Z Wikipedii

Gwaith-i-Mirdain (Gwaith-i-Mirdaín) - postacie z fikcyjnego świata literackiego Śródziemia stworzonego przez J.R.R. Tolkiena. Wzmianki o nich pojawiają się w Silmarillionie oraz w I i III części Władcy Pierścieni.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Gwaith-i-Mirdain (sin. lud-klej-notów-kowali) - Noldorowie Eregionu, najwięksi rzemieślnicy wszech czasów, z jednym wyjątkiem: Feanora. Eregion został zasiedlony ok. 750 r. DE przez Noldorów z Lindonu pod wodzą Celebrimbora z rodu Finwego. Przyciągnęła ich tam bliskość kopalni mithrilu w Khazad-dum. Przez prawie tysiąc lat Gwaith-i-Mirdain i ród Durina trudzili się wspólnie, żyjąc w dostatku i przyjaźni, największej, jaka kiedykolwiek powstała między elfami a krasnoludami.
Jednakże dążenie noldorskich jubilerów do coraz większego kunsztu i piękna doprowadziło ich do upadku, gdyż ok. 1200 r. Sauron, pod przybranym imieniem "Annatara", podszedł ich , a oni przyjęli jego rady i dary. Ok. 1500 r. Gwaith-i-Mirdain rozpoczęli pod jego kierunkiem wykuwanie Pierścieni Władzy, choć Trzy Pierścienie wykonał sam Celebrimbor. Po wykonaniu wszystkich Pierścieni, ok. 1590 r., Sauron zdradził Noldorów i wykuł Jedyny Pierścień. Celebrimbor odkrył ten podstęp i ukrył Trzy Pierścienie, na co Sauron odpowiedział otwartą wojną. W 1697 r. najechał on Eregion, a Celebrimbor i wiele Gwaith-i-Mirdain poległo. Niedobitki pod wodzą Elronda podążyły do Rivendell. Prawdopodobnie to ci kowale przekuli w 3018 r. Andurila dla Aragorna.
Zwani także kowalami elfów

[edytuj] Bibliografia

• Encyklopedia Åšródziemia, Wydawnictwo Amber, ISBN 83-7169-695-7