Z Wikipedii

George Alfred George-Brown, baron George-Brown (ur. 2 września 1914 w Lambeth, zm. 2 czerwca 1985 w Truro), brytyjski polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Clementa Attlee i Harolda Wilsona.

Urodził się jako George Alfred Brown. Był syenm kierowcy ciężarówki i weterana I wojny światowej. Brown kształcił się w Gray Street Elementary School w Blackfriars oraz w West Square Central School. Po ukończeniu 15 lat Brown opuścił szkołę i rozpoczął pracę w jednej z firm w City of London. Od 1932 r. pracował w John Lewis Partnership. Równocześnie kontynuował naukę w szkołach wieczorowych. 22 kwietnia 1937 r. poślubił Sophie Levene. Wcześniej rozpoczął pracę w Związku Zawodowym Pracowników Transportu. W 1940 r. rozpoczął pracę w koprusie Służby Cywilnej w ministerstwie rolnictwa. W 1945 r. dostał się do Izby Gmin, wygrywając wybory w okręgu Belper. Od razu został parlamentarnym prywatnym sekretarzem George'a Isaacsa, ministra pracy.

W kwietniu 1947 r. Brown został parlamentarnym prywatnym sekretarzem Kanclerza Skarbu Hugh Daltona. Następnie został parlamentarnym sekretarzem w ministerstwie rolnictwa. W 1951 r. został ministrem robót, jednak bez prawa zasiadania w gabinecie. W tym samym roku musiał opuścić stanowisko, gdyż Partia Pracy przegrała wybory parlamentarne. W 1955 r. został członkiem laburzystowskiego gabinetu cieni. W 1956 r. przegrał wybory na Skarbnika Partii Pracy. W 1960 r. został wiceprzewodniczącym partii, pokonując w wyborach Fredericka Lee i Jamesa Callaghana. Po nagłej śmierci lidera laburzystów Hugh Gaitskella w 1963 r. Brown przejął tymczasowo stanowiska lidera Partii Pracy i lidera Opozycji. Wystartował również w wyborach na lidera partii, ale przegrał w nich z Haroldem Wilsonem. Pozostał jednak na stanowisku wiceprzewodniczącego partii.

Po wygranej Partii Pracy w wyborach 1964 r. Brown objął nowoutworzone stanowisko ministra spraw ekonomicznych. Otrzymał również tytuł pierwszego sekretarza stanu. Na tych stanowiskach Brown odpowiadał za przygotowanie "narodowego planu" ekonomicznego. Plan został przedstawiony 16 września 1965 r. i określał wszystkie aspekty rozwoju ekonomicznego kraju w okresie najbliższych pięciu lat. Po wyborach 1966 r. Brown opowiadał się za jak najszybszą dewaluacją funta. Sprzeciwiali się temu premier Wilson i Kanclerz Skarbu Callaghan. Kiedy gabinet stosunkiem głosów 17 do 6 opowiedział się przeciw dewaluacji, Brown złożył rezygnację. Otrzymał wówczas stanowisko ministra spraw zagranicznych. W maju 1967 r. złożył drugie podanie o przyjęcie Wielkiej Brytanii do EWG, ale podobnie jak pierwsze zostało ono zawetowane przez Francję.

Brown zrezygnował dość niespodziewanie w marcu 1968 r. Jako przyczynę podawano problemy ministra z alkoholem. Dzień wcześniej miał przyjść pijany na spotkanie z premierem. W 1970 r. Brown przegrał wybory parlamentarne w swoim okręgu. Wkrótce potem został kreowany parem dożywotnim jako baron George-Brown i zasiadł w Izbie Lordów. Z tej okazji zmienił nazwisko na George-Brown. W 1971 r. opublikował swoją autobiografię pt. In My Way. W 1981 r. przeszedł do Partii Socjaldemokratycznej.

W 1982 r. były minister wyprowadził się od swojej żony i zamieszkał ze swoją sekretarką, Maggie Haimes. Pod koniec życia cierpiał na marskość wątroby. W 1985 r. doznał udaru mózgu i zmarł niedługo później. Został poddany kremacji w Golders Green Crematorium w Londynie.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Fotografie George'a Browna

[edytuj] Bibliografia

• Lord George-Brown, In my way: The political memoirs of Lord George-Brown, Victor Gollancz, Londyn, 1971
• Peter Paterson, Tired and Emotional: The life of George Brown, Chatto and Windus, Londyn, 1993

Poprzednik Richard Stokes

Minister robót Wielkiej Brytanii 1951

Następca David Eccles

Poprzednik Patrick Gordon Walker

Minister spraw wewnętrznych w brytyjskim gabinecie cieni 1962-1963

Następca Frank Soskice

Poprzednik Hugh Gaitskell

Lider Opozycji 1963

Następca Harold Wilson

Poprzednik nowy urzÄ…d

Minister spraw ekonomicznych Wielkiej Brytanii 1964-1966

Następca Michael Stewart

Poprzednik Rab Butler

Pierwszy sekretarz stanu 1964-1966

Następca Michael Stewart

Poprzednik Michael Stewart

Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii 1966-1968

Następca Michael Stewart

Poprzednik Aneurin Bevan

WiceprzewodniczÄ…cy Brytyjskiej Partii Pracy 1960-1970

Następca Roy Jenkins

Poprzednik Hugh Gaitskell

Lider Brytyjskiej Partii Pracy 1963

Następca Harold Wilson

Uczył studentów jak godnie umierać

Zmarł Randy Pausch, niezwykły wykładowca amerykańskiego uniwersytetu, który przekonywał swoich studentów, że umieranie nie jest tragedią. Chory na raka naukowiec zyskał popularność dzięki opublikowanemu w internecie wykładowi, podczas którego robił pompki i śmiał się ze zbliżającej śmierci.

Z maczetami na uchodźców

23 osoby zostały ranne po tym, jak kilkudziesięciu mężczyzn zaatakowało mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Norwegii. Napastnicy mieli przy sobie metalowe pręty i maczety.

Setki osób uciekają przed powodzią

Ponad 300 osób zostało ewakuowanych po tym, jak ulewne deszcze spowodowały powodzie w północno-wschodniej Rumunii. Woda uszkodziła drogi, mosty i linie energetyczne.

Samolot startował w ogniu

241 pasażerów i 11 członków załogi musiało w czwartek po południu ewakuować się z samolotu startującego z lotniska w stolicy Indii, po tym jak zaraz po starcie stanął on w płomieniach. Na szczęście nikomu nic się nie stało.

Rodos: Polacy uciekajÄ… przed ogniem

Ponad dwa tysiące turystów zostało ewakuowanych z hoteli na greckiej wyspie Rodos. Wśród nich jest grupa Polaków, która została musiała opuścić hotel w miejscowości Kiotari na wschodnim wybrzeżu wyspy - informuje dziennik.pl. Część osób trafiła do innych hoteli. Ci, dla których zabrakło tam miejsc, będą musieli spać w miejscowych szkołach.

Linki: Strona g³ówna