Z Wikipedii

Izabela II (ur. 10 października 1830 w Madrycie, zm. 9 kwietnia 1904 roku w Paryżu) – królowa Hiszpanii w latach 1833-1868 z dynastii Burbonów.

Była starszą córką króla Hiszpanii - Ferdynanda VII i jego czwartej i ostatniej żony - Marii Krystyny Burbon, księżniczki Obojga Sycylii.

Spis treści 1 Królowa Hiszpanii 2 Małżeństwo i potomstwo 3 Tytulatura 4 Bibliografia

[edytuj] Królowa Hiszpanii

Na tronie Hiszpanii zasiadła na mocy sankcji pragmatycznej, którą w konstytucji zapisał jej ojciec, Ferdynand VII, czym odsunął od tronu swego brata, Don Carlosa, hrabiego Molina. Niezadowolony z tego zapisu Don Carlos po śmierci Ferdynanda VII wszczął I wojnę karlistowską. Izabelę II poparli konserwatywni liberałowie, którzy w latach 1833-1839 pokonali karlistów, popierających Don Carlosa i objęli rządy w kraju.

Izabela II miała zaledwie trzy lata kiedy odziedziczyła koronę po śmierci ojca. Ze względu na wiek, regencję sprawowała jej matka, Maria Krystyna, jako królowa rządząca. Wojnę karlistowską zakończył traktat z Vegara podpisany w sierpniu 1839 roku. Pomimo iż traktat ogłosił zwycięstwo obozu królowej Izabeli II, w roku 1840 doszło do przewrotu, w wyniku którego władzę przejął generał Baldomero Espartero. W roku 1843 w wyniku zamachu stanu Espartero został obalony, 8 listopada 1843 Izabelę ogłoszono dorosłą (miała 13 lat) i wstąpiła na tron jako Izabela II.

Cały okres rządów Izabeli był czasem pałacowych intryg i spisków. 28 września 1868 roku wojska królowej zostały ostatecznie pokonane pod Acolą. Rewolucyjna junta proklamowała w Madrycie podstawowe wolności i ogłosiła detronizację Izabeli II, która nazajutrz przekroczyła granicę hiszpańsko-francuską ze słowami "Sądziłam, iż mam w tym kraju więcej poparcia". Znalazła schronienie na zamku w Pau. Miała wówczas trzydzieści osiem lat. Przez jakiś czas mieszkała w Saite-Adresse koło Hawru, później osiadła w Paryżu w pałacu Tuileries, a następnie w Pałacu Basilewskim w towarzystwie swego kochanka Marforiego. Dopiero 27 czerwca 1870 roku podpisała akt abdykacji na rzecz księcia Aosty - Włocha Amadeusza Sabaudzkiego. Podobno podpisując akt szepnęła "Oto pozbyłam się wielkiego ciężaru".

[edytuj] Małżeństwo i potomstwo

Kiedy królowa Izabela II skończyła 16 lat pilną sprawą stało się znalezienie odpowiedniego małżonka. Wybór padł na Franciszka de Asís Burbona, hrabiego Kadyksu (1822-1902). Drobny, mówiący falsetem i zniewieściały Franciszek był przezywany Paquita, a Izabela stwierdziła, że woli abdykować niż za niego wyjść. Ostatecznie jednak królowa musiała się ugiąć i w Madrycie 10 października 1846 wyszła za mąż za Franciszka. Tego samego dnia odbył się ślub jej młodszej siostry - Ludwiki Ferdynandy - z Antonim Orleańskim, najmłodszym synem króla Ludwika Filipa I. Franciszek został mianowany naczelnym wodzem armii hiszpańskiej i otrzymał tytuł króla małżonka. Królowa będzie później opowiadać o swoim rozczarowaniu w noc poślubną, gdy odkryła, że jej małżonek "ma na ciele więcej koronek niż ona". Mimo to Izabela i Franciszek mieli razem 12 dzieci, ale tylko 4 z nich dożyło wieku dorosłego. Najprawdopodobniej Franciszek nie może być uważany za ojca żadnego z nich:

• Ferdynanda (1850),
• IzabelÄ™, księżniczki Asturii (1851–1931),
• MariÄ™ KrystynÄ™ (1854),
• Alfonsa XII (1857-1885),
• MariÄ™ de la Concepcion (1859-1861),
• MariÄ™ de Pilar (1861-1879),
• MariÄ™ de la Paz (1862–1946),
• Franciszka de Asis (1863),
• EulaliÄ™ de la Piedad (1864–1958).

[edytuj] Tytulatura

W 1837 Hiszpania stała się monarchia konstytucyjną. Przed tym rokiem, sama Izabela II była nazywana według starego, długiego nazewnictwa obowiązującego od średniowiecza: Doña Isabel II por la Gracia de Dios, Reina de Castilla, de Leon, de Aragon, de las Dos Sicilias, de Jerusalén, de Navarra, de Granada, de Toledo, de Valencia, de Galicia, de Mallorca, de Sevilla, de Cerdeña, de Córdoba, de Córcega, de Murcia, de Menorca, de Jaen, de los Algarbes, de Algeciras, de Gibraltar, de las Islas Canarias, de las Indias Orientales y Occidentales, Islas y Tierra firme del mar Océano; Archiduquesa de Austria; Duquesa de Borgoña, de Brabante y de Milan; Condesa de Aspurg, Flandes, Tirol y Barcelona; Señora de Vizcaya y de Molina etc. etc.. Po 1837, królowa znana była już jako Por la gracia de Dios y la Constitución de la Monarquía española, Reina de las Españas.

[edytuj] Bibliografia

Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, tłum.Grażyna i Jacek Schimerowie, Wrszawa 2007

Poprzednik Ferdynand VII Burbon

królowa Hiszpanii 1833–1868

Następca Amadeusz I Sabaudzki

Twoje piersi tego nie lubiÄ…!

Kobiety, które noszą źle dobrane biustonosze, niszczą sobie piersi - alarmują naukowcy.

Odkryto "pogromcę plemników"

Mężczyźni, którzy codziennie spożywają produkty sojowe produkują mniej plemników, niż mężczyźni, którzy nie jedzą ich wcale - informuje pismo "Human Reproduction".

Eksperci o trudnościach w uczeniu się

Niezależną platformę zajmującą się edukowaniem na temat zagadnień związanych z trudnościami w uczeniu się uruchomiono 23 lipca. Internetowy serwis pedagogiczny Reedukacja.pl skierowany jest przede wszystkim do rodziców i nauczycieli. Będzie tu gromadzona wiedza na temat dysgrafii, dysortografii, dyskalkulii i dysleksji. Za pośrednictwem materiałów dydaktycznych przygotowanych przez ekspertów z dziedziny pedagogiki, w tym przedstawicieli polskich uczelni wyższych, serwis pomaga radzić sobie z...

Knol - nowa konkurencja dla Wikipedii

Amerykański gigant informatyczny Google uruchomił serwis Knol, w którym internauci będą mogli publikować swoje artykuły i czerpać zyski z reklam - poinformował "Wall Street Journal".

Mały Tarbosaurus odnaleziony na pustyni Gobi

Japońscy i mongolscy uczeni odkryli kompletny szkielet młodego dinozaura sprzed 70 milionów lat - podało w czwartek japońskie muzeum przyrodnicze.

Linki: Strona g³ówna