Fryderyk I Barbarossa - Google

Fryderyk I Barbarossa

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Fryderyk I Barbarossa
Z bożej łaski Cesarz Cesarstwa Rzymskiego, król Niemiec, książę Szwabii
król Niemiec
Okres urzędowania od 1152
do 1190
Poprzednik Konrad III
Następca Henryk VI Hohenstauf
Dane biograficzne
Dynastia Hohenstaufowie
Urodzony ok. 1125
Zmarł 10 czerwca 1190
Ojciec Fryderyk II Jednooki
Matka Judyta
Galeria w Wikimedia Commons

Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) - z dynastii Hohenstaufów, syn księcia Szwabii - Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, konkurencyjnego w tamtym okresie wobec Hohenstaufów. Po śmierci ojca (1147) przyjął tytuł księcia Szwabii (jako Fryderyk III), 4 marca 1152 został koronowany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W latach 1154-1186 był również królem Włoch. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim.

Spis treści

[edytuj] Koronacja cesarska

Zgodnie z ugodą zawartą z papieżem Eugeniuszem III w Konstancji w 1153 roku, w następnym roku Fryderyk wkroczył do Włoch. W trakcie działań zbrojnych w jego ręce wpadł Arnold z Brescii, którego wydał papieżowi Hadrianowi IV i został ukoronowany w Rzymie na cesarza 18 czerwca 1155 roku.

[edytuj] Konflikt z papiestwem

Konflikt rozpoczęło starcie z legatem papieskim Rolandem Bandinellim (późniejszym papieżem Aleksandrem III podczas sejmu Rzeszy w Besançon w roku 1157. Wtedy to legat papieski oświadczył, że korona cesarska stanowi kościelne "beneficjum" (słowem cesarz jest lennikiem papieża), odnawiając tym samym spór o inwestyturę. Kolejne starcie nastąpiło podczas sejmu na Polach Ronkalskich w roku 1158. Konflikt został zakończony upokorzeniem się Fryderyka I przed papieżem Aleksandrem III 24 lipca 1177 roku w Wenecji.

[edytuj] Wojna o wpływy w północnych Włoszech

Od 1167 prowadził wojny z miastami północnowłoskimi, które w obronie przed nim zawiązały Ligę Lombardzką. Po odmowie króla Anglii - Ryszarda Lwie Serce, który nie przysłał swoich wojsk na pomoc Fryderykowi, cała kampania była skazana na klęskę. Odniósł on dotkliwą porażkę pod Legnano, niedaleko Mediolanu, 29 maja 1176, w bitwie tej sam został ranny i przez krótki czas sądzono nawet, że nie żyje. Fryderyk musiał negocjować z papieżem Aleksandrem III, jednak udało mu się narzucić miastom lombardzkim swoje zwierzchnictwo, choć zachowały autonomię.

[edytuj] RzÄ…dy w Niemczech

W aktach cesarskich w 1157 roku po raz pierwszy pojawiła się formuła "Święte Cesarstwo" na określenie Rzeszy Niemieckiej. Podczas Sejmu Cesarstwa w 1158 roku cesarz Fryderyk I musiał zgodzić się na to, aby książęta mogli dzielić swoje państewka pomiędzy potomstwo, zgodnie z regułami patrymonialnymi. Była to formalna sankcja ze strony Cesarstwa dla rozdrobnienia feudalnego w Niemczech.

[edytuj] III krucjata

Śmierć Fryderyka Barbarossy

Chcąc pokazać swą mocną pozycję jako cesarza Fryderyk zorganizował III krucjatę. Jej celem było odzyskanie utraconej w 1187 Jerozolimy. Po zawarciu pokoju z papieżem, wyprawa wyruszyła w 1189, przewodzili jej również: król Francji - Filip II August i król Anglii - Ryszard Lwie Serce. Wojska przemaszerowały przez Węgry, Serbię, Rumunię, oraz dotarły do Konstantynopola jesienią 1189 roku. Krucjatę tę zakończyło utonięcie cesarza w trakcie kąpieli w rzece Salef, w Antiochii.

