Z Wikipedii

George Patrick John Rushworth Jellicoe, 2. hrabia Jellicoe KBE, DSO (ur. 4 kwietnia 1918 w Hatfield, zm. 22 lutego 2007), brytyjski arystokrata, polityk, dyplomata i biznesmen, pierwszy syn, ale szóste i najmłodsze dziecko, admirała Johna Jellicoe, 1. hrabiego Jellicoe, oraz Florence Gwendoline Cayzer, córki sir Charles Cayzera, 1. baroneta. Członek Partii Konserwatywnej, minister w rządzie Edwarda Heatha.

Spis treści 1 Wczesne lata życia i początki kariery 2 Na stanowiskach rządowych 3 Dalsze lata 4 Bibliografia

[edytuj] Wczesne lata życia i początki kariery

Jellicoe urodził się w 1918 r. Został ochrzczony 29 lipca przez arcybiskupa Yorku Cosmo Langa. Jego rodzicami chrzestnymi byli: król Jerzy V (reprezentowany przez admirała sir Stanleya Colville'a), księżniczka Patrycja z Connaught, Lilian Lear, trzeci lord morski admirał sir Lionel Halsey, Eustace Burrows, major Herbert Cayzer oraz wielebny Frederick Jellicoe. Dzieciństwo spędziły przede wszystkim w St. Lawrence Hall na Isle of Wight. W latach 1921-1924 mieszkał w Nowej Zelandii, gdzie jego ojciec był gubernatorem generalnym. W 1925 r. John Jellicoe otrzymał parowski tytuł hrabiego Jellicoe. George był odtąd tytułowany wicehrabią Brocas.

Wyszktałcenie odebrał w Winchester College. Wygrał nagrodę historyczną Vere'a Herberta Smitha i dostał się do Trinity College na Uniwersytecie Cambridge, który ukończył 1936 r. Na studiach był przewodniczącym Pitt Club. W październiku 1939 r. został kadetem w Royal Military College w Sandhurst. 23 marca 1940 r. został przydzielony do Coldstream Guards. 31 stycznia 1941 r. został wysłany na Bliski Wschód. Brał udział w walkach na Pustynii Zachodniej. Trzykrotnie został wspomniany w rozkazie dziennym. W listopadzie 1940 r. otrzymał Order za Wybitną Służbę. W 1943 r. został awansowany do stopnia podpułkownika i otrzymał dowodzenienie nad pułkiem Special Boat Service. Na jego czele walczył u wybrzeży Włoch i Jugosławii. Otrzymał za to Military Cross. Pod koniec wojny należał do pierwszych alianckich żołnierzy, którzy wkroczyli do wyzwolonych Aten.

Po zakończeniu II wojny światowej Jellicoe wstąpił do Służby Dyplomatycznej. Początkowo pracował w Londynie, jako trzeci sekretarz ds. polityki niemieckiej. Następnie został trzecim sekretarzem Kancelarii ambasady w Waszyngtonie. 10 września 1951 r. został szefem Kancelarii ambasady w Brukseli. W 1952 r. był przez pewien czas brytyjskim charge d'affaires. We wrześniu 1953 r. powrócił do Londynu na stanowisko wiceszefa departamentu ds. ZSRR. W styczniu 1956 r. wyjechał do Bagdadu. Służbę Dyplomatyczną opuścił w marcu 1958 r. i rozpoczął pracę jako dyrektor Line Streamers oraz Union Castle Steamship Co., firm należących do rodziny Cayzerów.

[edytuj] Na stanowiskach rzÄ…dowych

Wraz ze śmiercią ojca w 1935 r. George odziedziczył tytuł 2. hrabiego Jellicoe. 25 lipca 1939 r., po ukończeniu 21 roku życia, zasiadł w Izbie Lordów. Przysięgę złożył jednak dopiero 3 grudnia 1957 r. 28 lipca 1958 r. wygłosił swoją pierwszą mowę na forum parlamentu. Dotyczyła ona sytuacji na Bliskim Wschodzie. W październiku tego roku wstąpił do Partii Konserwatywnej. W styczniu 1961 r. został Lordem-in-Waiting oraz rządowym whipem w administracji Macmillana.

