Jan Kasprowicz - Google

Jan Kasprowicz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
 Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia.
Jan Kasprowicz

Kasprowicz
(obraz Franciszka Krakowskiego)
Urodzony 12 grudnia 1860
Szymborze
Zmarł 1 sierpnia 1926
Poronin
Narodowość Polska Polska
Zawód poeta
dramaturg
krytyk
tłumacz
Okres Młoda Polska
Galeria w Wikimedia Commons
Teksty na Wikiźródłach
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Kasprowicz w roku 1880...
Kasprowicz w roku 1880...
...i w 1901
...i w 1901
Sarkofag Kasprowicza na Harendzie
Sarkofag Kasprowicza na Harendzie

Jan Kasprowicz (ur. 12 grudnia 1860 w Szymborzu, zm. 1 sierpnia 1926 w Poroninie) – poeta, dramaturg, krytyk i tłumacz; czołowy przedstawiciel Młodej Polski.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Urodził się w Szymborzu pod Inowrocławiem w biednej rodzinie chłopskiej. Od 1870 uczył się w pruskich gimnazjach w Inowrocławiu, Poznaniu, Opolu, Raciborzu w latach 1882-1883, w 1884 otrzymał maturę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Studiował filozofię i literaturoznawstwo na niemieckich uniwersytetach w Lipsku oraz we Wrocławiu. Podczas studiów uprawiał publicystykę i poezję, współpracując z różnymi polskimi czasopismami. Za działalność w kółkach socjalistycznych był dwukrotnie aresztowany przez pruską policję i osadzony na pół roku w więzieniu.

W 1886 ożenił się ze starszą od siebie Teodozją Szymańską, jednak po kilku miesiącach małżeństwo rozpadło się.

Po zwolnieniu z więzienia, w wieku 28 lat przeniósł się do Lwowa, gdzie spędził kolejne 35 lat życia. Zajmował się dziennikarstwem oraz publicystyką społeczną, krytycznoliteracką i teatralną, pracując przez dwa lata w redakcji dziennika Kurier Polski i przez kolejne cztery (1902-1906) w redakcji dziennika Słowo Polskie. Równocześnie – niezwykle wydajnie – pracował zarówno naukowo, jak i literacko, tworząc swą wielką poezję.

W 1904 doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy Liryka Teofila Lenartowicza. W 1909 na Uniwersytecie Lwowskim objął katedrę literatury porównawczej, specjalnie dla niego utworzoną.

Jako samouk opanował w stopniu doskonałym klasyczną łacinę i grekę oraz francuski i angielski. Jego dziełem są liczne przekłady i krytyczne wydania wielkich dzieł literatury:

Był tytanem pracy. Natura obdarzyła go wyjątkowym zdrowiem i silną postawą. Stanisław Lem pisał o nim: Miał w całej swej postaci oryginalność literackiego cygana, ruchliwość dziennikarza, którym na długi okres zrobiła go konieczność zarobkowania, humor dobrego kompana i – wówczas już – powagę profesorską. Bywał – z licznym gronem przyjaciół – częstym gościem knajp i winiarni Lwowa, szczególnie zaś upodobał sobie sławny skład win i winiarnię Stadtmuellera w Rynku pod numerem 34.

W 1899 przeżył dramatyczne odejście swej drugiej żony – Jadwigi z Gąsowskich – z przygarniętym do mieszkania Stanisławem Przybyszewskim. Jadwiga pozostawiła Kasprowiczowi dwie córki: Annę i Janinę. W 1911 Kasprowicz ożenił się ponownie ze znacznie młodszą, poznaną we Włoszech, podczas jednej z podróży artystycznych, 19-letnią córką carskiego generała, Marią Bunin, pieszczotliwie nazywaną Marusią.

W latach 1921-1922 był rektorem Uniwersytetu Jana Kazimierza.

W ostatnim dwudziestoleciu swego życia coraz silniej wiązał się z Tatrami. W 1923 r. osiedlił się ostatecznie w willi "Harenda" między Poroninem a Zakopanem, gdzie zmarł 1 sierpnia 1926. W 1933 roku przeniesiono trumnę ze szczątkami Kasprowicza do mauzoleum na Harendę ze starego cmentarza w Zakopanem.

[edytuj] Twórczość

[edytuj] Etapy twórczości

Działalność Jana Kasprowicza można podzielić na etapy, które charakteryzowały się fascynacją określonymi kierunkami poetyckimi. Chronologicznie uszeregowane etapy twórczości Kasprowicza:

[edytuj] Utwory

  • Z chałupy (1887)
  • Poezje (1889)
  • Chrystus (1890)
  • Z chłopskiego zagonu (1891)
  • Świat się kończy (1891)
  • Anima lachrymans i inne nowe poezje (1894)
  • Miłość (1895)
  • Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach (1898)
  • Ginącemu światu (1901)
  • Salve Regina (1902)
  • Ballada o słoneczniku (1908)
  • Chwile (1911)
  • Księga ubogich (1916)
  • Hymny (1921)
  • Sita
  • Dies Irae

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne


Festiwal im. Najdorfa: piątek dniem remisów
Cztery z pięciu partii turnieju A Mazowieckiego Festiwalu Szachowego im. Mieczysława Najdorfa zakończyło się w piątek remisem. Liderem warszawskiego turnieju pozostaje reprezentant Indii Krishnan Sasikiran, z dorobkiem 5,5 pkt. po siedmiu rundach.
Ekstraklasa: falstart "Kolejorza"
W spotkaniu pierwszej kolejki Ekstraklasy Lech Poznań przegrał przed własną publicznością z GKS Bełchatów 2:3 (1:0).
Ekstraklasa: cztery bramki w derbach Warszawy
W inaugurującym sezon piłkarskiej ekstraklasy meczu pomiędzy warszawskimi zespołami Legią i Polonią padł wynik remisowy 2:2 (1:2).
ME koszykarek kadetek: wysokie zwycięstwo Polek
Polska pokonała Węgry 70:46 (17:14, 24:8, 16:10, 13:14) w pierwszym meczu finałów mistrzostw Europy kadetek, które w piątek rozpoczęły się w Katowicach.
Kusznierewicz: to było wspaniałe, zniewalające...
Ceremonię otwarcia Igrzysk XXIX Olimpiady polscy żeglarze oglądali w telewizji i na telebimie w swym miejscu zakwaterowania czyli w wiosce żeglarskiej nad Morzem Żółtym, w oddalonym od Pekinu o 800 km Qingdao. Na wszystkich wywarła ogromne wrażenie.
Linki: Strona gwna