultze, Helmut Möhlmann. Do flotylli należało 108 okrętów.

[edytuj] 5. Flotylla U-Bootów

Została założona 1 grudnia 1938, dowodzenie objął nad nią Hans Rudolf Rösing. Stacjonowała wyłącznie w Kiloni. Jej dowódcy korzystali z U-bootów typu IIC (7). Ze względu na ograniczenie tonażu budowanych okrętów wojennych przez Wielką Brytanię 5. Flotylla mogła posługiwać się tylko małymi okrętami; w praktyce więc, poza kilkoma patrolami, służyła za flotyllę treningową. Została rozwiązana pod koniec 1939. Reaktywowano ją w 1941 jako flotyllę treningową. Do flotylli należało 7 okrętów.

[edytuj] 6. Flotylla U-Bootów

Założona 1 października 1938, komendę nad nią objął Werner Hartmann. Służyły w niej (jako w pierwszej) okrety typu IXA (8). Ponieważ część tychże okrętów zatonęła, 6. Flotyllę rozwiązano w grudniu ’39. Przywrócona w lipcu ’41 w Gdańsku, ale w lutym następnego roku przeniesiona została do St. Nazaire. W latach 1941-44 korzystano w niej tylko z okrętów typu VIIB (1), VIIC (81) oraz VIIC/41 (1). Po lądowaniu w Normandii flotyllę zlikwidowano (sierpień ’44). Najlepsi dowódcy: Carl Emmermann oraz Otto von Bülow. Do flotylli należało 91 okrętów.

[edytuj] 7. Flotylla U-Bootów

Powstała 25 czerwca 1938. Ostatnia Flotylla utworzona przed wojną. Początkową bazą była Kilonia, później przeniesiono ją do St. Nazaire. Flotyllę zlikwidowano w sierpniu ’44, okręty popłynęły do Norwegii dołączając do istniejących tam flotylli. Od ’40 do ’44, szósta z siódmą flotyllą, z St. Nazaire odbyły aż 388 patroli. Flotylla korzystała z okretów VIIB (19), VIIC (89), VIIC/41(1) oraz U-A (1). Jedna z najsłynniejszych flotylli – należeli do niej najlepsi dowódcy w całym U-Bootwaffe: Otto Kretschmer, Günther Prien, Joachim Schepke, Erch Topp. Zatopili 154 okręty aliantów. Jedna z większych flotylli – należało do niej 110 okrętów.

[edytuj] 9. Flotylla U-Bootów

Pierwsza flotylla utworzona w trakcie wojny. Zadecydowano o założeniu jesienią 1941, na początku 1942 utworzono ją w Breście, zdobytym przez 5. Dywizję Pancerną w czerwcu czterdziestego roku. Pierwszym szefem flotylli był Jürgen Oesten, drugim, (ostatnim) był Heinrich Lehmann-Willenbrock. Była to baza położona najbliżej Wielkiej Brytanii; często ją bombardowano. Pierwszy port U-Bootów, w którym zbudowano bunkry dla okrętów. Miały one mocną betonową konstrukcję, odporną na bomby lotnicze; dzięki temu możliwe stało się budowanie okrętów bez zakłóceń w postaci nalotów. Bunkry te były dokami wyposażonymi w nowoczesny sprzęt, istniały tam także suche doki. Stacjonujące tu 1. i 9. flotylla odbyły przez cały okres pobytu w Breście 329 patroli. Ostatni okręt opuścił tę bazę 4 września 1944 i udał się (tak jak wszystkie pozosłe) do Bergen. Piętnaście dni później do tej bazy wkroczyły wojska amerykańskie. Flotylla korzystała z okrętów typu VIIC (73), VIIC/41 (5), VIID (6). Najlepsi dowódcy:

  • Heinrich Lehmann-Willenbrock;
  • Heinz Sieder;
  • Hermann Stuckmann.

Flotylla w sumie posiadła 84 okręty.

