Z Wikipedii

GDI (ang. Gasoline Direct Injection , pol. Bezpośredni Wtrysk Benzyny) – jest jednym z wariantów wtrysku paliwa stosowanym w nowoczesnych dwu- i czterosuwowych silnikach benzynowych. Benzyna pod wysokim ciśnieniem jest wtryskiwana bezpośrednio do komory spalania lub wstępnej komory każdego cylindra, inaczej niż to się dzieje w konwencjonalnym silniku z wtryskiem wielopunktowym, gdzie podanie mieszanki odbywa się podczas suwu ssania. GDI umożliwia spalanie ładunku uwarstwionego (spalanie mieszanki ubogiej), co zmniejsza zużycie paliwa i utrzymuje poziom emisji cząsteczek szkodliwych na niskim poziomie.

Koncern Mitsubishi jako pierwszy (1995 r.) seryjnie wprowadził silnik z bezpośrednim wtryskiem paliwa do komory spalania. Twórcy silnika GDI z dumą podkreślają, że łączy on w sobie właściwości dwóch jednostek; dużą moc benzynowej, z małym zużyciem paliwa i wysokim momentem obrotowym charakterystycznym dla silników wysokoprężnych. Obliczyli, że w stosunku do konwencjonalnego silnika benzynowego, GDI zużywa o 20% mniej paliwa, o tyleż samo procent emituje mniej dwutlenku węgla i ma o 10% większą moc.

[edytuj] Teoria działania

W GDI podczas suwu ssania powietrze jest doprowadzane do cylindra przez prawie pionowy (aby nabrać prędkości) kanał dolotowy, "odbijając" się od specjalnie ukształtowanego denka tłoka zostaje silnie zawirowane i gdy tłok przesuwa się do góry, wykonując suw sprężania, następuje wtrysk benzyny bezpośrednio do cylindra i w ten sposób utworzona mieszanka zapalana jest od iskry elektrycznej świecy zapłonowej. Silne zawirowane powietrze łatwiej łączy się z benzyną, tym samym spalana jest uboga mieszanka i silnik pracuje w cyklu oszczędnym.

Prędkość obrotowa silnika jest kontrolowana przez engine management system(EMS) (pol. system zarządzania silnikiem), który reguluje operacją wtrysku paliwa i czasem zapłonu, polepszając przepustowość strugi powietrza przez przepustnicę.

Jeśli mocniej naciśniemy pedał przyspiesznika, system przestawi tryb pracy dla bardziej obciążonego silnika. Rośnie wtedy zapotrzebowanie na paliwo, które wtryskiwane jest w dwóch porcjach; pierwsza już podczas suwu ssania, natomiast druga jak w pierwszym przypadku, czyli podczas suwu sprężania. Ten sposób wtrysku umożliwił podniesienie stopnia sprężania do 12,5 i tym samym uzyskanie większej mocy.

Dwa różne tryby pracy, zależnie od obciążenia silnika powodują, że podczas jednostajnej, spokojnej jazdy spalamy ubogą mieszankę, oszczędzając paliwo, natomiast przy dynamicznej jeździe, np. z prędkością powyżej 120 km/h dysponujemy większą mocą silnika, ale spalamy więcej paliwa. Dlatego właśnie różne są opinie o ekonomii tego silnika, odnoszone do modelu Carisma GDI.

W silniku GDI zastosowano wiele interesujących rozwiązań technicznych, np. dwie pompy paliwa - wysokociśnieniową (5 MPa) i drugą niskociśnieniową do dostarczania paliwa tej wysokociśnieniowej, a także świece zapłonowe z platynowymi elektrodami, które wymienia się dopiero po przejechaniu 90000 km. Ponad 200 nowych rozwiązań zastosowanych w silniku chronią patenty, najważniejsze z nich dotyczą: pionowego kanału dolotowego powietrza, wysokociśnieniowej pompy paliwa, wysokociśnieniowego wtryskiwacza i kształtu denka tłoka.