Na tych wydarzeniach opiera się legenda, mówiąca, iż Fryderyk nie utonął i że znajduje się skamieniały wraz ze swoimi rycerzami w niejakiej jaskini. Broda już przerosła stół, ale pojawi się, kiedy owinie go trzy razy, albo gdy Niemcy będą potrzebować Fryderyka.

[edytuj] Małżeństwa i potomstwo

Fryderyk Barbarossa miał dwie żony: pierwszą była poślubiona ok. 1147 r. Adela von Vohburg (zm. 1190), z którą jednak nie doczekał się potomstwa i z którą się rozwiódł w 1153 r., drugą żoną była poślubiona w 1156 r. Beatrycze I Burgundzka (zm. 1184), córka Renaud III, hrabiego Burgundii i Macon (zob. Franche-Comté).

Z drugiego małżeństwa pochodzili:

  • Fryderyk (V), książę Szwabii (1164 - 1170),
  • Henryk VI (Listopad 1165-1197), cesarz niemiecki,
  • Fryderyk V, książę Szwabii (1167-1191),
  • Otto I, palatyn Burgundii (1170 - 1200),
  • Konrad II, książę Szwabii i Rothenburga (1173 - zamordowany w 1196),
  • Filip Szwabski (1177- zamordowany w 1208), od 1198 król Niemiec,
  • Beatrycze (1162-1174), byÅ‚a zarÄ™czona z Wilhelmem II, królem Sycylii, ale zmarÅ‚a zanim siÄ™ pobrali,
  • Agnieszka (zm. październik 1184), byÅ‚a zarÄ™czona z Emerykiem Arpadowiczem, królem WÄ™gier, ale zmarÅ‚a zanim siÄ™ pobrali.


Komisja ds. nacisków dopiero w przyszłym roku
Sejmowa komisja ds. nacisków wbrew wcześniejszym planom nie przesłucha w tym roku kolejnych osób. Przyszłotygodniowe posiedzenia komisji zostały przełożone. Jak tłumaczy jej szef Andrzej Czuma (PO), wynika to z "przedświątecznych zobowiązań" posłów w niej zasiadających.
Wałęsa rozbawiony zaskakującą deklaracją dalajlamy
- PociÄ…gaÅ‚y mnie teorie ekonomiczne Marksa. Jestem w pewnym sensie marksistÄ… gospodarczym - powiedziaÅ‚ dalajlama na konferencji z okazji 25. Rocznicy przyznania nagrody Nobla Lechowi WaÅ‚Ä™sie. – Ale mnie wasza Å›wiÄ…tobliwość rozbawiÅ‚ – odparÅ‚ Lech WaÅ‚Ä™sa.
Ebadi: gdy "Solidarność" zwyciężyÅ‚a, wszyscy krzyczeliÅ›my »hura!«
Gorącymi oklaskami powitali młodzi ludzie z całego świata duchowego przywódcę Tybetu Dalajlamę XIV, który przyjechał do Gdańska na obchody 25-lecia przyznania Pokojowej Nagrody Nobla Lechowi Wałęsie. Shirin Ebadi z Iranu wyznała, że gdy "Solidarność" zwyciężyła, "wszyscy w naszych domach krzyczeliśmy hura!".
Sąd chce roku więzienia dla aktora Zbigniewa B.
Kary roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata oraz grzywny chce prokuratura dla znanego aktora Zbigniewa B., oskarżonego o nakłanianie do poświadczenia nieprawdy przy zdawaniu egzaminu na prawo jazdy.
Konferencja z okazji 25-lecia Nobla dla Lecha Wałęsy
Lech Wałęsa jest żywym symbolem Polski, Polski odrodzonej i niepodległej. Pomimo, że wiele osób w kraju podważa autorytet byłego prezydenta, na świecie nadal jest on traktowany jako wielki przywódca, a jego autorytet i rola w obaleniu komunizmu są niepodważalne. W tym roku mija 25 lat od wydarzenia silnie związanego nie tylko z samym Wałęsą, ale i z obaleniem komunizmu i działalnością ruchu niepodległościowego w Polsce.
Linki: Strona g³ówna