Z Wikipedii

HMS Rodney
Historia
Położenie stępki	22 grudnia 1922
Wodowanie	17 grudnia 1925
Oddanie do służby	10 listopada 1927
Wycofanie ze służby	1946
Status okrętu	sprzedany na złom w 1948
Stocznia	stocznia Cammell-Laird, Birkenhead
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa: 33 950 t pełna: 38 000 t
Długość	216,4 m
Szerokość	32,3 m
Zanurzenie	10 m
Napęd	8 kotłów opalnych olejem opałowym, 2 zespoły turbin parowych napędzających 2 śruby
Prędkość	23,8 węzłów
Zasięg	7000 mil morskich przy prędkości 16 węzłów
Załoga	1640
Uzbrojenie	9 dział 406 mm 12 dział 152 mm 8 dział 102 mm 48 dział 40mm
Wyposażenie lotnicze	2 samoloty rozpoznawcze
Galeria w Wikimedia Commons

HMS "Rodney" - brytyjski pancernik typu Nelson z okresu II wojny światowej. Został nazwany od admirała Sir George`a Brydges`a Rodney`a. Nosił symbol burtowy I.29.

Okręt był budowany według ustaleń traktatu waszyngtońskiego z roku 1922, które zakładały ograniczenie wyporności do 35.000 ton, co wymusiło kilka kompromisów w projekcie. Jednostka była jedyna w swoim rodzaju nosząc wiele nowatorskich jak i nie do końca udanych pomysłów.

Rzeczą jaka rzucała się w oczy było ustawienie artylerii głównej. Była skupiona na dziobie w trzech 3 lufowych wieżach. Miało to na celu łatwiejsze zarządzanie artylerią ze stanowiska dowodzenia, odpowiadało też koncepcji boju pościgowego, a także skrócenie pancernej cytadeli. Jeśli chodzi o cytadelę pancerną był to pierwszy brytyjski okręt z systemem "wszystko albo nic" (all or nothing). Pancerz burtowy znajdował się wewnątrz kadłuba (co było nowością) i był nachylony pod kątem 72 stopni. Zastosowano po raz pierwszy nową, zwartą bryłę pomostu bojowego, która stała się tradycyjną dla kolejnych brytyjskich jednostek.

Po raz pierwszy artylerię średnią skupiono całkowicie w wieżach, pancernik nie posiadał kazamat. Także, poprzez ustawienie dział, był specyficznie zaplanowany układ napędowy. Mianowicie turbiny znajdowały się przed kotłownią. Pancerniki posiadały wyrzutnie torpedowe ("Rodney" w trakcie walki z Bismarckiem wykonał atak torpedowy).

Pomimo silnego opancerzenia okręt tracił na swojej wartości przez niewielką prędkość. Admiralicja Brytyjska wyraźnie zaniedbała ten czynnik, który przy następnych konstrukcjach miał odgrywać coraz ważniejszą rolę. Otrzymała tradycyjnie silnie opancerzony, ale wolny pancernik. Działa, chociaż nowe, nie sprawiały się najlepiej. Były niedopracowane, a ich ustawienie blisko siebie stanowiło zagrożenie dla konstrukcji okrętu. Salw jednoczesnych unikano w czasie wojny, a podczas pokoju praktycznie nie wykonywano. Po bitwie, w której zatonął "Bismarck", "Rodney" miał powichrowane blachy pokładu od jednoczesnych strzałów.

"Rodney" i "Nelson" były najsilniej uzbrojonymi jednostkami pływającymi do czasu wodowania jednostek potraktatowych (z roku 1936).