Nederlands: De Friese vlag en het wapen hebben een gemeenschappelijke herkomst. Al in de elfde eeuw was een vlag met "pompeblêdden" bekend. Dit kan men opmaken uit verzen uit het Gudrunlied. Omstreeks 1200 vertonen Scandinavische wapenschilden velden bestrooid met leliebladen of harten, vaak in combinatie met afbeeldingen van leeuwen.

Het getal 7 dat we tegenkomen in het aantal "pompeblêdden" van de vlag en het aantal blokjes in het wapen, symboliseren de 7 Friese zeelanden: zelfstandige landstreken langs de kust van Alkmaar tot de Weser, die samengingen in een verdedigingsverbond tegen de Noormannen.

De drie witte strepen staan voor de platteland streken : Oostergo, Westergo en Zevenwouden. De blauwe strepen voor de Friese rivieren. De zeven pompebladen staan voor de zeven oude Friese zeelanden, zoals die bestonden tussen de achtste en veertiende eeuw:

• Frisia tussen Reker en Vlie (West-Friesland, ligt nu in Noord-Holland)
• Frisia tussen Vlie en Middelzee (Westergo, het westelijk deel van Friesland)
• Frisia tussen Middelzee en Lauwers (Oostergo, het oostelijke deel van Friesland)
• Zevenwouden ( het zuidelijk deel van Friesland)
• Frisia tussen Lauwers en Eems (Ommelanden, ligt nu in Groningen)
• Frisia tussen Eems en Jade (Ostfriesland , ligt in Duitsland)
• Frisia tussen Jade en Weser (ligt in Duitsland)

Uit vijftiende eeuwse wapenboeken blijkt dat omstreeks die tijd uit het wapen met de "pompeblêdden" en de leeuwen twee wapens zijn voortgekomen: het leeuwenwapen met de 7 tot blokjes omgevormde "pompeblêden", en het wapen met banen op een met "pompeblêden" gedamasceerd veld.

Dit laatste wapen wordt in de negentiende eeuw ook als vlag gangbaar. Op 9 juli 1957 wordt in de vergadering van de Staten van Friesland besloten een verzoek aan Hare Majesteit de Koningin te richten om deze vlag met "pompeblêden", als officiële vlag in het gebruik voor de provincie Fryslân te bevestigen.

Bij Koninklijk besluit dd. 21 april 1958, no. 12, is de provincie bevestigd in het gebruik van de vlag.

De vlag is niet auteursrechtelijk beschermd. Hij wordt door veel friese verenigingen en bedrijven in het logo gebruikt, en kon mede daardoor uitgroeien tot een krachtig symbool van de friese identiteit.