Michaił Gorbaczow - Google

Michaił Gorbaczow

Z Wikipedii

(Przekierowano z Gorbaczow)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Michaił Siergiejewicz Gorbaczow, Михаил Сергеевич Горбачёв
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1931
Związek Radziecki Stawropol
7. Sekretarz generalny KPZR
Okres urzędowania od 11 marca 1985
do 24 sierpnia 1991
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Pierwsza Dama Raisa Gorbaczowa
Poprzednik Konstantin Czernienko
Następca Władimir Iwaszko (p.o.)
1. Prezydent Związku Radzieckiego
Okres urzędowania od 1 października 1988
do 25 grudnia 1991
Poprzednik Andriej Gromyko (przewodniczący prezydium Rady Najwyższej)
Następca Borys Jelcyn (prezydent Federacji Rosyjskiej)
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Michaiła Gorbaczowa
Ronald Reagan i Michaił Gorbaczow

Michaił Siergiejewicz Gorbaczow (ros. Михаил Сергеевич Горбачёв, ur. 2 marca 1931) – polityk radziecki i rosyjski. Ostatni przywódca Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR) i jedyny prezydent ZSRR.

Urodził się w Stawropolskim Kraju, w rodzinie chłopskiej; od 14 roku życia pracował w kołchozie. W 1955 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Łomonosowa w Moskwie. Od 1952 w KPZR; pracował jako funkcjonariusz młodzieżowy i partyjny, a także odbywał studia ekonomii rolnej. Od 1971 członek KC KPZR, od 1978 sekretarz KC ds. rolnictwa, a od 1980 – członek Biura Politycznego. Był sojusznikiem i protegowanym Jurija Andropowa.

Po śmierci Konstantina Czernienki 11 marca 1985 – sekretarz generalny KC KPZR. Zainicjował politykę pieriestrojki (przebudowy) i głasnosti (jawności), których podstawą były złagodzenie cenzury oraz ograniczona liberalizacja gospodarcza i polityczna. Największe sukcesy odnotowano w polityce zagranicznej, a Gorbaczow – także dzięki żonie Raisie – osiągnął na Zachodzie popularność większą niż w swoim kraju. Dzięki jego polityce możliwa stała się pokojowa rewolucja w państwach Europy Środkowej oraz zjednoczenie Niemiec. Gorbaczow wycofał także wojska z Afganistanu i poparł USA w operacji Pustynna Burza. Gospodarka radziecka była jednak zbyt zniszczona, a reformy w tym zakresie zbyt nieśmiałe i z każdym rokiem sytuacja w tej dziedzinie pogarszała się, co potęgowało niezadowolenie mieszkańców ZSRR.

W lutym 1990 wybrany na pierwszego (i zarazem jedynego) prezydenta ZSRR. Próbował na tym stanowisku przeciwdziałać dążeniom odśrodkowym i niepodległościowym. W wyniku puczu moskiewskiego odsunięty na kilka dni od władzy na rzecz wiceprezydenta Giennadija Janajewa. Mimo upadku puczu dawnej władzy nie odzyskał i po rozpadzie ZSRR 25 grudnia 1991 ustąpił ze stanowiska prezydenta, przekazując też prezydentowi Rosji Borysowi Jelcynowi urządzenie do sterowania wyrzutniami z głowicami jądrowymi.

Nie zrezygnował z życia publicznego – jest często zapraszany na wykłady przez rozmaite instytucje w krajach zachodnich, zwłaszcza uniwersytety amerykańskie. Od 1993 prezydent Międzynarodowej Organizacji Ekologicznej "Zielony Krzyż". Brał też udział (bez sukcesu) w wyborach prezydenckich w 1996 (uzyskał poniżej 1% głosów).

Działalność Gorbaczowa jest przedmiotem sporów, dotyczących przede wszystkim tego, w jakim stopniu godził się bądź sprzyjał upadkowi ZSRR i systemu socjalistycznego.

Człowiek Roku 1987 i 1989 według magazynu Time. Laureat pokojowej Nagrody Nobla w 1990.

W 2007 Gorbaczow został twarzą kampanii reklamowej ekskluzywnej marki toreb Louis Vuitton. Już wcześniej razem z córką brał udział w reklamach różnorakich produktów (m.in. reklama Pizzy Hut). Spotkało się to w Rosji z falą krytyki.


Poprzednik
Konstantin Czernienko
Sekretarz Generalny KC KPZR
(1985-1991)
Następca
Władimir Iwaszko
Poprzednik
Andriej Gromyko
Przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR
1988-1990
Następca
Urząd zniesiono, patrz niżej
Poprzednik
Rada Najwyższa
Prezydent ZSRR (1990-1991) Następca
Borys Jelcyn
(Prezydent Rosji)
Uwaga do sukcesji: Mimo rozpadu ZSRR jego prawną i międzynarodową sukcesorką jest Federacja Rosyjska


Tajemniczy szum z kosmosu
Bardzo głośny, nieznany dotąd kosmiczny szum, odkrył zespół z NASA Goddard Space Flight Center, kierowany przez doktora Alana Koguta. Od teraz nasłuchiwanie wszechświata staje się jeszcze trudniejszym zadaniem, twierdzą naukowcy.
W Strefie Gazy giną cudzoziemcy
Ze Strefy Gazy od początku konfliktu cały czas uciekają cudzoziemcy. Pochodzącą z Ukrainy Olverę al-Dżarę i jej dwuletnie dziecko zabiła izraelska bomba. Tymczasem w nocy Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję, żądającą natychmiastowego wstrzymania działań zbrojnych w Strefie Gazy i całkowitego wycofania z rejonu sił izraelskich. Stany Zjednoczone wstrzymały się od głosu.
Giną pakistańscy liderzy Al-Kaidy
Dowodzący operacjami Al-Kaidy w Pakistanie Usama Al-Kini i jego prawa ręka, Szejk Ahmed Salim Swedan, prawdopodobnie są martwi - donosi jeden z amerykańskich oficjeli z frontu wojny z terroryzmem. Z enigmatycznej informacji wynika tyle, że mężczyźni zginęli na pograniczu z Afganistanem.
Jest już porozumienie, ale gaz wciąż nie płynie
Późnym wieczorem w czwartek nadeszła pierwsza dobra wiadomość w sprawie konfliktu gazowego: czeskie przewodnictwo UE podało, że jest porozumienie z Rosją o rozmieszczeniu misji unijnych obserwatorów na trasie rurociągów na Zachód, co daje nadzieję na wznowienie dostaw. O rychłym wznowieniu dostaw mówi też premier Włoch.
Zamieszki na ulicach Oslo
Krwawe echa konfliktu w strefie Gazy dosięgnęły Norwegii. Około tysiąca propalestyńskich demonstrantów zaatakowało w czwartek w Oslo uczestników proizraelskiej manifestacji, paląc flagi i rzucając koktajlami Mołotowa. Policja interweniowała przy użyciu gazu łzawiącego.
Linki: Strona gwna