[edytuj] 10. Flotylla U-Bootów

Założona 15 lutego 1942 w Lorient. Dowódcą flotylli był Günther Kuhnke. Część jej okrętów służyła na Pacyfiku. Flotylla w swoim składzie miała także tzw. „mleczne krowy”. Były to okręty zbudowane specjalnie do zaopatrywania innych U-Bootów będących na patrolach. Był to okręt typu XIV, pozbawiony wyrzutni torpedowych, miał wyłącznie uzupełniać paliwo oraz żywność. Flotylla została przeniesona do Nowegii w sierpniu 44, tam sformułowano 33. Flotyllę stacjonującą na dalekim wschodzie. Po przedostaniu się do Niemiec Günthera Kuhnke flotyllę 10. oficjalnie rozwiązano. Okręty flotylli: IXC (26), IXC/41 (41), IXD1 (2), IXD2 (4), XB (1), XIV (6), ogółem 82 okręty. Najlepsi dowódcy:

  • Adolf Piening;
  • Helmut Witte;
  • Georg Lassen.

[edytuj] 11. Flotylla U-Bootów

Powstała 15 maja 1942, jej szefami byli Hans Cohausz oraz Heinrich Lehmann-Willenbrock (grudzień 1944 – maj 1945). Od sierpnia 1941 do maja 1945 przepłynęło 78 konwojów do Murmańska. By niszczyć konwoje płynące do Rosji powołano 11. Flotyllę z bazą w Bergen. Pod koniec wojny, w kilka miesięcy przed kapitulacją do 11. Flotylli wprowadzono okręty, na które Dönitz czekał od 1935 roku – U-Booty typu XXI oraz XXIII. Na szczęście dla aliantów nowoczesne okręty XXI i XXIII nie zdążły zadać poważnych strat. W skład flotylli wchodziły okręty VIIC (121), VIIC/41 (49), IXC/40 (2), XB (1), XXI (6), XXIII (10). Duża ilość okrętów w tej flotylli wynika z faktu, iż po lądowaniu w Normandii Niemcom odebrane zostały bazy na wybrzeżu Francji, a uciekające stamtąd okręty kierowały się do Norwegii, gdzie albo tworzyły nowe flotylle, albo dołączały do starych. Dowódcą godnym wzmianki był Reinhart Reche. Flotylla posiadała 189 okrętów.

[edytuj] 12. Flotylla U-Bootów

12. Flotylla została założona 15 października 1942. Jej pierwszym dowódcą był Klaus Scholtz. Począkowo duże, oceaniczne okręty miały być włączane do 2. Flotylli, jednak włączano je do 10., później również do 12. Flotylli. Pierwszym okrętm, który zacumował w bazie tej flotylli, w Bordeaux, był U-178, miało to miejsce 9 stycznia 1943. Flotylla miała swą drugą bazę w Malezji, w Penang. Do tej flotylli trafiały okręty operujące na południowym Atlantyku oraz na oceanie Indyjskim, które opuściły 10. Flotyllę. Stacjonowało tutaj również kilka okrętów włoskich oraz japońskich. W sierpniu 1944 U-Booty będące, bądź w porcie, bądź na północnym Atlantyku zmieniły bazę na Flensburg, w Niemczech. Flotylla posługiwała się okrętami typu VIIF (3), IXD (24), XB (6), XIV (9), UIT (5). Do najlepszych dowódców należeli: Werner Hartmann i [Eitel-Friedrich Kentrat. Flotylla posiadała 47 okrętów.

[edytuj] 13. Flotylla U-Bootów

Flotylla została założona w lipcu 1943, w Trondheim, w Norwegii. Jej piewszym dowódcą był Rolf Rüggeberg. Okręty należące do tej flotylli operowały na północ od Skandynawii, ich zadaniem było niszczenie konwojów zaopatrzeniowych dla ZSRR. Prócz bojowych misji, U-Booty tej flotylli odbywały także patrole meteorologiczne dla Luftwaffe oraz Kriegsmarine; dzięki tym meldunkom możliwe było określenie przybliżonego kursu konwojów. Flotylla ostała przegrupowana w sierpniu 1944, po napływie okrętów z Francji i ostatecznie rozwiązana po kapitulacji III Rzeszy, w maju 1945. Dowódcy flotylli nie odnieśli żadnych sukcesów bojowych, okręty flotylli służyły głównie jako okręty kontaktowe i meteorologiczne. Okrety 13. Flotylli: VIIC (47), VIIC/41 (8).

