Historia Polski (1795-1807)
Z Wikipedii
| Historia Polski Chronologia |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kalendarium |
| Portal: Historia |
Po III rozbiorze I Rzeczypospolitej, dokonanym w 1795 r. przez ościenne mocarstwa – Rosję, Królestwo Prus i Austrię – Polska jako państwo zniknęła z mapy Europy. Wtedy znaczna część Polaków, zwłaszcza wojskowych, wyemigrowała z kraju, głównie do Saksonii, Włoch i Francji. Wielu z nich związało swe losy z gen. Napoleonem Bonaparte. Z jego przyzwolenia zorganizowane zostały w Lombardii w styczniu 1797 r. dwa Legiony Polskie, przy czym w ich skład weszli głównie polscy jeńcy z armii austriackiej. Dowodzili nimi generałowie Henryk Dąbrowski i Karol Kniaziewicz.
Dowództwo nad włoskimi legionami polskimi proponowano również gen. Tadeuszowi Kościuszce. Po śmierci Katarzyny II, gdy w 1796 r. carem Rosji został jej syn Paweł I, został on zwolniony z więzienia w Petersburgu, co opłacił przysięgą wiernopoddańczą. Otrzymał wtedy 60 tys. rubli, po czym wyjechał po raz drugi do Ameryki. Po kilkunastu miesiącach wrócił do Europy, zamieszkując w Paryżu. Tam kontaktował się z kręgami polskiej emigracji, spotkał się także z Napoleonem I Bonaparte. Nie zdecydował się na współpracę z nim i nie przyjął oferty dowodzenia legionami polskimi we Włoszech, gdyż był przeciwny wykorzystywaniu przez Napoleona Polaków w jego wojnach. W 1801 r. przeniósł się na stałe do Szwajcarii.
Już w maju 1797 r. legiony polskie wzięły udział w walkach przeciwko wojskom austriackim o Rzym. W lipcu jeden z jej twórców, Józef Wybicki, skomponował pieśń „Mazurek Dąbrowskiego”, która stała się polskim hymnem państwowym. Po podboju Austrii, Bonaparte wysłał w 1803 r. sześciotysięczny legion Dąbrowskiego na wyspę Haiti (wówczas zwaną "Santo Domingo", tak jak obecna stolica państwa Dominikana leżącego na tej wyspie) w Antylach na Morzu Karaibskim, będącą kolonią francuską, celem poskromienia buntu Mulatów i Murzynów (pod wodzą Toussaint-Lavontoure'a) przeciwko restytucji niewolnictwa. Ciężkie dla Europejczyków warunki klimatyczne, żółta febra i walki zdziesiątkowały interwentów i zmusiły ich do rychłej kapitulacji.
Po objęciu w 1801 r. rządów w Rosji przez Aleksandra I, polska magnateria i bogata szlachta upatrywały w nim nadziei na zjednoczenie ziem polskich pod jego berłem. W tym kierunku działał również książę Adam Czartoryski, będący doradcą cesarza i któremu powierzył on kierownictwo polityką zagraniczną Rosji. Znaczna część pozostałych warstw społecznych liczyła na konflikt Francji z Prusami, Austrią i ewentualnie z Rosją i w tym upatrywała szansy na wskrzeszenie państwa polskiego. Tak rzeczywiście częściowo się stało. Napoleon I Bonaparte podbił Austrię w 1805 r., w następnym roku Prusy, przy czym w obu kampaniach państwa te korzystały z dużej pomocy wojskowej Rosji. Napoleon jawił się więc wówczas Polakom jako pogromca wszystkich trzech zaborców.
Toteż po jego przyjeździe w listopadzie 1806 r. do Poznania, a w grudniu do Warszawy, witany był i przyjmowany entuzjastycznie. Szczególnie w Warszawie na jego cześć urządzono wiele wystawnych balów, rautów, parad i bankietów, na których podejmowany był przez elity władzy, wojska, mieszczaństwa i arystokracji polskiej. Na jednym z balów poznał 19-letnią szambelanową Marię Walewską, w której zadurzył się na kilka lat.
Jednakże Napoleon przede wszystkim zatroszczył się o utworzenie jak najliczniejszego wojska polskiego dla potrzeb swych wojennych planów. W ciągu kilku miesięcy uformowane zostały 3 legie, liczące ok. 30 tys. żołnierzy, których dowództwo objęli generałowie Henryk Dąbrowski, Józef Zajączek i ks. Józef Poniatowski. Wojska te od wiosny 1807 r. brały udział w walkach z Prusakami w Gdańsku, Kołobrzegu i na Śląsku, a także walczyły z Rosjanami pod Frydlandem.
Po wygranej wojnie z Rosją, w trakcie rokowań pokojowych Bonapartego z carem Aleksandrem I w Tylży w 1807 r., obaj oni zdecydowali się utworzyć z ziem II. i III. zaboru pruskiego Księstwo Warszawskie, jako namiastkę państwa polskiego.
[edytuj] Bibliografia
- Góralczyk Przemysław, Pozytywne aspekty działalności rządu pruskiego na ziemiach polskich II i III rozbioru w opinii przedstawicieli władz i mieszkańców Księstwa Warszawskiego [w:] Polacy - Niemcy - Pogranicze : studia historyczne: księga poświęcona Profesorowi Joachimowi Benyskiewiczowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin oraz pięćdziesięciolecie pracy, p. red. Grażyny Wyder, Tomasza Nodzyńskiego, Zielona Góra 2006.
[edytuj] Zobacz też
| Giełda w USA mocno w górę |
|
Giełda na Wall Street ostro zwyżkowała w reakcji na zapowiedzi rządowej pomocy dla sektora bankowego w Europie i USA oraz hossę na rynkach w Azji. Dow Jones Industrial po najgorszym tygodniu w swojej 112-letniej historii, dziś zanotował największy dzienny punktowy wzrost.
|
| DJ US Stocks Continue Surge As Bank Stocks Rally |
|
U.S. stocks continued to surge Monday as European governments' commitment to bank recapitalization and hopes of similar moves from the U.S. Treasury helped the Dow Jones Industrial Average post its largest ever intraday point gain after the worst week in its 112-year history.
|
| Depozyty do 175 tys. zł będą gwarantowane w 100 proc. |
|
Rząd przyjął autopoprawkę do ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Depozyty bankowe do ok. 175 tys. zł będą gwarantowane w całości do końca przyszłego roku - poinformował wieczorem CIR.
|
| Ponad bilion euro na ratowanie europejskich banków |
|
Europejskie rządy zdecydowały się w poniedziałek na przeznaczenie ponad biliona euro na ratowanie sektora finansowego. W Europie giełdy zareagowały nawet dwucyfrowymi wzrostami. Rosną również amerykańskie indeksy.
|
| Obama przedstawia nowy plan naprawy gospodarki |
|
Kandydat Demokratów do Białego Domu Barack Obama przedstawił w poniedziałek swój plan wyjścia z kryzysu finansowego, pomocy dla dotkniętych nim Amerykanów i naprawy gospodarki amerykańskiej.
|