Z Wikipedii

GSM 400 - standard GSM w którym transmisja mowy i danych może odbywać się w paśmie częstotliwości 450,4 - 467,6 MHz lub 478,8 - 496 MHz. Jest on dobrym rozwiązaniem dla operatorów posiadających sieci analogowe NMT 450, ponieważ są już posiadaczami prawa do używania wykorzystywanych przez ten system częstotliwości, a podczas migracji pomiędzy systemami oba rodzaje sieci mogą działać razem. Jest też technologią, którą można zastosować do pokrycia dużych niezamieszkanych obszarów. Pierwsze działające rozwiązanie zaprezentowały firmy Nokia i Ericsson w roku 1999 w Budapeszcie na konferencji poświęconej temu standardowi. Obecnie jedną z nielicznych sieci GSM pracujących w tym standardzie jest sieć Celtel należąca do tanzańskiego operatora Celtel Tanzania.

[edytuj] Aspekty techniczne

Sieć szkieletowa (ang. Core Network) i usługi oferowane w GSM są niezależne od standardu na którym oparto budowę sieci (aby zapoznać się z architekturą i możliwościami sieci GSM, przeczytaj artykuł GSM). To co wyróżnia poszczególne standardy, to rozwiązania stosowane w sieci radiowej (ang. Radio Access Network).

[edytuj] Używane częstotliwości

W standardzie GSM 400 używa się 35 częstotliwości, które rozłożone są co 200 kHz. Specyfikacja 3GPP^[1] przewiduje dwa zakresy częstotliwości, które mogą być wybrane do budowy tego systemu:

GSM 450 Band

• 450,4 MHz do 457,6 MHz jako uplink, czyli czÄ™stotliwoÅ›ci na których telefony komórkowe nadajÄ… sygnaÅ‚ odbierany przez stacje bazowe.
• 460,4 MHz to 467,6 MHz jako downlink, czyli czÄ™stotliwoÅ›ci na których stacje bazowe nadajÄ… sygnaÅ‚ odbierany przez telefony komórkowe.

GSM 480 Band

• 478,8 MHz do 486 MHz jako uplink, czyli czÄ™stotliwoÅ›ci na których telefony komórkowe nadajÄ… sygnaÅ‚ odbierany przez stacje bazowe.
• 488,8 MHz to 496 MHz jako downlink, czyli czÄ™stotliwoÅ›ci na których stacje bazowe nadajÄ… sygnaÅ‚ odbierany przez telefony komórkowe.

[edytuj] Rozmiar komórek

Zgodnie ze specyfikacją 3GPP rozmiar komórki nie może przekroczyć ok. 36 km. Oferowane są także rozwiązania tzw. extended range oferujące maksymalny rozmiar o promieniu ok. 120 km, wiąże się to jednak ze znacznym pogorszeniem pojemności sieci. Sieci w standardzie GSM 400 najlepiej nadają się do budowy tak dużych komórek, ponieważ ze względu na niskie używane częstotliwości (w porównaniu z innymi standardami GSM) energia potrzebna do emisji sygnału na takie odległości jest najmniejsza, co obniża koszty utrzymania sieci.

[edytuj] Współdziałanie z innymi standardami GSM

Sieć w standardzie GSM 400 może być rozbudowana wspólnie z innymi rodzajami sieci GSM. W takim przypadku istnieje wspólna sieć szkieletowa (ang. Core Network), a niezależnie rozwijane są systemy stacji bazowych dla różnych rodzajów standardów GSM. Oferowane obecnie telefony umożliwiają transmisję w różnych standardach, możliwe jest też przemieszczanie się podczas rozmowy pomiędzy stacjami bazowymi pracującymi w różnych standardach bez utraty połączenia (handover).

Tanzańska sieć Celtel zbudowana jest na bazie trzech standardów: GSM 400/GSM 900/GSM 1800.

[edytuj] Zobacz też

Inne standardy GSM: GSM 700, GSM 850, GSM 900, GSM 1800, GSM 1900, R-GSM.

[edytuj] Bibliografia

• Specyfikacja 3GPP TS 45.005. GSM/EDGE Radio Access Network;Radio transmission and reception.

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Specyfikacja 3GPP TS 45.005. GSM/EDGE Radio Access Network;Radio transmission and reception. Rozdział 2. Frequency bands and channel arrangement.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• [1] Strona GSM Association zawierajÄ…ca informacjÄ™ o wszystkich operatorach sieci GSM i używanych w nich standardach .
• [2] Informacja centrum prasowego Nokii o wspólnej pierwszej oficjalnej prezentacji systemu GSM 400 przez firmy Nokia i Ericsson.
• Specyfikacja 3GPP TS 45.005 Radio Access Network;Radio transmission and reception.