[edytuj] 14. Flotylla U-Bootów

Flotylla utworzona już po lądowaniu w Normandii (Operacja Overlord), w grudniu 1944, w Narwiku. Jej jedynym szefem był Helmut Möhlmann. Dowódcą godnym wzmianki, był Hans-Georg Hess, 20-letni dowódca U-466 i U-995. Flotylla posiadała 8 okrętów : VIIC (2), VIIC/41 (6); wszystkie przetrwały do końca wojny. U-995 został wyremontowany i służył od 1971 jako muzeum w Laboe, koło Kilonii. Flotylla została rozwiązana po kapitulacji III Rzeszy.

[edytuj] 23. Flotylla U-Bootów

Początkowo Hitler nie miał w planach opanowania południowej Europy, jednak po ataku Mussoliniego na Bałkany, zdecydował się na ekspansję w tamtym kierunku. 23. Flotylla była owocem owej ekspansji, jej bazą była Salamina w Grecji. Flotylla została założona w październiku 1941. Jej jedynym szefem był Fritz Frauenheim. Flotylla jako jednostaka nieskuteczna, została przeniesiona nad Bałtyk jako flotylla treningowa. Dowódcą godnym wzmianki był Hans Heidtmann. Flotylla posiadała 9 okrętów; VIIB (3), VIIC (6).

[edytuj] 29. Flotylla U-Bootów

Utworzona w grudniu 1941, jej szefami byli:

  • Franz Becker (grudzień 1941 – maj 1942),
  • Fritz Frauenheim (maj 1942 – lipiec 1943)
  • Günther Jahn (sierpień 1943 – wrzesień 1944).

Flotylla posługiwała sie okrętami typu VIIB (3), VIIC (49); w sumie 52 okręty. Jej bazami były: Marsylia, La Spezia, Salamina, Pula. Gdy we wrzreśniu 1944 został zatopiony ostatni z 68 U-Bootów operujących na wodach morza Śródziemnego, 29. Flotylla została zlikwidowana. Najlepsi dowódcy:

  • Freiherr Hans-Diedrich von Tisenhausen;
  • Helmut Rosenbaum;
  • Horst-Arno Frenski.

[edytuj] 30. Flotylla U-Bootów

Założona w październiku 1942. Dowódcy flotylli:

  • Helmut Rosenbaum (do maja 1944) [3];
  • Clemens Schöler (maj 1944 – lipiec 1944);
  • Klaus Petersen (do października 1944).

Bazą 30. Flotylli była Konstanca, jej okręty operowały na morzu Czarnym. Flotylla posiadała sześć okrętów typu IIb. Jej dowódcy nie odnieśli większych sukcesów.

Zobacz więcej: 30. Unterseebootsflottille

[edytuj] 33. Flotylla U-Bootów

Ostatnia flotylla bojowa, założona we wrześniu 1944, pod komendą Georga Schewe. Jej bazą był Flensburg, miasto na północ od Kilonii. Faktycznym areałem operacyjnym był daleki wschód, drugą bazą 33. Flotylli był Penang, w Malezji, a także Singapur. Flotylla została zlikwidowana po kapitulacji III Rzeszy, w maju 1945. Okręty odbywające parole na Dalekim Wschodzie w tym czasie zostały przeniesione do Japonii, gdzie służyły do końca wojny Amerykańsko – Japońskiej. Okręty flotylli: VIIC (14), VIIC/41 (4), IXC (3), IXC/40 (41), IXD1 (1), IXD2 (8), XB (2), UIT (2). Flotylla posiadała 76 okrętów.

[edytuj] Flotylle treningowe

Flotylle treningowe służyły do szkolenia załóg U-Bootów; pomysł tworzenia takich flotylli zrodził się w 1941 roku. Przed 1941 okręty były przydzielane do konkretnych flotylli bojowych, tam też przechodziły szkolenia.[4] Flotylle operujące na froncie, miały swe bazy we Francji, lub w Norwegii. We flotyllach treningowych można było uzywać portów oddalonych od linii frontu; stąd większość baz tych flotylli mieściło się nad Bałtykiem.

[edytuj] 4. Szkolna Flotylla U-Bootów

Flotylla została założona w maju 1941 roku. Jej bazą był Szczecin. Flotylla szkoliła głównie U-Booty typu IX oraz XXI. Dowódcy flotylli:

  • Werner Jackobsen (maj 1941 – sierpień 1941);
  • Heiz Fischer (sierpień 1941);
  • Fritz Frauenheim (lipiec 1941);

Flotylla rozwiązana w lipcu 1941.

