Giulio Natta
Z Wikipedii
Giulio Natta (ur. 26 lutego 1903 w Imperia, zm. 2 maja 1979 w Bergamo) – włoski chemik, noblista.
Od 1933 do 1935 był profesorem chemii na Uniwersytecie w Padwie, od 1936 do 1938 był dyrektorem Instytutu Chemii Przemysłowej w Turynie, od 1938 był profesorem i dyrektorem Instytutu Chemii Przemysłowej na Politechnice Mediolańskiej. Prowadził badania nad syntezą na skalę przemysłową wielu związków chemicznych, np. tlenku etylenu, alkenów, alkoholi. Za prace dotyczące stereochemii polimerów i stereospecyficznej polimeryzacji w 1963 r. (wspólnie z Karlem Zieglerem) otrzymał Nagrodę Nobla.
[edytuj] Dokonania
W pierwszych pracach Natta zajmował się rentgenografią strukturalną i katalizą. W 1938 zaczął organizować we Włoszech badania związane z produkcją syntetycznego kauczuku. W 1953 Karl Ziegler opracował technologię otrzymywania etylenu o wysokiej gęstości (HDPE). Było to możliwe dzięki użyciu nowych katalizatorów metaloorganicznych, kompleksów tytanu i chlorku glinu. Katalizatory te umożliwiły obniżenie temperatury reakcji, zwiększyły stopnień konwersji monomeru a produkt miał lepsze własności mechaniczne, gdyż powstające łańcuchy polimeru nie miały rozgałęzień.
Natta zastosował podobne katalizatory do polimeryzacji propylenu. Wcześniejsze próby syntezy polipropylenu metodami wysokociśnieniowymi prowadziły do polimeru ataktycznego, który był bezużyteczny ze względu na słabe własności mechaniczne. Katalizatory Natty umożliwiły otrzymanie polipropylenu izotaktycznego, to jest o uporządkowanej budowie stereochemicznej, w której wszystkie boczne grupy metylowe są ułożone po jednej stronie łańcucha polimeru.
Natta zastosował tę metodę również do polimeryzacji innych monomerów wynylowych.
Grupę związków metaloorganicznych - kompleksów tytano-glinowych, które stosuje się jako katalizatory polimeryzacji winylowej - nazywa się do dzisiaj katalizatorami Zieglera-Natty.
[edytuj] Bibliografia
- Fink, G.; Brintzinger, H.H.; Ziegler Catalysts, Springer-Verlag, 1995.
1901: van 't Hoff • 1902: Fischer • 1903: Arrhenius • 1904: Ramsay • 1905: Baeyer • 1906: Moissan • 1907: Buchner • 1908: Rutherford • 1909: Ostwald • 1910: Wallach • 1911: Skłodowska-Curie • 1912: Grignard, Sabatier • 1913: Werner • 1914: Richards • 1915: Willstätter • 1918: Haber • 1920: Nernst • 1921: Soddy • 1922: Aston • 1923: Pregl • 1925: Zsigmondy • 1926: Svedberg • 1927: Wieland • 1928: Windaus • 1929: Harden, von Euler-Chelpin • 1930: Fischer • 1931: Bosch, Bergius • 1932: Langmuir • 1934: Urey • 1935: F. Joliot-Curie, I. Joliot-Curie • 1936: Debye • 1937: Haworth, Karrer • 1938: Kuhn • 1939: Butenandt, Ružička • 1943: de Hevesy • 1944: Hahn • 1945: Virtanen • 1946: Sumner, Northrop, Stanley • 1947: Robinson • 1948: Tiselius • 1949: Giauque • 1950: Diels, Alder • 1951: McMillan, Seaborg • 1952: Martin, Synge • 1953: Staudinger • 1954: Pauling • 1955: du Vigneaud • 1956: Hinshelwood, Siemionow • 1957: Todd • 1958: Sanger • 1959: Heyrovský • 1960: Libby • 1961: Calvin • 1962: Perutz, Kendrew • 1963: Ziegler, Natta • 1964: Hodgkin • 1965: Woodward • 1966: Mulliken • 1967: Eigen, Norrish, Porter • 1968: Onsager • 1969: Barton, Hassel • 1970: Leloir • 1971: Herzberg • 1972: Anfinsen, Moore, Stein • 1973: Fischer, Wilkinson • 1974: Flory • 1975: Cornforth, Prelog • 1976: Lipscomb • 1977: Prigogine • 1978: Mitchell • 1979: Brown, Wittig • 1980: Berg, Gilbert, Sanger • 1981: Fukui, Hoffmann • 1982: Klug • 1983: Taube • 1984: Merrifield • 1985: Hauptman, Karle • 1986: Herschbach, Lee, Polanyi • 1987: Cram, Lehn, Pedersen • 1988: Deisenhofer, Huber, Michel • 1989: Altman, Cech • 1990: Corey • 1991: Ernst • 1992: Marcus • 1993: Mullis, Smith • 1994: Olah • 1995: Crutzen, Molina, Rowland • 1996: Curl Jr., Kroto, Smalley • 1997: Boyer, Walker, Skou • 1998: Kohn, Pople • 1999: Zewail • 2000: Heeger, MacDiarmid, Shirakawa • 2001: Knowles, Noyori, Sharpless • 2002: Wüthrich, Fenn, Tanaka • 2003: Agre, MacKinnon • 2004: Ciechanover, Hershko, Rose • 2005: Chauvin, Grubbs, Schrock • 2006: Kornberg • 2007: Ertl
-
Ponieważ treść tego artykułu ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.
| Fragmenty gekona sprzed 100 mln lat w bursztynie |
|
Fragmenty gekona sprzed 100 mln lat zamknięte w bursztynie odkryli naukowcy ze Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. O swoim odkryciu informują na łamach naukowego pisma "Zootaxa".
|
| Największy eksperyment w historii nauki |
|
Za kilka dni, 10 września, rusza największy eksperyment w historii nauki. W Alpach, pod granicą szwajcarsko-francuską schowano tunel o obwodzie 27 kilometrów. Nazwano go Wielkim Zderzaczem Hadronów i naukowcy wierzą, że eksperymenty tam przeprowadzone dadzą odpowiedź na najbardziej fundamentalne pytania o wszechświat. Obszerny opis eksperymentu znajdziemy w "Magazynie "Dziennika".
|
| Kurhany na Wyżynie Sandomierskiej |
|
Wygląda jak niepozorny pagórek, czasem oznaczony kilkoma przewróconymi głazami. Kiedy rolnicy obrabiają swoje pola, często zahaczają o niego, a jeśli głazy da się odsunąć - zrównują z ziemią. Czasem orka odsłania kamienne bloki, rzadziej odkrywa szkielety pochowanych tu ludzi. Zdarza się jednak, że kurhan, czyli nasyp nad pradawnym grobowcem, opiera się działaniu czasu. Wówczas archeolodzy mogą zająć się jego ochroną lub zbadać.
|
| Bezpieczne sposoby leczenia cukrzycy |
|
Poziom leczenia cukrzycy w Polsce jest raczej średni, ale wielu powikłaniom można zapobiec właściwie przyjmując leki - powiedział prof. Edward Franek ze Szpitala klinicznego MSWiA na konferencji prasowej, zorganizowanej przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
|
| Czysta woda bez narkotyków |
|
Nowoczesne metody oczyszczania wody pitnej stanowią doskonała barierę eliminującą zawarte w niej pierwotnie psychoaktywne substancje chemiczne np. kokainę, amfetaminę, kofeinę czy nikotynę (oraz ich pochodne), donosi "Environmental Science & Technology".
|