Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy postaci mitologicznej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Dedal i Ikar

Ikar (gr. Ἴκαρος Ikaros) – w mitologii greckiej syn Dedala i minojskiej niewolnicy Naukrate. Uwięziony przez Minosa Dedal wybudował na Krecie labirynt dla Minotaura. Minos nie chciał wypuścić z wyspy Dedala - obawiał się, że Dedal zdradzi, iż Minotaur jest jego synem. Ponieważ morze i ląd było pilnie strzeżone przez wojska Minosa, Dedal postanowił wraz z Ikarem uciec z wyspy, wzbijając się w powietrze za pomocą własnoręcznie skonstruowanych skrzydeł. Dedal przestrzegł syna przed niebezpieczeństwem spowodowanym zbyt wysokim oraz zbyt niskim lotem.

Ikar jednak wzbił się zbyt wysoko, słońce roztopiło wosk, którym były złączone pióra i zabił się, spadając do morza. Morze od jego imienia nazwano Ikaryjskim. Herakles przeniósł ciało Ikara na wyspę Ikarię.

Ikar jest symbolem młodzieńczej nierozwagi i chęci wolności. Jest on też archetypem idealisty, który naraża życie, by spełnić swoje marzenie.

[edytuj] Zobacz też

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Ikar

• Metamorfozy
• Owidiusz