Fulko IV
Z Wikipedii
| Fulko IV |
|
| Hrabia Andegawenii w latach 1098-1106 razem z Godfrydem |
|
| Okres urzędowania | od kwiecień 1068 do 14 kwietnia 1109 |
| Poprzednik | Godfryd III Brodaty |
| Następca | Fulko V |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Plantageneci |
| Urodzony | 1043 |
| Zmarł | 14 kwietnia 1109 |
| Ojciec | Godfryd II Ferréol |
| Matka | Ermengarda d'Anjou |
| Żona | Hildegarda de Beaugency Ermengarda de Bourbon Orengarda de Châtellailon Bertrada de Montfort Mantie de Brienne |
| Dzieci | Ermengarda Andegaweńska Godfryd IV Martel Fulko V |
Fulko IV, zwany le Réchin (ur. 1043, zm. 14 kwietnia 1109), hrabia Andegawenii, młodszy syn hrabiego Gâtinais Godfryda II Ferréola i Ermengardy, córki hrabiego Andegawenii Fulka III Czarnego.
Był młodszym bratem Godfryda III Brodatego, który w 1060 r. odziedziczył Andegawenię. Fulko, w sojuszu z księciem Akwitanii Wilhelmem VIII, rozpoczął wojnę przeciwko bratu. Dzięki zdradzie w szeregach Godfryda pojmał brata w 1067 r. Został wówczas ekskomunikowany przez Kościół i musiał wypuścić Godfryda. Wkrótce jednak wojna rozgorzała na nowo. W kwietniu 1068 r. Godfryd przegrał bitwę pod Brissac i dostał się do niewoli, w której przebywał do 1096 r.
Fulko został jedynym hrabią Andegawenii. Wojna domowa przyczyniła się do utraty niektórych terytoriów. Odpadło Saintoge, a Fulko musiał oddać Gâtinais królowi Francji Filipowi I. Przez cały okres swojego panowania Fulko dążył do narzucenia silnej władzy andegaweńskim baronom, walczył z terytorialnymi zakusami książąt Normandii oraz o utrzymanie andegaweńskiego zwierzchnictwa nad Maine i Bretanią. W 1106 r. wybuchła rebelia najstarszego syna i współrządcy Fulka, Godfryda, zakończona śmiercią pierworodnego.
Ok. 1096 r. Fulko miał spisać historię hrabiów Andegawenii, co jednak jest kwestionowane przez współczesną historiografię. Jeśli jednak tak było, byłaby to pierwsza kronika spisana przez osobę świecką.
Fulko żenił się pięciokrotnie. Jego pierwszą żoną była Hildegarda de Beaugency, córka Lancelina II, pana de Baugency. Fulko miał z nia jedną córkę:
- Ermengarda (ok. 1067 - 1147), żona księcia Akwitanii Wilhelma IX Trubadura i księcia Bretanii Alana IV Młodszego
Po śmierci pierwszej żony przed 1070 r., ożenił się z Ermengardą, córką Archambauda IV, pana de Bourbon. Ermengarda została oddalona w 1075 r., prawdopodobnie na skutek zbyt bliskiego pokrewieństwa. Fulko miał z nią jednego syna:
21 stycznia 1076 r. poślubił Orengardę, córkę Isembarda pana de Châtellailon. Małżeństwo to pozostało bezdzietne i Orengarda została oddalona w 1080 r.
W 1089 r. poślubił Bertradę de Montford (ok. 1070 - 14 lutego 1117), córkę Szymona I, pana de Montfort, i Agnieszki, córki hrabiego Ryszarda d'Évreux. Fulko i Bertrada mieli razem jednego syna:
Wkrótce po narodzeniu syna Bertrada porzuciła męża dla króla Filipa I Francuskiego. Fulko ożenił się ponownie z Mantie, córką Waltera I de Brienne. To małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1107 r.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Godfryd III Brodaty |
 |
Hrabia Andegawenii 1068-1109 w latach 1098-1106 razem z Godfrydem IV |
|
Następca Fulko V |
| Kosztowna naprawa Wielkiego Zderzacza |
|
Naprawa europejskiego akceleratora cząstek - LHC - może kosztować prawie 30 milionów dolarów. Takiego zdania są eksperci z ośrodka badawczego CERN w Genewie.
|
| Komórki skóry przekształcone w komórki macierzyste |
|
Udało się po raz pierwszy stworzyć w pełni niezróżnicowane (pluripotentne) komórki macierzyste z komórek skóry dorosłej małpy. Wcześniej sztuka ta udała się z komórkami myszy.
|
| Odkryto skąd bierze się szczęście! |
|
Szczęście, podobnie jak otyłość czy palenie papierosów, jest zjawiskiem zbiorowym, przenoszonym dzięki więziom społecznym - orzekli amerykańscy naukowcy.
|
| Groźna choroba kryje się w nogach |
|
"Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) to Zakrzepica Żył Głębokich oraz jej najcięższe powikłanie pod postacią Zatoru Tętnicy Płucne, które stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Jest chorobą podstępną, można nawet powiedzieć, że cichym zabójcą" - definiuje prof. dr hab. n. med. Witold Z. Tomkowski, prezes Polskiej Fundacji do Walki z Zakrzepicą "Thrombosis".
|
| Jeśli coś jest duże - boli bardziej |
|
Jeśli coś jest duże, boli bardziej, niż gdy jest małe - nawet, gdy jest to nasza własna ręka. Naukowcy z Oxfordu przeprowadzili eksperyment, podczas którego badali uczucie bólu u osób z chorą ręką. Uczestników poproszono, by poruszali chorą kończyną - jednocześnie na nią patrząc.
|