Z Wikipedii

Gaullizm to myśl polityczna i ruch polityczny, którego podstawy stworzył Charles de Gaulle (1890-1970), generał, polityk, prezydent V Republiki Francuskiej w latach 1959-1969. Doktryna gaullizmu łączyła liczne elementy nadające jej prawicowość w powojennej historii Francji.

[edytuj] Główne składniki doktryny

1. myśl chrześcijańska -opieranie zasad polityki na zasadach chrześcijaństwa.
2. konserwatyzm
3. liberalizm - ( zob. liberalizm klasyczny)
4. pragmatyzm polityczny
5. liczne elementy bonapartyzmu, oraz nawiązywanie do chwalebnej historii Francji.

[edytuj] Założenia

1. Odwołując się do doświadczeń historycznych, wskazywano na potrzebę tworzenia silnego, scentralizowanego państwa, zdolnego do integrowania narodu.
2. Koncepcja władzy akcentowała rolę przywódcy politycznego i jego walory (autorytet, zasługi, kompetencje)

Koncepcja centralizmu i wzmacniania władzy nie kolidowała z postulowanym demokratycznym charakterem Państwa. Silne Państwo winno aktywnie uczestniczyć w kształtowaniu i regulowaniu stosunków społecznych i gospodarczych. Zakładano interwencjonizm państwowy jako instrument korygowania skutków mechanizmów rynkowych w szczególności odniesieniu do cen, dochodów, zatrudnienia oraz bezrobocia. Państwo za sprawą swojego autorytetu winno pełnić rolę mediatora w przypadku konfliktu między pracodawcą a pracownikiem. W kwestiach społecznych i obyczajowym przyjmowano stanowisko zbliżone do konserwatyzmu podkreślając rolę rodziny jako fundamentu społeczeństwa i walory etyki chrześcijańskiej w życiu społeczeństwa.

[edytuj] Gaullizm a mocarstwowość Francji

Eksponowano ideę mocarstwowości Francji, której realizacja miała polegać na stworzeniu w pełni samodzielnego i silnego państwa, zdolnego do prowadzenia niezależnej i własnej polityki zagranicznej, dysponującego potęgą militarną i niekwestionowaną pozycją w międzynarodowych stosunkach gospodarczych.

[edytuj] "Europa Ojczyzn" i "Europa od Atlantyku po Ural"

Dalekowzroczna wizja przyszłych kontaktów międzynarodowych w Europie określana była mianem "Europy Ojczyzn" (Europa Ojczyzn) i "Europy od Atlantyku po Ural". Odnosiło się to do przezwyciężenia zimnowojennego (zimna wojna) podziału kontynentu przegrodzonego "żelazną kurtyną" (żelazna kurtyna) i preferowanego przez de Gaulle`a modelu współpracy i integracji europejskiej z zachowaniem wyraźnej tożsamości uczestniczących w niej podmiotów.
Obecnie po ponad trzech dekadach koncepcje te są przeciwstawiane modelowi integracji prowadzącej do stworzenia "Stanów Zjednoczonych Europy" czy też "Europy Regionów"

[edytuj] Ruch gaullistowski kiedyś i dzisiaj

Początki ruchu wiążą sie z powstaniem w 1947 roku Zjednoczenia Ludu Francuskiego (RPF), które w wyborach parlamentarnych w 1951 roku zdobyło 21,5% głosów.Po jego rozwiązaniu w 1953 roku, nowym organizacyjnym wcieleniem ruchu stała się powołana w 1958 roku Unia Nowej Republiki (UNR), przemianowana w 1967 roku na Unia Demokratów na rzecz Republiki (Union des Démocrates pour la République - UDR). Obecnie partia gaullistowska występuje pod nazwą Zgromadzenie na Rzecz Republiki (Rassemblement pour la République - RPR). W okresie prezydentury gen. de Gaulle`a, gaulliści osiągali największe sukcesy wyborcze ( np. w 1968 roku aż 43,65% głosów )

[edytuj] Linki zewnętrzne

• http://www.marxists.org/history/france/ - Francja wczoraj

[edytuj] Bibliografia

1. M. Bankowicz, Demokraci i dyktatorzy, przywódcy polityczni współczesnego świata, Kraków, 1993
2. W. Skrzydło, Ustrój polityczny Francji, Warszawa, 1992
3. I. Stefanowicz, Polityka Europejska V Republiki, Warszawa,1994