Z Wikipedii

Hetepsechemui - władca starożytnego Egiptu, założyciel II dynastii

Lata panowania:

• 2925 p.n.e. - ? (Grimal)
• 2853-2825 p.n.e. (Kwiatkowski)
• 2850 p.n.e. - ? (Schneider)

Nie są znane okoliczności zmiany dynastii. Przyjmuje sie przeważnie, że odbyło się to bezkrwawo, chociaż koniec panowania I dynastii to okres niepokojów wewnętrznych, prawdopodobnie między Północą a Południem czyli Dolnym i Górnym Egiptem, co miało znaleźć odbicie w tytulaturze nowego faraona (Dwaj Potężni trwają w pokoju, Dwie Panie trwają w pokoju). Jedna teoria zakłada, że mógł być on synem adoptowanym faraona Ka'a, inna zakłada, że sięgnął on po władzę w wyniku małżeństwa z córką poprzedniego władcy.

Faraon utrzymywał bliskie kontakty ze wschodnią Deltą z rejonem Bubastis, niektórzy sądzą nawet, że mógł się stamtąd wywodzić, czcił bowiem tamtejsze lokalne bóstwa (Bastet i Sopdu). W tym też okresie mamy do czynienia z początkiem kultu Słońca, chociaż imię Re pojawia się dopiero w tytulaturze jego następcy. Hetepsechemui rządził krajem z Memfis przez 39 lat (wg Manetona).

Został pochowany na stołecznej nekropoli w Sakkarze. Nadziemna część jego grobowca została zniszczona w czasach Starego Państwa, przy budowie piramidy dla faraona Unisa z V dynastii.

Poprzednik Ka'a

Okres Tynicki Hetepsechemui – II dynastia 2853–2825 p.n.e.

Następca Reneb

[edytuj] Bibiliografia

• Grimal N. - „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 64, ISBN 83-06-02917-8
• Kwiatkowski B. - „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 66-67, ISBN 83-207-1677-2
• Schneider Th. - „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 141, ISBN 83-01-13479-8
• Toby A. H. Wilkinson - „Early Dynastic Egypt”, Routledge, London-New York 1999, s. 83-84, ISBN 0-415-18633-1