Jacqueline Bisset - Google

Jacqueline Bisset

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Jacqueline Bisset
Prawdziwe nazwisko Winifred Jacqueline Fraser-Bisset
Data i miejsce urodzenia 13 września 1944
Wielka Brytania Weybridge
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Profil w bazie IMDb

Jacqueline Bisset, właściwie Winifred Jacqueline Fraser-Bisset (ur. 13 września 1944 roku w Weybridge) – angielska aktorka filmowa.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Córka szkockiego lekarza Maxa Frasera Bisseta (zm. 1982) i francuskiej prawniczki Arlette Aleksander. Jej matka uczyła ją od dziecka mówić po francusku. W dzieciństwie Jacquline chciała zostać baletnicą. W 1962 roku ukończyła szkołę im. Lycée Françaisa Charles'a w Londynie. Wówczas zafascynowało ją aktorstwo. Pobierała prywatne lekcje, a w międzyczasie dorabiała jako modelka i kelnerka chińskiej restauracji.

Swoją karierę aktorską zapoczątkowała epizodem w komedii Richarda Lestera Sposób na kobiety (The Knack ...and How to Get It, 1965). Jednak oficjalnie na wielkim ekranie zadebiutowała w czarnej komedii Romana Polańskiego Matnia (Cul-de-sac, 1966). Wzięła udział w satyrycznej wersji filmów o przygodach Jamesa Bonda Casino Royale (1967) z Peterem Sellersem. Przełom nastąpił jednak rok później, gdy Mia Farrow zrezygnowała z roli Normy MacIver w dramacie kryminalnym Detektyw (The Detective, 1968) z Frankiemm Sinatrą, Lee Remick i Robertem Duvallem, którą ostatecznie powierzono Jacquline. Zaraz po zakończeniu zdjęć wystąpiła w sensacyjnym obrazie Bullitt (1968) u boku Steve'a McQueena, który odniósł ogromny sukces.

Młoda aktorka z dnia na dzień stała się popularna, lecz skomplikowane życie osobiste nie pozwoliło jej wówczas kontynuować kariery. Musiała opiekować się matką, u której zdiagnozowano stwardnienie rozsiane. Od czasu do czasu przyjmowała role w cichych produkcjach. W 1970 roku udało jej się odzyskać dawną pozycje dzięki roli młodej stewardesy Gwen Meighen w świetnie przyjętym dramacie Port lotniczy (Airport, 1970).

Zdobyła uznanie europejskiej krytyki dzięki roli w arcydziele Françoisa Truffauta Noc amerykańska (La Nuit américaine, 1973) gdzie wcieliła się w rolę Julie, młodej gwiazdy pogrążonej w depresji. Wystąpiła w produkcjach komercyjnych: Morderstwo w Orient Ekspresie (Murder on the Orient Express, 1974) według powieści Agathy Christie, Kobieta na niedzielę (La Donna della domenica, 1975) z Marcello Mastroianni i Jeanem-Louisem Trintignantem, Głębia (The Deep, 1977) z Nickiem Nolte i Grecki Potentat (The Greek Tycoon , 1978) z Anthony Quinnem. Była trzykrotnie nominowana do nagrody Złotego Globu za rolę Vickie Cartwright w dramacie Słodka jazda (The Sweet Ride, 1968), postać Natasha O'Brien w czarnej komedii Kto zabił największych szefów kuchni w Europie? (Who Is Killing the Great Chefs of Europe?, 1978) i kreację Yvonne Firmin w dramacie Pod wulkanem (Under the Volcano, 1984).

W latach 80. jej popularność zaczęła słabnąć. była ozdobą superprodukcji Gdy czas ucieka (When Time Ran Out..., 1980), wcieliła się w postać Liz Hamilton, siostry Candice Bergen w dramacie Bogaci i sławni (Rich and Famous, 1981), zagrała tytułową rolę w telewizyjnej adaptacji powieści Lwa Tołstoja Anna Karenina (1985) z Christopherem Reeve oraz Josephine de Beauharnais w miniserialu Warner Bros. Napoleon i Józefina: Historia miłości (Napoleon and Josephine: A Love Story, 1987).

Wystąpiła w roli szefowej wielkiej firmy w melodramacie Dzika Orchidea (Wild Orchid , 1990) u boku Mickeya Rourke. lecz mimo iż sukces był ogromny i film zarobił miliony na całym świecie, krytycy uznali go za pomyłkę roku. Kilka lat później Claude Chabrol obsadził ją w roli burżujskiej gospodyni domowej w dramacie Ceremonia (La Cérémonie, 1995) z Jeanem-Pierre Cassel. Pojawiła się jako Frances Shaw w dwóch odcinkach serialu Ally McBeal (2001, 2002), zagrała Jacqueline Kennedy Onassis w telefilmie FOX Amerykański książę: Historia Johna F. Kennedy'ego Jr. (America's Prince: The John F. Kennedy Jr. Story, 2003) oraz wystąpiła w epizodycznej roli Sophie Wynn u boku Keiry Knightley w thrillerze Tony'ego Scotta Domino (2005).

[edytuj] Życie prywatne

Spotykała się z aktorem Michaelem Sarrazinem, rosyjskim tancerzem baletowym Alexanderem Godunovem (1981-88), milonerem Victorem Drai, Vincentem Perezem i tureckim instruktorem sztuki walki Eminem Boztepe (ur. 1963; 1994).

[edytuj] Ciekawostki

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Linki zewnętrzne


ÅšWIAT 24/7
Schwytanie byłego przywódcy Serbów bośniackich Radovana Karadzicia, podróż Baracka Obamy na Bliski Wschód i do Europy oraz Komisja Europejska, która grozi USA w sprawie wiz - to najważniejsze zagraniczne tematy, o których pisaliśmy w ostatnim tygodniu w tvn24.pl.
McCain do Chin: Uwolnijcie tybetańskich więźniów
John McCain, kandydat Republikanów do Białego Domu, spotkał się w piątek z duchowym przywódcą Tybetańczyków XIV Dalajlamą, który odwiedził USA. Republikański kandydat na prezydenta wezwał władze w Pekinie, do zwolnienia tybetańskich więźniów.
Przewoził narkotyki, by zwrócić za bilet
Na siedem lat więzienia, w tym dwa w zawieszeniu, skazał dubliński sąd 26-letniego Polaka, który w sierpniu ubiegłego roku próbował przemycić narkotyki - pisze sobotni "The Irish Times". Skazany tłumaczył, że kazano mu w ten sposób "odpracować" bilet lotniczy.
Chiny pozwalajÄ… na dodatkowe dzieci
Rodzice, których dzieci zginęły bądź zostały kalekami w wyniku trzęsienia ziemi w Chinach będą mogli mieć kolejne dzieci. To decyzja władz prowincji Syczuan, w której w maju silne trzęsienie ziemi zabiło 70 tys. ludzi, w tym 18 tys. dzieci.
Karadżić odwołał się od ekstradycji
Adwokat Radovana Karadżicia wysłał w piątek do sądu w Belgradzie odwołanie od decyzji o ekstradycji do trybunału ONZ byłego przywódcy Serbów bośniackich - podał w sobotę serbski dziennik "Politika". Termin złożenia odwołania minął o północy.
Linki: Strona g³ówna