Hedenbergit

Z Wikipedii

hedenbergit

Hedenbergit - minerał z grupy krzemianów łańcuchowych. Należy do grupy piroksenów. Klinopiroksen. Minerał szeroko rozpowszechniony, lecz rzadko tworzy większe wystąpienia.

Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego mineraloga M.A.Hedenberga, przyjaciela i odkrywcy tego minerału – J.J.Berzeliusa.

[edytuj] Właściwości

Wzór chemiczny: CaFe(Si₂O₆) – Krzemian wapnia i żelaza
Układ krystalograficzny: jednoskośny
Barwa: czarna, zielona
Twardość w skali Mohsa: 6
Gęstość: 3,5 –3,56
Rysa: biała, jasnoszara, brunatna
Połysk: szklisty, tłusty
Łupliwość: doskonała, dwukierunkowa
Przełam: nierówny, drzazgowy
Pokrój: pręcikowy, zbity, sferoidalny

Jednoskośne, pryzmatyczne kryształy są bardzo rzadkie. Najczęściej występuje w postaci skupień promienistych, pręcikowych, ziarnistych, skrytokrystalicznych, zbitych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, niektóre kryształy wykazują efekt kociego oka. Często zawiera domieszki magnezu lub manganu, niekiedy też cynku i niklu. Rzadko występuje w czystej postaci. Najczęściej tworzy kryształy mieszane z diopsydem i johannsenitem.

[edytuj] Występowanie

Jest typowym minerałem pochodzenia metamorficznego. Występuje w zasobnych w żelazo skałach metamorficznych; skarnach, erlanach, rzadziej w syenitach, granitach. Zwykle współwystępuje z ilvaitem, kalcytem, epidotem, magnetytem, augitem, pirytem.

Miejsca występowania: Norwegia - Arendal, Szwecja - Nordmarken, USA - New Jersey, Japonia - Obihiro, Nigeria, Australia, Rosja, Niemcy - w Rudawach.

W Polsce – znany z Dolnego Śląska (okolice Kowar, Kłodzka, Strzelina).

[edytuj] Zastosowanie:

Ma znaczenie naukowe
interesujący dla kolekcjonerów
niektóre kryształy bywają okazjonalnie szlifowane (najcenniejsze są czarne kryształy z Indii, wykazujące efekt kociego oka).

Zobacz też: pirokseny, augit, enstatyt, diopsyd, jadeit, spodumen.