[edytuj] 5. Szkolna Flotylla U-Bootów

Flotylla, z początku bojowa, została przywrócona w czerwcu 1941, jako flotylla trenigowa. Jej bazą była Kilonia. Dowódcy flotylli:

  • Karl-Heinz Moehle (czerwiec 1941 – sierpień 1942);
  • Hans Pauckstadt (wrzesień 1942 – listopad 1942);
  • Karl-Heinz Moehle (listopad 1942 – maj 1945).

Flotylla została zlikwidowana w maju 1945; szkoliła głównie U-Booty typu VII.

[edytuj] 8. Szkolna Flotylla U-Bootów

Założona w 1941 roku, w Królewcu, jednak w 1942 została przeniesiona do Gdańska. Jej dowódcy:

  • Wilhelm Schulz (październik 1941 – styczeń 1942);
  • Hans Eckermann (styczeń 1942 – styczeń 1943);
  • Bruno Mahnn (styczeń 1943 – maj 1943);
  • Werner von Schmidt (czerwiec 1943 – kwiecień 1944);
  • Hans Pauckstadt (maj 1944 – styczeń 1945).

Flotylla została zlikwidowana w styczniu 1945. Szkoliła głównie U-Booty typu VIIC i VIIC/41, a także XVIIA oraz XVIIB.

[edytuj] 18. Szkolna Flotylla U-Bootów

Oficjalnie flotylla treningowa, w rzeczywistości jednak, jej okręty prowadziły działania bojowe. Działała zaledwie przez cztery miesiące, od stycznia do maja 1945. Jej dowódcą był Rudolf Franzius. Okręty flotylli: VIIC(3), UA(1), UD-4(1). Jednostka posiadała 5 okrętów. Jej bazą był Hel.

[edytuj] 19. Szkolna Flotylla U-Bootów

Założona w październiku 1943, zlikwidowana w maju 1945, jej dowódcą był Jost Metzler. Wyszkoliła cztery okręty IIC. Jej bazami były Kilonia oraz Pilawa.

[edytuj] 20. Szkolna Flotylla U-Bootów

Założona w czerwcu 1943, zlikwidowana w marcu 1945. Jej dowódcą był Ernst Mengersen.

[edytuj] 21. Szkolna Flotylla U-Bootów

Założona już w 1935 roku, zlikwidowana w lutym 1945. Jej dowódcy:

  • Kurt Slevogt (1935 – październik 1937)
  • Heinz Beduhn (listopad 1937 – marzec 1940)
  • Paul Bühel (marzec 1940 – czerwiec 1943)
  • Otto Schuhart (czerwiec 1943 – wrzesień 1944)
  • Herwig Collmann (wrzesień 1944 – marzec 1945)

Flotylla wyszkoliła 54 okręty, głównie VIIC. Bazy flotylli:

  • Kilonia;
  • Neustadt in Holstein;
  • Pilawa.

[edytuj] 22. Szkolna Flotylla U-Bootów

Utworzona w styczniu 1941 w Gdyni. Przeniesiona do Wilhelmshaven zimą 1945. Została zlikwidowana , gdy III Rzesza skapitulowała. Dowódcy flotylli:

  • Wilhelm Amrbrosius (styczeń 1941 – styczeń 1944);
  • Wolfgang Lüth (styczeń 1944 – lipiec 1944)
  • Heinrich Bleichrodt (lipiec 1944 – maj 1945)

Flotylla wyszkoliła 47 U-Bootów.

[edytuj] 23. Szkolna Flotylla U-Bootów

Początkowo była flotyllą bojową, której rejonem operacyjnym było Morze Śródziemne, z bazą w Salaminie, w Grecji. Została zlikwidowana w 1942 i przywrócona w sierpniu 1943 na Morzu Bałtyckim, w Gdańsku. Jej dowódcą był Otto von Bülow. Flotylla działała do marca 1945, ewakuowana ze względu na Sowietów, którzy zajęli Gdańsk; wyszkoliła 11 okrętów. W marcu 1943 została zlikwidowana.

