Historia Dżibuti
Z Wikipedii
Tereny obecnego Dżibuti zamieszkiwały od wielu wieków plemiona Afarów i Issów, które prowadziły stałe kontakty handlowe z Arabami, kolonizacja arabska od VII wieku n.e. doprowadziła to przyjęcia przez nich islamu jako własnej religii. Na początku XVI wieku kontrolę nad tym obszarem przejęli Turcy.
[edytuj] Francuska kolonizacja
W drugiej połowie XIX wieku Francuzi zainteresowali się terenami Rogu Afryki, położonymi nad Zatoką Adeńską. Od 1859 początki penetracji francuskiej, Francuzi zawierają umowy o protektoracie z wodzami Afarów i Issów (utworzenie protektoratu). W 1862 Francja nabywa Obock za 52 000 franków i lokuje tam swoją bazę marynarki wojennej. Od 1888 Francuz Léonce Lagarde rozpoczyna budowę portu w mieście Dżibuti, do którego w 1892 roku przeniesiono siedzibę protektoratu z Obock. W 1896 Lagarde zawarł porozumienie z cesarzem Etiopii, Menelikiem o odstąpieniu przez Etiopię terytorium obecnego Dżibuti w zamian za budowę linii kolejowej z miasta Dżibuti do Addis Abeby (budowa zakończona w 1917. Na udostępnionym terenie Francuzi utworzyli kolonię Somali Francuskie, gubernatorem został Lagarde (do 1899 roku).
[edytuj] Niepodległość
W roku 1947 kolonia zyskała status terytorium zamorskiego Francji. W roku 1967 uzyskała wewnętrzną autonomie i jej nazwa została zmieniona na Francuskie Terytorium Afarów i Issów. W latach 70. XX wieku nastąpił rozwój ruchu niepodległościowego, przede wszystkim wśród Issów, dyskryminowanych przez Francuzów na rzecz Afarów. W kraju powstają partie i organizacje niepodległościowe (m.in. w 1972 powstała Afrykańska Liga Ludowa w 1975 zmieniła nazwę na Afrykańska Liga Ludowa na Rzecz Niepodległości w skrócie LPAI), na emigracji również działają partie wyzwoleńcze (niektóre z nich opowiadały się za połączeniem z Somalią lub Etiopią). Po referendum (maj 1977) w sprawie niepodległości, 27 czerwca 1977 roku Terytorium uzyskało niepodległość pod nazwą Dżibuti. Nowe niepodległe państwo zostaje członkiem ONZ, OJA i Ligi Państw Arabskich. Na czele młodej Republiki Dżibuti jako prezydent stanął przywódca Afrykańskiej Ligi Ludowej na Rzecz Niepodległości Hassan Gouled Aptidon. Od tego czasu w kraju trwa konflikt pomiędzy rywalizującymi ze sobą ugrupowaniami politycznymi, z jednej strony opozycyjne - członkowie plemienia Afarów, z drugiej zaś Issowie - siły popierające rząd. W 1981 nastąpiła reelekcja Hassana Gouleda Aptidona, który wprowadił rządy dyktatorskie, prezydencka partia tzw. Ludowy Ruch na Rzecz Postępu (RPP) stał się jedyną legalną partią. 1987 rok, H. G. Aptidon został wybrany po raz trzeci. Polityczny konflikt w 1991 przerodził się w etniczną wojnę domową (rządzący - Issowie i opozycja - Afarowie), Afarowie rozpoczynają walkę partyzancka na północy kraju. Po francuskiej interwencji w 1992 Aptidon wprowadził pozory demokracji, uchwalił konstytucję i ogłosił nowe wybory, które zostały zbojkotowane przez opozycję (zjednoczoną we Froncie na rzecz Przywrócenia Jedności i Demokracji w skócie: FRUD) która oskarżyłą rząd o manipulowanie ich wynikami. Konflikt zakończył się w grudniu 1994 roku podpisaniem porozumienia pokojowego pomiędzy FRUD a rządem. H. G. Aptidon zrezygnował z funkcji prezydenta w 1999 (w wieku 83 lat), po tym jak został wybrany po raz piąty na to stanowisko w 1997 roku. Jego zastępcą został Ismail Omar Guelleh.
Algieria • Angola • Benin • Botswana • Burkina Faso • Burundi • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dżibuti • Egipt • Erytrea • Etiopia • Gabon • Gambia • Ghana • Gwinea • Gwinea Bissau • Gwinea Równikowa • Kamerun • Kenia • Komory • Kongo • Lesotho • Liberia • Libia • Madagaskar • Malawi • Mali • Maroko • Mauretania • Mauritius • Mozambik • Namibia • Niger • Nigeria • Republika Południowej Afryki • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Senegal • Seszele • Sierra Leone • Somalia • Suazi • Sudan • Tanzania • Togo • Tunezja • Uganda • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca • Zambia • Zimbabwe
| Projekt TVP Parlament zawieszony |
|
Kanał TVP Parlament na razie nie zostanie uruchomiony. Telewizja Polska SA zawiesiła ten projekt.
|
| KRRiT daje zielone światło telewizji mobilnej |
|
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zatwierdziła dokumentację konkursową na cyfrową telewizję mobilną (DVB-H) i przyjęła w tej sprawie ostateczną uchwałę.
|
| W listopadzie wzrosły ceny reklam w TVP |
|
W listopadzie czas reklamowy w Telewizji Polskiej będzie średnio o 3 proc. droższy, niż w październiku. Podwyżka w stosunku do listopada ub.r. wynosi zaś 15 proc.
|
| Eska będzie nadawać w Nowym Sączu |
|
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zgodziÅ‚a siÄ™ na uruchomienie przez Radio Eska Bochnia drugiego nadajnika – w Nowym SÄ…czu.
|
| Axel Springer nie planuje zamknięcia "Dziennika" |
|
"Puls Biznesu" (Bonnier Business Polska) i "Rzeczpospolita" (Presspublica) przypomniały wczoraj o niekorzystnym dla "Dziennika" (Axel Springer Polska) raporcie analityków Domu Maklerskiego PKO BP z 26 września br. Raport prognozuje: "bliską agonię tytułu w obecnej formule".
|