Z Wikipedii

Józef Wittlin (ur. 17 sierpnia 1896, zm. 28 lutego 1976), polski poeta, prozaik i tłumacz. Nominowany do Literackiej Nagrody Nobla.

Urodził się w Dmytrowie na Podolu. Przez 18 lat chłopięcych i pierwszej młodości (jak pisze: decydujących o całym późniejszym życiu) mieszkał we Lwowie. Miastu temu poświęcił jeden z najpiękniejszych hołdów literackich, jakie można spotkać w polskiej literaturze – wydany w 1946 w Nowym Jorku Mój Lwów.

Wykształcenie filozoficzne i językoznawcze uzyskał na Uniwersytecie w Wiedniu. Podczas I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej. Należał do grona "satelitów" wokół kręgu Skamandrytów. Można się dopatrywać w jego poezji dojrzałego ekspresjonizmu (w szczególności w zbiorze "Hymny" z 1920 r.).

Wittlin przełożył m.in. Odyseję heksametrem, oraz Epos o Gilgameszu. W 1937 dostał Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Po II wojnie światowej pozostał na emigracji, zmarł w Nowym Jorku.

[edytuj] Sól ziemi

Powieść Sól ziemi (1936) jest przykładem ekspresjonizmem w prozie. Sól ziemi w założeniu autora miała być pierwszym tomem trylogii o tytule Powieść o cierpliwym piechurze. W jej skład miały wejść jeszcze powieści Zdrowa śmierć i Dziura w niebie. Rękopis Zdrowej śmierci zaginął podczas II wojny światowej, a autorowi, mimo prób, nigdy nie udało się go odtworzyć. Ostatnia powieść trylogii nie została napisana.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Sól ziemi przedstawia dzieje Piotra Niewiadomskiego – Hucuła, szeregowego żołnierza I wojny światowej. Bohater w typie everymana osadzony jest w groteskowym świecie przedstawionym (charakterystycznym dla ekspresjonizmu). Wydana w 1935 r. (w stopce wydawniczej widnieje jednak rok 1936) powieść, została przetłumaczona na 13 języków.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Józefa Wittlina

• Mój Lwów – fragment
• Józef Wittlin – Mój Lwów