Z Wikipedii

Godziemba (Godziąba, Godzięba, Godzięby, Godzyamba, Godzamba), herb szlachecki.

• Opis herbu:

W polu czerwonym sosna barwy naturalnej, o trzech konarach i pięciu korzeniach. W klejnocie pół rycerza w zbroi, trzymającego w prawej ręce taką samą sosnę.

Jan Długosz w swoim herbarzu opisuje herb pod nazwą Godzyamba, podając złoty kolor sosny^[1]

W zapisce sądowej z 1487 i przywileju króla Aleksandra z 1505 umieszczono w złotym polu takąż sosnę o trzech wiechach zielonych i pięciu korzonkach^[2]

• Legenda herbowa:

Interesującą legendą owiane jest powstanie tego herbu. W roku 1094 wojewoda krakowski Sieciech wkroczył na czele polskich wojsk na Morawy. Szybko też doszło do starcia. Polski rycerz Godziemba (Godzamba) stracił w walce broń. Jeden z nieprzyjaciół widząc Polaka bezbronnym skoczył, aby go pojmać. Godziemba nie tracąc ducha podjechał do pobliskiego lasu i wyrwawszy z ziemi młodą sosnę stanął do walki, po czym pokonał wroga i pojmał go w niewolę. W nagrodę za swój czyn otrzymał herb z wizerunkiem sosny.

• Najwcześniejsze wzmianki:

Godziemba biskupa poznańskiego Jana Lubrańskiegona psałteri w Poznaniu

1363 najstarsza znana pieczęć Augustyna podsądka ziemi płockiej^{[potrzebne źródło]}
1403 najstarsza znana wzmianka o herbie w zapiskach sądowych.
Pieczęć Jakuba z Zorawicy doktora dekretów i kanonika krakowskiego z roku 1451
W 1413 w wyniku unii horodelskiej przeniesiony na Litwę.

• Herbowni:

Babski, Basak, Bocheński, Bosakowski, Butowicz, Buttmanowia, Chodorowski, Ciechanowski, Cwalina, Czekanowski, Czyż, Daniełowicz, Dąbrowski, Dąmbski, Falkowski, Gieduszycki, Gierowski, Głowiński, Glownia, Głownia, Godebski, Godziemba, Gogolewski, Gołaszewski, Gorzkowski, Ihnatowicz, Jamiołkowski, Jocz, Jukowski, Kobyłecki, Korzeniański, Kowalewski, Koźlicki, Kreptowicz, Kryliński, Kucharski, Laskary, Lubczyński, Lubiański, Lubrański, Maliszewski, Maleszewski, Małyszyński, Mintowt, Niżyński, Niziński,Olszowski Stanisław burgrabia krakowski 1569/70 dworzanin krolewski (Wiktor Wittyg. Kraków, 1908.) Oborski, Paniewski, Parkosz, Paszewski, Pawlowski, Pietrzykowski, Puczka, Puniewski, Radecki, Rusinkiewicz, Rusinowicz, Rusinowski, Sierawski, Skrzeczyński, Sławoszewski, Snopowski, Sosnkowski, Sosnowski, Starzyński, Stemiński, Sterpiński, Strzałkowski, Sztembarth, Sztembartt, Święcicki, Święcimski, Wardeński, Wasuczyński, Wąsowski, Wożuczyński, Węgleszyński, Węgliński, Wieniecki, Wojarzyński, Wolski, Wysocki, Żeromski, Żórawicki, Żurawski.

Przypisy

[edytuj] Źródła

• Jan Długosz "Insignia seu Cleinodia Regis et Regni Poloniae", Wydanie: Z. Celichowski, Poznań 1885,
• Andrzej Kulikowski "Wielki herbarz rodów polskich" Świat Książki Warszawa 2005 s.200 - 201.
• Franciszek Piekosiński: Heraldyka polska wieków średnich, Kraków, 1899

[edytuj] Linki zewnętrzne:

• Wizerunek herbu wg Długosza

[edytuj] Zobacz też

herbarz, heraldyka, lista herbów