Herbert Samuel

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Herbert Samuel

Herbert Louis Samuel, 1. wicehrabia Samuel GCB, GBE (ur. 6 listopada 1870 w Liverpoolu, zm. 2 lutego 1963), brytyjski polityk i dyplomata, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Herberta Henryego Asquitha i Ramsaya MacDonalda.

[edytuj] Biografia

Urodził się przy 11 Belvidere Road w Toxteth, dzielnicy Liverpoolu. Był synem bankiera Edwina Louisa Samuela i Clary Yates. Wykształcenie odebrał w University College School w Hampstead w Londynie, oraz w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1897 r. poślubił swoją kuzynkę, Beatrice Franklin. Miał z nią trzech synów i córkę. Dwukrotnie przez powodzenia startował w wyborach parlamentarnych (w 1895 i 1900 r. w okręgu South Oxfordshire) zanim w 1902 r. został wybrany do Izby Gmin w wyborach uzupełniających w okręgu Cleveland.

W 1909 r. został członkiem gabinetu jako Kanclerz Księstwa Lancaster. W latach 1910-1914 był poczmistrzem generalnym. Następnie stanął na czele Rady Samorządu Lokalnego. W 1915 r. ponownie został Kanclerzem Księstwa Lancaster i poczmistrzem generalnym. W 1916 r. został ministrem spraw wewnętrznych. W grudniu tego roku nowym premierem został David Lloyd George. Poprzedni szef rządu, Asquith, przeszedł do opozycji, a wraz z nim jego zwolennicy, wśród nich Samuel, który utracił następnie miejsce w parlamencie po wyborach 1918 r.

Po wyborczej porażce Samuel został w 1920 r. Wysokim Komisarzem Wielkiej Brytanii w Palestynie. Był pierwszą od od początków naszej ery osobą pochodzenia żydowskiego, która sprawowała najwyższą władzę na tych terenach^[1]. 11 czerwca otrzymał Krzyż Wielki Orderu Imperium Brytyjskiego. Jako Wysoki Komisarz Samuel starał się występować jako mediator między żydowskimi osadnikami a arabską ludnością. Urząd ten sprawował do 1925 r. Następnie powrócił do Wielkiej Brytanii.

Niedługo po powrocie premier Stanley Baldwin postawił Samuela na czele komisji ds. przemysłu górniczego. W marcu 1926 r. komisja opublikowała raport w którym sugerowała konieczność reorganizacji tej gałęzi przemysłu, ale sprzeciwiała się postulatowi jego nacjonalizacji. Raport postulował także wycofanie rządowego wsparcia finansowego oraz obniżenie płac górników. Te postulaty stały się jedną z przyczyn strajku generalnego górników z maja 1926 r.

W 1929 r. Samuel powrócił do Izby Gmin wygrywając wybory w okręgu Darwen. Dwa lata później został wiceliderem Partii Liberalnej, a latem przejął obowiązki lidera partii w związku z chorobą Lloyda George'a. W sierpniu 1931 r. poparł utworzenie rządu narodowego i objął w nim tekę ministra spraw wewnętrznych. Jednak sprawa ceł protekcjonistycznych, których wprawadzenie domagał się rząd, podzieliła liderałów. Do wyborów 1931 r. Partia Liberalna poszła podzielona, gdyż Lloyd George wraz z kilkoma stronnikami wystartwał jako niezależny liberał. Samuel został tym samym liderem Partii Liberalnej.

Po wyborach Partia Liberalna uległa kolejnemu podziałowi - z partii wyodrębniła się Narodowa Partia Liberalna z Johnem Simonem na czele. Dalszy spór o cła protekcjonistyczne doprowadził w październiku 1932 r. do dymisji liberalnych ministrów, w tym również Samuela. Partia Liberalna wycofała się z rządu, ale w głosowaniach popierała posunięcia gabinetu. Dopiero w listopadzie 1933 r. Partia Liberalna przeszła do opozycji. Samuel pozostał jej liderem do 1935 r., kiedy to przegrał wybory parlamentarne i znalazł się poza Izbą Gmin.

W 1937 r. otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Samuel i zasiadł w Izbie Lordów. W latach 1944-1955 stał na czele Partii Liberalnej w Izbie Lordów. Przed wyborami 1951 r. jako pierwszy brytyjski polityk wygłosił orędzie wyborcze w telewizji^[2]^[3]. Ostatnie lata życia poświęcił pisarstwu. Napisał m.in. Essays in Phyics (1951), In Search of Reality (1957) oraz A Threefold Cord: Philosophy, Science, Religion (1961).