Z Wikipedii

Galimatias, czyli kogel-mogel II – kontynuacyjna II część filmu fabularnego (komedii), pt. "Kogel-mogel"; film produkcji polskiej z roku 1989 – premierę miał 20 listopada 1989 (Polska), w reżyserii Romana Załuskiego. Wiekszosc filmu nagrywana w Nowych Reczajach koło Wołomina

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Fabuła

Kasia i Paweł są już małżeństwem. Oboje stykają się jednak z wieloma zabawnymi problemami. Tym razem, w ramach przysługi, Kasia musi zaopiekować się Piotrusiem i przyjąć jego (i babcię Wolańską) pod swój dach na miesiąc w wakacje. Niestety, termin wizyty zbiega się z wyjazdem za granicę. Kasi pomaga jednak matka, która wmawia ojcu dziewczyny, że Piotruś i babcia Wolańska to letnicy.

Wolańska wyrzuca męża z domu po kolejnych podejrzeniach zdrady. Docent zamieszkuje w domu Zawadów i pracuje nad swą książką. Potem poznaje Paulinę – koleżankę Pawła. Jest nią zauroczony.

Nagle do domu Pawła i Kasi przyjeżdża Wolańska i matka docenta. Są świadkami erotycznej sceny między naukowcem a Pauliną. Wolańska jest zdruzgotana i wygania dziewczynę. Docent, jego matka oraz żona wsiadają do auta i ruszają do Warszawy...

[edytuj] Zakończenie

Kasia dowiaduje się, że jest w ciąży i przyjeżdża z tą radosną informacją do Grabowa. Sama jednak nie jest zadowolona, bo bardzo pragnęła skończyć studia.

Do domu rodziców Kasi przyjeżdża także Paweł. Wszyscy sobie gratulują i mocno przytulają.

[edytuj] Bohaterowie i obsada

Kasia Solska Zawada (Grażyna Błęcka-Kolska) – młoda dziewczyna pochodzącą z wsi Grabowo, chcąca kontynuować edukację na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale pedagogiki. W niecodziennych okolicznościach staje się opiekunką Piotrusia; w Warszawie poznaje Pawła, który się w niej zakochał (w cz. 2 zostaje jego żoną).

Paweł Zawada (Dariusz Siatkowski) – 28-letni biznesmen, na wsi ma dom. Kasię poznaje, gdy ta gubi torebkę, a on zaś ją znajduje i oddaje – zakochany w niej w końcu zostaje jej mężem. Bardzo chce mieć dziecko, uważa, że to ostatni czas, kiedy może je mieć i odpowiednio wychowywać (to jedyna kwestia, w której zgadza się z teściem Solskim, ojcem Kasi).

Docent Wolański (Zdzisław Wardejn) – lektor na wydziale pedagogiki na uczelni warszawskiej, syn babci Wolańskiej, mąż Wolańskiej i ojciec Piotrusia. Podległy w stosunku do matki, a tym bardziej do żony – pantoflarz. Jest dość chwiejny, co skłania go do romansów z młodymi i pięknymi kobietami (początkowo zauroczony Kasią; w II części – Pauliną, koleżanką Pawła).

Wolańska (Ewa Kasprzyk) – żona Wolańskiego, matka Piotrusia; pracuje w sferze mody, zapracowana, nie daje rady z synem. Od początku, w stosunku do Kasi podejrzliwa – po raz pierwszy zobaczyła ją w łożu małżeńskim (Kasia spała tam pod nieobecność Wolańskich, docent Wolański wrócił z wyjazdu, ale nie było prądu i kładąc się spać myślał, że obok śpi jego żona). Wiecznie pokłócona z teściową.

Babcia Wolańska (Małgorzata Lorentowicz) – starsza, ale jakże dystyngowana dama; babcia Piotrusia. Natomiast swego syna uważa za wzór cnót (w przeciwieństwie do synowej). Zdanie zmienia dopiero, gdy widzi go całującego się z Pauliną, koleżanką Pawła. Chroni Kasię, nie podziela opinii, że jest ona kochanką Wolańskiego – uważa, że Wolańska jest histeryczką.

Piotruś Wolański (Maciej Koterski) – kilkuletni chłopiec, syn Wolańskich. Despotyczny i rozpieszczany (trochę egoista), potrafi doprowadzić do szału dorosłych płacząc godzinami i moczyć wszystkie prześcieradła. Jest posłuszny tylko Kasi, która od początku wzbudza jego zaufanie. Stwarza wiele kłopotów, mimo to, jest uroczym dzieckiem.

Solska (Katarzyna Łaniewska) – matka Kasi, żona Solskiego, teściowa Pawła; miła, wiejska kobieta. Bardzo kocha i męża i córkę, ale nie potrafi sobie poradzić, gdy się pokłócą. Lubi Piotrusia (w II części), opiekuje się nim pod nieobecność Kasi (wyjechała z Pawłem do Holandii): jest uważana za jego babcię, zaś sam Piotruś za nieślubne dziecko Kasi.

Solski (Jerzy Turek) – ojciec Kasi; wiejski, konserwatywny i katolicki człowiek. Jest nieco despotyczny, co stwarza niemiłą atmosferę, gdy ktoś nie zgadza się z jego zdaniem. Zrzekał się córki już nie jeden raz; pierwszy raz (w filmie), gdy Kasia ucieka w noc przedślubną do Warszawy: Ja nie mam córki, czy mam jakąś córkę?; drugi, kiedy Kasia oświadcza, że ważniejsza jest dla niej praca i nauka od rodziny i dzieci – nie chce mieć dziecka.

[edytuj] W pozostałych rolach

• Stanisława Celińska – Goździkowa, sąsiadka Solskich (I i II część)
• Paweł Nowisz – Goździk, sąsiad Solskich (I i II część)
• Jerzy Rogalski – Kolasa, niedoszły mąż Kasi (I i II część)
• Zbigniew Buczkowski – jąkający się reporter (II część)
• Wiktor Zborowski – naczelnik (I i II część)
• Ewa Sudakiewicz – Wanda, sekretarka naczelnika (I i II część)
• Jolanta Nowak-Pun – Paulina, koleżanka Pawła (II część)
• Krystyna Tkacz – działaczka na wsi (II część)
• Kazimiera Utrata-Lusztig – działaczka na wsi (II część)
• Irena Malarczyk-Kalita – koleżanka babci Wolańskiej (II część)
• Jolanta Czaplińska – sąsiadka Solskiej (II część)
• Mieczysław Janowski – celnik sprawdzający samochód Pawła i Kasi na granicy (II część)

[edytuj] Ciekawostki

W remizie, gdy babcia Wolańska wygłasza swój wywód nt. hodowli pudli, na ścianie, za jej plecami wisi plakat Sonny'ego Crocketta (Don Johnson) – policjanta z Miami Vice (Policjanci z Miami)