Z Wikipedii

Figurka babilońskiej Astarte

Isztar (sumeryjskie Inanna) była najważniejszym żeńskim bóstwem Mezopotamii. Bogini miłości i zmysłowości, ale również wojny i zemsty. Królowa niebios. Imię Isztar (wcześniej Esztar) w języku akadyjskim spokrewnione jest z imionami: Attar (południowoarabskie bóstwo) i Astarte (fenicka bogini, biblijna Asztoret).

Sumeryjskie "Inanna" prawdopodobnie wywodzi się od Nin-ana ("Pani Nieba"). Występuje również w formie Inana oraz Innin.

Isztar według głównych przekazów przedstawiana jest jako córka boga Ana. Ale była też uważana za córkę boga księżyca Nanny (Sina) i siostrę boga słońca Utu (Szamasza). W jeszcze innych przekazach była córką Enlila a nawet Enkiego. Siostrą jej była Ereszkigal, bogini świata podziemnego Kur, a posłanką bogini Ninszubur.

Inanna nie ma stałego małżonka, ten fakt jest związany z tym, że jest boginią miłości cielesnej. Nawet z Dumuzim, który często jest określany jako jej "umiłowany", łączą ją niejasne stosunki. Nie przypisywano jej także dzieci. Jedynym wyjątkiem jest bóg Szara.

W Uruk znajdowała się główna świątynia Inanny E-ana ("Dom Nieba"). Istniały też lokalne odmiany tej bogini: Inanna z Zabalam, Inanna z Agade (Akad), Inanna z Kisz, Isztar z Niniwy i Isztar z Arbeli.

W Isztar można wyodrębnić 3 aspekty:

• bogini miÅ‚oÅ›ci cielesnej
• bogini wojny. Dla Asyryjczyków byÅ‚a niÄ… zwÅ‚aszcza Isztar z Arbeli.
• utożsamianie bogini z planetÄ… Wenus. W tej formie wystÄ™powaÅ‚a czasami pod imieniem Ninsianna.

Zwierzęciem Isztar był lew, a jej symbolem gwiazda lub tarcza z gwiazd. W pewnym okresie symbolem mogła być też rozeta.

[edytuj] Zobacz też

• Brama Isztar

• Olga Tokarczuk "Anna in w grobowcach Å›wiata"

[edytuj] Bibliografia

1. Praca zbiorowa, Mitologie Åšwiata - Ludy Mezopotamii, New Media Concept sp. z o.o., 2007, ss. 46-47, ISBN 978-83-86840-14-1.