Ginny Weasley

Ginevra "Ginny" Molly^[1] Potter zd. Weasley (ur. 11 sierpnia 1981^[2]) - postać z książek o Harrym Potterze. Ma rude włosy i brązowe oczy. Jest jedyną córką, a zarazem najmłodszym z siedmiorga dzieci Artura i Molly Weasleyów.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Podkochiwała się w Harrym odkąd zobaczyła go na peronie 9 i 3/4, gdy jej brat Ron szedł do Hogwartu. Dużą rolę odgrywa w 2 tomie, w którym zostaje opętana przez duszę Toma Riddle'a, przelewając wszystkie swoje uczucia w jego dziennik. Pod koniec książki dusza każe jej przyjść do Komnaty Tajemnic. Harry i Ron wyruszają by ją odnaleźć. Po tym jak Harry zniszczył dziennik Riddle'a, Ginny mówi mu, że to ona otworzyła Komnatę Tajemnic, lecz nie wiedziała co robi.

W piątym tomie rusza z Harrym, Ronem, Hermioną, Luną i Nevillem do Departamentu Tajemnic i uczestniczy w walce ze śmierciożercami. Przez pewien czas gra na pozycji szukającego zamiast Harry’ego, który dostał dożywotni zakaz grania w quidditcha od Dolores Umbridge. Jej chłopakiem był Michael Corner.

W szóstym tomie gra w drużynie quidditcha na pozycji ścigającego, raz na pozycji szukającego. Jej chłopakiem jest Dean Thomas, kolega Harry'ego z dormitorium. Pod koniec książki zaczyna chodzić z Harrym. Uczestniczy w walce, gdy śmierciożercy wdzierają się do Hogwartu. Po pogrzebie Dumbledore'a, Harry mówi jej, że muszą zerwać ze sobą, bo teraz, jako jego dziewczyna jest w wielkim niebezpieczeństwie ze strony Voldemorta, który może ją wykorzystać by dotrzeć do Harry'ego.

W siódmym tomie powraca do szkoły wraz z Nevillem i Luną. We trójkę tworzą mały ruch oporu przeciwko Snape'owi i Carrowom. Podczas bitwy o Hogwart zjawia się w zamku, chcąc walczyć, lecz zostaje powstrzymana przez swoją matkę i zostaje w Pokoju Życzeń. W epilogu dowiadujemy się, że wyszła za Harry'ego Pottera, z którym ma trójkę dzieci: Jamesa, Albusa i Lily. Z informacji ujawnionych przez Rowling wiemy, że została zawodnikiem quidditcha i dziennikarzem rubryki sportowej w Proroku Codziennym^[3].