Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy syna Abrahama. Zobacz też: Izmael, syn Netaniasza.

Izmael (hebr.: יִשְׁמָעֵאל, arab.: إسماعيل) - najstarszy syn proroka Abrahama i niewolnicy jego żony Sary - Egipcjanki Hagar.

Występuje w Księdze Rodzaju Starego Testamentu. W Koranie jest przedstawiony jako jeden z proroków islamu i praojciec wszystkich Arabów.

W momencie narodzenia Izmaela Abraham miał 86 lat. Gdy Sara urodziła jego syna Izaaka, Abraham wygnał Izmaela wraz z jego matką Hagar. Przez jakiś czas błąkali się po pustyni Beer-Szeby. Później Izmael osiadł z matką na pustyni Paran. Hagar sprowadziła synowi żonę z Egiptu.

Izmael dożył 137 lat, i zgodnie z obietnicą był ojcem 12 synów, którzy dali początek Arabom. Oto pobłogosławię mu, żeby był płodny, i dam mu niezmiernie liczne potomstwo; on będzie ojcem dwunastu książąt, narodem wielkim go uczynię^[1].

Przypisy

Ojciec Abraham

Postać biblijna Występuje w księgach: Rdz

Synowie Nebajot, Kedar, Adbeel, Mibsam, Miszma, Duma, Massa, Chadad, Tema, Jetur, Nafisz, Kedma

p • d • e

Prorocy islamu w Koranie

Adam  (آدم) • Idris  (إدريس) • Nuh  (نوح) • Hud  (هود) • Ibrahim  (إبراهيم) • Lut  (لوط) • Ismail  (إسماعيل) • Ishak  (إسحاق) • Jakub  (يعقوب) • Jusuf  (يوسف) • Salih (صالح) • Szuajb  (شعيب) • Musa  (موسى) • Harun  (هارون) • Daud  (داود) • Sulajman  (سليمان) • Iljas  (إلياس) • Al-Jasa  (اليسع) • Ajjub  (أيوب) • Junus  (يونس) • Dhu'l-Kifl  (ذو الكفل) • Zakarija  (زكريا) • Jahja  (يحيى) • Isa  (عيسى) • Muhammad (محمد)