Helmut Schmidt - Google

Helmut Schmidt

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Helmut Heinrich Waldemar Schmidt
ur. 23 grudnia 1918 w Hamburgu
Helmut Schmidt
Flaga Niemiec
Kanclerz Niemiec
Okres urzędowania od 16 maja 1974
do 1 października 1982
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Willy Brandt
Następca Helmut Kohl

Helmut Heinrich Waldemar Schmidt (ur. 23 grudnia 1918 w Hamburgu) – niemiecki polityk należący do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), kanclerz Niemiec w latach 1974-1982, krótko także minister spraw zagranicznych.

Syn nauczyciela i nauczycielki, uczęszczał do szkoły Hamburg Lichtwark, ukończył ją w 1937 roku. W trakcie II wojny światowej służył w obronie powietrznej Bremy, po krótkiej służbie na froncie wschodnim wrócił do Niemiec w 1942, gdzie pracował jako nauczyciel i doradca w ministerstwie lotnictwa. Również w 1942 poślubił Hannelore Loki Glaser. Od grudnia 1944 służył jako Oberleutnant w artylerii na froncie zachodnim. Dostał się do niewoli brytyjskiej w kwietniu 1945 i do sierpnia był jeńcem wojennym.

Po wojnie uczył się w Hamburgu, studiował ekonomię i nauki polityczne. Uczelnię skończył w 1949. Do SPD zapisał się w 1946, a w latach 1947-1948 był przewodniczącym Niemieckiego Socjalistycznego Związku Studentów (SDS), ówczesnej organizacji studenckiej SPD.

Po studiach pracował w samorządzie Hamburga w wydziale polityki gospodarczej, a od 1952 w hamburskim ministerstwie gospodarki i transportu.

Wybrany do Bundestagu w 1953 roku, w 1957 został członkiem prezydium frakcji parlamentarnej SPD. Był głośnym krytykiem polityki rządu konserwatywnego. W 1958 organizował kampanię przeciwko broni jądrowej i wyposażaniu Bundeswehry w taką broń. Utracił mandat w 1958.

W latach 1961-1965 senator do spraw wewnętrznych w senacie Hamburga. Poprawił swoją reputację zdecydowanymi działaniami podczas powodzi miasta w 1962 roku.

W 1965 ponownie wybrany do Bundestagu, w 1967 wybrany przewodniczącym parlamentarnej frakcji SPD i wiceprzewodniczącym partii w 1968.

W 1969 roku w rządzie Willy'ego Brandta pełnił funkcję federalnego ministra obrony. Od czerwca 1972 – minister gospodarki, a od grudnia do maja 1974 – minister finansów.

Po rezygnacji Brandta został kanclerzem 16 maja 1974. Głównym wyzwaniem jego rządu była światowa recesja gospodarcza. Schmidt przyjął twardą i konserwatywną linię postępowania. Aktywnie współdziałał z Valérym Giscardem d'Estaing na rzecz poprawienia stosunków z Francją. W 1975 roku podpisał Akt Końcowy KBWE, tworzący Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.

Pozostał na stanowisku kanclerza po wyborach w 1976 roku – był to już rząd koalicyjny SPD z Wolną Partią Demokratyczną (FDP). Jego polityka wobec terrorystycznej Frakcji Czerwonej Armii była niepewna, choć zazwyczaj trzymał się linii bezkompromisowej. Zezwolił jednostce antyterrorystycznej GSG-9 na rozwiązanie siłowe problemu z porwanym samolotem Lufthansy.

Swą polityczną przyszłość silnie związał z rozszerzeniem NATO po radzieckiej inwazji na Afganistan.

W listopadzie 1980 roku został ponownie powołany na kanclerza. W październiku 1980 wszczepiono mu rozrusznik serca.

W lutym 1982 wygrał konstruktywne wotum nieufności, lecz we wrześniu czterech ministrów z FDP odeszło z rządu. Po próbach kontynuowania działalności gabinetu w formie rządu mniejszościowego, został zmuszony do rezygnacji przez kolejne wotum nieufności 1 października (było to jedyne wotum nieufności w historii Niemiec, które zakończyło się odejściem kanclerza).

Jego następcą został Helmut Kohl (CDU).

W 1983 roku zaczął pracować w tygodniku Die Zeit, gdzie w 1985 został dyrektorem zarządzającym.

Odszedł z Bundestagu w 1986, lecz pozostał aktywny. W grudniu został jednym z założycieli komitetu wspierającego powstanie Europejskiej Unii Monetarnej i powołania Europejskiego Banku Centralnego.

[edytuj] Linki zewnętrzne



Zimbabwe znów pójdzie do urn
Robert Mugabe nie chciał oddać władzy, bo posłuszna mu komisja wyborcza nie uznała zwycięstwa w wyborach prezydenckich kandydata opozycji. W tej sytuacji 27 czerwca Zimbabwe czeka druga tura wyborów głowy państwa.
Chavez finansuje kolumbijskich partyzantów
Kolumbijska lewacka partyzantka FARC jest "finansowana i uzbrajana przez wenezuelskiego prezydenta Hugo Chaveza", ogłosił Interpol. Ujawnienie tych informacji może zagrozić powodzeniu szczytu Unia Europejska - Ameryka Łacińska.
Przeproszą za "polskie obozy koncentracyjne"
- Z przyjemnością sprostujemy tę informację i przeprosimy wszystkich, którzy poczuli się urażeni - mówi tvn24.pl Ian Grear, wydawca północnoirlandzkiego "Tyrone Courier". W środę gazeta wydrukowała relację z wizyty w "polskich obozach koncentracyjnych".
Holendrzy przeproszą za "polskie obozy zagłady"
Internauta z Holandii zaalarmował nas, że w dzienniku "Algemeen Dagblad" w artykule dotyczącym zmarłej Ireny Sendler pojawia się stwierdzenie, że "Żydzi byli deportowani do polskich obozów zagłady". Gazeta przeprosi za to sformułowanie.
W Chinach znów trzęsie się ziemia
Niedaleko epicentrum trzęsienia ziemi w Chinach zarejestrowano wstrząsy wtórne o sile 5,9 w skali Richtera - poinformowała agencja Xinhua. Liczba ofiar poniedziałkowego kataklizmu wzrosła już do ponad 21,5 tys.
Linki: Strona gwna