W latach 1961-1962 był parlamentarnym sekretarzem ministra budownictwa i samorządu lokalnego. Następnie objął stanowisko ministra stanu w Home Office. W latach 1963-1964 był pierwszym lordem Admiralicji. W 1964 r. sprawował przez kilka miesięcy urząd ministra ds. marynarki wojennej w ministerstwie obrony. W latach 1965-1967 był delegatem do Rady Europy. W latach 1967-1970 był zastępcą lidera Opozycji w Izbie Lordów. Po powrocie konserwatystów do władzy w 1970 r. premier Edward Heath powierzył lordowi Jellicoe stanowiska Lorda Tajnej Pieczęci i przewodniczącego Izby Lordów. Ze stanowisk tych zrezygnował w 1973 r. Było to związane ze skandalem jaki wybuchł po opublikowaniu w prasie zdjęć jednego z konserwatywnych ministrów, Anthonyego Lambtona, korzystającego z usług prostytutki. Kiedy prasa drążyła temat pojawiło się nazwisko "Jellicoe". Było to związane z tym, że schadzki Lambtona odbywały się m.in. w Jellicoe House, wybudowanym przez Basila Jellicoe, krewnego George'a. Prasa powiązała je jednak z ministrem i lord Jellicoe podał się do dymisji.

[edytuj] Dalsze lata

Jellicoe został wkrótce członkiem zarządu S. G. Warburg & Co. W latach 1973-1993 był dyrektorem w Tate & Lyle. W latach 1978-1983 był przewodniczącym tej firmy, a w latach 1988-1991 był przewodniczącym Booker Tate. W latach 1974-1983 był przewodniczącym londyńskiego King's College. W latach 1993-1997 stał na czele Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. W latach 1984-1995 był kanclerzem uniwersytetu w Southampton. W 1990 r. został członkiem Royal Society.

Po utracie stanowisk rządowych Jellicoe pozostał aktywnym politykiem. W 1983 r. przygotował raport na temat Prevention of Terrorism Act. W latach 1990-1993 był przewodniczącym komisji ds. komisji. Po reformie Izby Lordów w 1999 r. został kreowany parem dożywotnim jako baron Jellicoe of Southampton. Zmarł w 2007 r.

Lord Jellicoe był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Patricia O'Kane (ur. 1920), córka Jeremiaha O'Kane'a, którą poślubił 23 marca 1944 r. Miał z nią dwóch synów i dwie córki. Jego drugą żoną została w 1966 r. Philippa Dunne, córką Philipa Dunne'a. Jellicoe miał z nią syna i dwie córki.

[edytuj] Bibliografia

• Lorna Almonds Windmill, A British Achilles: The Story of George, 2nd Earl Jellicoe, Pen and Sword Books Ltd, Barnsley, 2006

Poprzednik John Jellicoe, 1. hrabia Jellicoe

Hrabia Jellicoe 1935-2007

Następca Patrick Jellicoe, 3. hrabia Jellicoe

Poprzednik Peter Carington, 6. baron Carrington

Pierwszy lord Admiralicji 1963-1964

Następca Elżbieta II jako Lord Wielki Admirał

Poprzednik Edward Shackleton, baron Shackleton

Lord Tajnej Pieczęci 1970-1973

Następca David Hennessy, 3. baron Windlesham

Poprzednik Edward Shackleton, baron Shackleton

Przewodniczący Izby Lordów 1970-1973

Następca David Hennessy, 3. baron Windlesham

Poprzednik Peter Carington, 6. baron Carrington

Lider Brytyjskiej Partii Konserwatywnej Izba Lordów 1970-1973

Następca David Hennessy, 3. baron Windlesham

Co Microsoft naprawi w lipcu?

Koncern z Redmond poinformował, że w przyszłym tygodniu we wtorek udostępni nowe biuletyny bezpieczeństwa. Będą to cztery poprawki, wszystkie oznaczone zostały jako "ważne".

Sąd nakazał ujawnienie danych użytkowników YouTube

Jak informuje serwis BBC News, sąd nakazał wyszukiwarkowemu gigantowi ujawnienie logów zawierających informacje na temat klipów wideo w serwisie YouTube. Decyzja ta jest częścią sprawy o naruszenie praw autorskich, jaką wytoczyła przeciwko Google firma Viacom.

Ostrzeżenie dla internautów-piratów

Virgin Media, jeden z największych brytyjskich dostarczycieli usług internetowych, wysłał do swoich klientów około 800 listów ostrzegających przed nielegalną wymianą plików chronionych prawami autorskimi.

Asus Eee Monitor ujrzał światło dzienne

Pierwszy raz wspomniano o nim na komputerowych targach Computex 2008. Mowa o komputerze ze znanej serii Eee firmy Asus. Eee Monitor, bo tak brzmi nazwa urządzenia, jest połączeniem komputera i wyświetlacza LCD.

Notebook ICom LightBook 1216 - kompan podróży!

Firma ICom wprowadziła na rynek nowy komputer przenośny dla osób, które często podróżują i zamierzają kupić niewielki i niedrogi laptop.

Linki: Strona g³ówna