[edytuj] 24. Szkolna Flotylla U-Bootów

Flotylla została założona w listopadze 1939. Jej bazami były: Trondheim, Gdańsk, Eckernförde (Niemcy), Kłajpeda. Flotylla została założona, by szkolić oficerów w atakach torpedowych na prawdziwe statki, jednak jej program szkolenia został zmieniony i ćwiczyła oficerów w techikach wykrywania i uciecki przed atakami Aliantów. Na początku istnienia stacjonowała na wschodzie Morza Bałtyckiego, jednak ze względu na operację Barbarossa została przeniesiona do Norwegii, by uniknąć spotkań okrętów szkolnych z bojowymi. Flotylla wyszkoliła 53 U-Booty, głównie typu VIIC. Jej dowódcy:

  • Korvkpt. Hannes Weingärtner (listopad 193 - czerwiec 1940),
  • Kpt. zur See Peters (imię nieznane) (lipiec 1940 - styczeń 1943),
  • Fregkpt. Karl-Friedrich Merten (marzec 1943 - maj 1944),
  • Korvkpt.Karl Jasper (maj - lipiec 1944)
  • Fregkpt. Karl-Friedrich Merten (lipiec 1944 - marzec 1945).

Flotylla została przeniesiona z powrotem nad Bałtyk, do Kłajpedy; została zlikwidowana w marcu 1945.

[edytuj] 25. Szkolna Flotylla U-Bootów

Została założona w kwietniu 1940. Szkoliła U-Booty przez cztery tygodnie, później przekazywała je 27. Flotylli, przez co niemożliwym jes określenie ilości wyszkolonych jednostek. Działała do końca wojny. Jej dowódcy:

  • Korvkpt. Ernst Hashagen (kwiecień 1940 - grudzień 1941)
  • Korvkpt. Karl Jasper (grudzień 1941- sierpień 1943)
  • Fregkpt. Karl Neitzel (sierpień 1943 - styczeń 1944)
  • Korvkpt. Robert Gysae (styczeń 1944 - kwiecień 1945)
  • Korvkpt. Wilhelm Schulz (kwiecień 1945 - maj 1945)

Jej bazami były: Lipawa, Gdańsk, Travemünde, Trondheim.

[edytuj] Zobacz też

U-Booty

Niemieckie stopnie wojskowe

Przypisy

  1. ↑ Pominęci zostali niektórzy dowódcy flotylli ze względu na brak danych. Także we flotyllach, gdzie owi dowódcy są wymienieni, podano tylko pierwszych szefów jednostek - było ich bardzo dużo, niepodobna wymienić wszystkich
  2. ↑ W nawiasach podana jest liczba jednostek danego typu w tej flotylli
  3. ↑ W nawiasch podany okres dowodzenia.
  4. ↑ Ponieważ okręty wraz z załogami, które szkoliły sie w trakcie wojny, po ukończeniu kursu były przenoszone do flotylli bojowych, niemożliwym jest przedstawienie danych ilościowych dotyczących typów okrętów, jakie szkoliły się w danej flotylli.

[edytuj] Biblografia


Z maczetami na uchodźców
23 osoby zostały ranne po tym, jak kilkudziesięciu mężczyzn zaatakowało mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Norwegii. Napastnicy mieli przy sobie metalowe pręty i maczety.
Setki osób uciekają przed powodzią
Ponad 300 osób zostało ewakuowanych po tym, jak ulewne deszcze spowodowały powodzie w północno-wschodniej Rumunii. Woda uszkodziła drogi, mosty i linie energetyczne.
Samolot startował w ogniu
241 pasażerów i 11 członków załogi musiało w czwartek po południu ewakuować się z samolotu startującego z lotniska w stolicy Indii, po tym jak zaraz po starcie stanął on w płomieniach. Na szczęście nikomu nic się nie stało.
Ewakuacja polskich turystów
Grupa Polaków ewakuowana z hotelu w miejscowości Kiotari na wschodnim wybrzeżu Rodos - informuje dziennik.pl. Część osób trafiła do innych hoteli. Ci, dla których zabrakło tam miejsc, będą musieli spać w miejscowych szkołach.
Niemiecka policja szuka katów Powstania Warszawskiego
Niemiecka policja wszczęła poszukiwania członków brygady SS "Dirlewanger", hitlerowskiej jednostki, która brała udział w tłumieniu Powstania Warszawskiego. W sprawie pojawiły się nowe dokumenty.
Linki: Strona gwna