Z Wikipedii

Hermann Julius Höfle (ur. 19 czerwca 1911, zm. 20 sierpnia 1962) - wojskowy hitlerowski, zastępca Otto Globocnika podczas akcji Einsatz Reinhard, dowodzący likwidacją przewrotu wojskowego na Słowacji, współodpowiedzialny za zagładę polskich Żydów.

Austriak z pochodzenia urodzony w Salzburgu. Z zawodu był mechanikiem samochodowym. Do NSDAP wstąpił 1 sierpnia 1933 (od 1930 należał już do austriackiej partii nazistowskiej), należał także do SS (osiągnął w niej stopień SS-Sturmbannführera). Brał udział w prześladowaniach niemieckich Żydów podczas tzw. Nocy Kryształowej (Kristallnacht). Podczas tej akcji zaimponował Adolfowi Eichmannowi, który zarekomendował Höflego Odilo Globocnikowi. Po przeszkoleniu w szkole oficerskiej w Dachau, służył przez krótki czas do wybuchu II wojny światowej w Kraju Sudetów (niem. Sudetenland). Po inwazji III Rzeszy na Polskę pełnił służbę w Selbstschutzu w Nowym Sączu. Od listopada 1940 nadzorował obozy pracy dla Żydów koło Bełżca, których celem było budowa fortyfikacji i rowów przeciwczołgowych. W 1941 Höfle przebywał w Mohylewie na Białorusi.

Na początku 1942 powrócił do okupowanej Polski (konkretnie do sztabu Globocnika, wówczas Wyższego Dowódcy SS i Policji na dystrykt lubelski), gdzie został włączony do organizowania Einsatz Reinhard (akcji zagłady Żydów w Generalnym Gubernatorstwie). Höfle został szefem sztabu Globocnika i jego zastępcą jako kierownika całej akcji. Brał udział w spotkaniach z przedstawicielami SS i administracji cywilnej w przedmiocie deportacji Żydów (m. in. z Lublina, Rzeszowa, Warszawy i Białegostoku) do obozu zagłady w Bełżcu. Höfle był także odpowiedzialny za przyjęcie w Lublinie transportów Żydów z Niemiec, Czech i Słowacji, dokonując selekcji młodych mężczyzn i kierując ich do obozu na Majdanku (pozostałych kierowano do Bełżca lub Sobibora)

Następnie od lipca 1942 kierował deportacjami Żydów z warszawskiego getta do Treblinki, informując przewodniczącego miejscowego Judenratu, Adama Czerniakowa, iż wszyscy Żydzi bez względu na wiek i płeć zostaną deportowani na Wschód w liczbie ok. 6 tysięcy osób dziennie. Höfle z pomocą podległych mu esesmanów obliczał liczbę załadowanych do pociągów ludzi, co czynił również podczas deportacji z innych gett, a wszelkie dane były przesyłane do Lublina. Oczywiście doskonale zdawał sobie sprawę ze straszliwych warunków w jakich odbywały się transporty i z ostatecznego losu ofiar.

Höfle pozostał w Lublinie po przeniesieniu Globocnika do Włoch i brał aktywny udział w akcji Erntefest w listopadzie 1943, gdy wymordowano żydowskich więźniów obozów położonych na Lubelszczyźnie.

Od sierpnia 1944 na rozkaz prezydenta Słowacji Tiso dowodził oddziałami likwidującymi przewrót wojskowy. 30 października 1944 w zdobytej przez nazistów powstańczej stolicy Bańskiej Bystrzycy prezydent Tiso odprawił mszę dziękczynną z okazji zdławienia Słowackiego Powstania Narodowego przy której grał na organach dowodzący likwidacją Hermann Höfle. Prezydent Tiso udekorował go również najwyższym słowackim odznaczeniem.

NastÄ™pnie peÅ‚niÅ‚ sÅ‚użbÄ™ w Belgii i Holandii, by ostatecznie pod koniec wojny znaleźć siÄ™ w TrieÅ›cie ponownie pod rozkazami Globocnika. 31 maja 1945 wraz z Globocnikiem i dwoma innymi uczestnikami Einsatz Reinhard zostaÅ‚ schwytany w Karyntii przez aliantów. PoczÄ…tkowo nie byÅ‚ jednak niepokojony i żyÅ‚ spokojnie kolejno we WÅ‚oszech, Austrii i Niemczech. Ostatecznie zostaÅ‚ jednak aresztowany w 1961 w Salzburgu, skÄ…d przewieziono go do Wiednia. Höfle powiesiÅ‚ siÄ™ w swojej celi w sierpniu 1962 by uniknąć^{[potrzebne ÅºródÅ‚o]} odpowiedzialnoÅ›ci za swoje zbrodnie.