Z Wikipedii

Piłka nożna
Złoto	1952 Helsinki	Piłka nożna

Gyula Grosics [ˈɟulɒ ˈɡroʃiʧ] (ur. 4 lutego 1926 w Dorog, Węgry) - wegierski piłkarz, bramkarz i członek "złotej jedenastki" reprezentacji Węgier w latach 1950.

Gyula przyszedł na świat w Tatabanya jako syn ślusarza, dorastał w górniczej osadzie Dorog. Początkowo grał na pozycji prawoskrzydłowego, jednak w swoim pierwszym profesjonalnym meczu zagrał na bramce. Nazywany "czarną panterą" (A fekete párduc) od koloru stroju bramkarskiego, który zakładał na mecze. Było to na tamte czasy dosyć nietypowe - z reguły bramkarze zakładali identyczne stroje jak ich koledzy z pola. Grosics razem z Lwem Jaszynem zapoczątkowali ten trend. Był typem piłkarza "sweeper - keeper" - często grał jako dodatkowy, ostatni obrońca swojego zespołu. W 1949 stał się ofiarą intrygi. Dostał fikcyjną propozycje opuszczenia kraju. Węgierscy związek piłkarskie zawiesił go na rok. Wziął udział w trzech mundialach (1954, 1958 oraz 1962). Karierę zakończył w 1962. Następnie jako trener prowadził Dorog oraz drużyny w Kuwejcie, bez sukcesów. W Budapeszcie otworzył salon mody. W 1979 objął pierwszoligowe SC Volan. Podczas przemian demokratycznych na Węgrzech przystąpił do Forum Demokratycznego. Obecnie Grosics mieszka w Budapeszcie.

[edytuj] Kariera klubowa

• 1945-1947 Dorog
• 1947-1950 MATEOSZ
• 1950-1957 Honvéd Budapeszt
• 1957-1963 Tatabányai Bányász

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

20 sierpnia 1947 zadebiutował w meczu z Albanią, wygranym przez Madziarów 2:0. Szczytowy okres formy osiągnął podczas Igrzysk Olimpijskich w 1952. 25 listopada 1953 wziął udział w wygranym przez reprezentacje Węgier meczu z Anglią. W ojczyźnie futbolu, na Wembley, Madziarzy pokonali Anglików 6:3. Zbliżały się Mistrzostwa świata 1954, drużyna Grosicsa była uznawana za faworytów. Na początku wszystko szło po myśli trenera Gustava Sebesa jednak w finale mimo prowadzenia 2:0 przegrali 3:2. Było to wielkie rozczarowanie. Gyula obwiniał kolegów za porażkę, zarzucając im samolubstwo. Podczas Mistrzostw świata 1958 Węgrzy w bramce z Czarną Panterą nie dotarli nawet do ćwierćfinałów. W 1962 po równie nieudanych mistrzostwach Gyula zakończył reprezentacyjną karierę. W Chile Węgrzy przegrali w ćwierćfinale z Czechosłowacją. Ostatnim jego meczem było spotkanie z Jugosławią w październiku 1962.

Złota jedenastka

Gyula Grosics • Jenő Buzánszky • Gyula Lóránt • Mihály Lantos • József Bozsik • József Zakariás • László Budai • Sándor Kocsis • Nándor Hidegkuti • Ferenc Puskás • Zoltán Czibor • trener: Gusztáv Sebes

 

p • d • e

Skład reprezentacji Węgier na Mundialu 1954

1 Grosics  •  2 Buzánszky  •  3 Lóránt  •  4 Lantos  •  5 Bozsik  •  6 Zakariás  •  7 J. Tóth  •  8 Kocsis  •  9 Hidegkuti  •  10 Puskás  •  11 Czibor  •  12 Kárpáti  •  13 Várhidi  •  14 Kovács  •  15 Szojka  •  16 Budai  •  17 Machos  •  18 Csordás  •  19 Palotás  •  20 M. Tóth  •  21 Gellér  •  22 Gulyás  •  Trener: Sebes

 

p • d • e

Skład reprezentacji Węgier na Mundialu 1962

1 Grosics  •  2 Mátrai  •  3 Mészöly  •  4 Sárosi  •  5 Solymosi  •  6 Sipos  •  7 Sándor  •  8 Göröcs  •  9 Albert  •  10 Tichy  •  11 Fenyvesi  •  12 Sóvári  •  13 Ihász  •  14 Nagy  •  15 Mencel  •  16 Farkas  •  17 Rákosi  •  18 Monostori  •  19 Kuharszki  •  20 Bodor  •  21 Szentmihályi  •  22 Ilku  •  trener: Baróti