Z Wikipedii

Fregaty typu Horizon
Opis typu
Kraj	Francja WÅ‚ochy
Użytkownicy	Francja  WÅ‚ochy
Wprowadzenie do służby	2007
Zbudowane okręty	1 (+3 w budowie)
Planowane okręty	4
Okręty w służbie	1
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	5600 t standardowa 6635 t pełna
Długość	152,87 m
Szerokość	20,3m
Zanurzenie	5,4 m
Napęd	CODOG: 2 turbiny gazowe LM2500 o mocy łącznej 59 800 KM, 2 silniki wysokoprężne Pielstick o mocy łącznej 10 560 KM, napędzające 2 śruby
Prędkość	29 węzłów
Zasięg	7000 Mm przy prędkości 18 w, 3500 Mm przy 25 w
Załoga	170
Uzbrojenie	1 wyrzutnia pionowa Sylver dla 32 pocisków przeciwlotniczych Aster 30 i 16 Aster 15 2 wyrzutnie Sadral pocisków plot Mistral 8 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych MM40 Exocet 2 armaty 76 mm plot 2 działka 20 mm 2 wt pop 324 mm - stan dla okrętów francuskich, szczegóły poniżej
Wyposażenie lotnicze	2 śmigłowce
Galeria w Wikimedia Commons

Fregaty rakietowe typu Horizon (we Włoszech - typ Orrizonte) - seria 4 okrętów klasy fregata rakietowa z początku XXI wieku, opracowanych wspólnie przez Francję i Włochy. Głównym zadaniem okrętów jest obrona przeciwlotnicza, stąd określane są jako fregaty przeciwlotnicze, ale także jako niszczyciele rakietowe^[1]. Pierwsza jednostka typu weszła do służby w 2007.

[edytuj] Historia

W grudniu 1992, po fiasku projektu europejskiej fregaty NFR-90, Francja, Wielka Brytania i Włochy uzgodniły wymagania, jakie ma spełniać nowa wspólna fregata (program FCNG). Przy pracach projektowych główny nacisk miano położyć na zwiększenie zdolności do zwalczania celów powietrznych. Prace nad projektem fregat Horizon (włoski Orrizonte, pol. - horyzont) zostały jednak poważnie zakłócone przez rozbieżności interesów poszczególnych krajów co do dokładnej specyfikacji i przeznaczenia okrętów. Francja i Włochy wymagały zapewnienia obrony przeciwlotniczej dla swoich lotniskowców na krótkich dystansach, podczas, gdy Wielka Brytania preferowała koncepcję okrętów mogących zapewnić obronę przeciwlotniczą zgrupowaniom flot na dalszych dystansach i działać na Atlantyku. Poważne rozbieżności pojawiły się także podczas wybierania wyrzutni pionowego startu, ponieważ Francja i Włochy promowały system Sylver z pociskami Aster, a Wielka Brytania system VLS.

Wahania co do ostatecznego kształtu okrętów, ich konfiguracji i wyboru rozwiązań technologicznych, które miały miejsce w latach 1995-1996, doprowadziły do przesunięcia planowanego terminu wejścia pierwszych okrętów do służby na rok 2006. Oficjalnie program Horizon rozpoczął się deklaracją ministrów obrony trzech państw w kwietniu 1999. Jednakże, z powodu zasadniczych różnic co do zastosowania nowych okrętów oraz lobbingu własnego przemysłu, już 26 kwietnia 1999 Wielka Brytania wycofała się z programu i podjęła decyzję o samodzielnym opracowaniu przeznaczonych dla Royal Navy okrętów, które otrzymały oznaczenie Typ 45.

"Forbin" przed ukończeniem

Program Horizon był kontynuowany przez Francję i Włochy, które zamówiły w 2000 po dwie jednostki typu Horizon. Francuskie jednostki miały zastąpić dwie stare fregaty typu Suffren. Zamówienie z 2002 na dwa dodatkowe okręty dla Francuskiej Marynarki Wojennej (mające zastąpić dwie fregaty typu Cassard) zostało anulowane na rzecz tańszej przeciwlotniczej wersji nowych wielozadaniowych fregat typu FREMM.

22 grudnia 2007 do służby weszła pierwsza włoska fregata typu Horizon "Andrea Doria" która pełną gotowość operacyjną ma osiągnąć w drugiej połowie 2008 roku.

Francuskie jednostki budowała stocznia DCN w Lorient, ale część bloków kadłuba "Forbina" wykonała stocznia SMCT w Saint Nazaire, zmontowanych następnie w Lorient. Włoskie okręty budowano i wodowano w stoczni Fincantieri w Riva Trigoso koło Genui, ale wyposażano w stoczni w Muggiano kołoa La Spezia.

[edytuj] Źródła

• Maksymilian Dura: "Sukces i porażka. Fregaty typu Horizon (Orizzonte)" w: Morze, statki i okrÄ™ty nr 3/2008, s. 6

[edytuj] Linki zewnętrzne

• (en) opis i zdjÄ™cia okrÄ™tu "Andrea Doria"