Z Wikipedii

Janusz Korwin-Mikke
Data i miejsce urodzenia	27 października 1942 Warszawa
Prezes Unii Polityki Realnej
Okres urzędowania	od 1990 do 1997
Przynależność polityczna	Unia Polityki Realnej
Następca	Stanisław Michalkiewicz
Prezes Unii Polityki Realnej
Okres urzędowania	od 1999 do 2002
Poprzednik	Stanisław Michalkiewicz
Następca	Stanisław Wojtera
PrzewodniczÄ…cy Platformy Janusza Korwin-Mikke
Okres urzędowania	od 2005 do 2006
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona domowa

Janusz Ryszard Korwin-Mikke (ur. 27 października 1942 w Warszawie) – polski publicysta i polityk, poseł na Sejm I kadencji, były prezes Unii Polityki Realnej, monarchista, Mistrz Krajowy w brydżu, laureat Nagrody Kisiela w 1990, członek honorowy Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego.

Spis treści 1 Biografia 1.1 Młodość i wykształcenie 1.2 Działalność publiczna w PRL 1.3 Działalność publiczna w III RP 1.3.1 Wybory prezydenckie 1.3.2 Po wyborach w 2005 2 Poglądy polityczne 3 Działalność publicystyczna 4 Prywatnie 4.1 Wywód genealogiczny 5 Przypisy 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Biografia

[edytuj] Młodość i wykształcenie

UrodziÅ‚ siÄ™ w Warszawie jako syn Ryszarda i Marii z domu Rosochackiej. Pochodzi ze szlacheckiego rodu pieczÄ™tujÄ…cego siÄ™ herbem Korwin^{[potrzebne ÅºródÅ‚o]}. Po Å›mierci matki podczas powstania warszawskiego, jego wychowaniem zajęła siÄ™ babcia, Maria z MyÅ›liÅ„skich Korwin-Mikke, a nastÄ™pnie macocha – Anna z domu Zlasnowska. MajÄ…c 8 lat, rozpoczÄ…Å‚ naukÄ™ jako uczeÅ„ trzeciej klasy szkoÅ‚y podstawowej i kontynuowaÅ‚ jÄ… w VI Liceum OgólnoksztaÅ‚cÄ…cym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. MaturÄ™ zdaÅ‚ w 1959, po czym rozpoczÄ…Å‚ studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. Później studiowaÅ‚ także prawo, socjologiÄ™, psychologiÄ™ i filozofiÄ™ na Wydziale Filozofii. W 1965 w trakcie studiów zostaÅ‚ aresztowany. W marcu 1968 w zwiÄ…zku z udziaÅ‚em w protestach studenckich zostaÅ‚ powtórnie aresztowany (przetrzymywany w areszcie do lipca 1968) i relegowany z uczelni. W latach 1969-1974 byÅ‚ pracownikiem naukowym – najpierw w Instytucie Transportu Samochodowego, nastÄ™pnie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1970 uzyskaÅ‚ eksternistycznie tytuÅ‚ zawodowy magistra filozofii. Jako stypendysta wyjechaÅ‚ w 1977 na pół roku do Paryża.

[edytuj] Działalność publiczna w PRL

W latach 1962-1982 należał do Stronnictwa Demokratycznego, z którego wystąpił w okresie stanu wojennego.

Po powrocie z Paryża w 1978 założył "Officynę Liberałów" (wydawnictwo drugiego obiegu) oraz prywatne seminarium "Prawica, Liberalizm, Konserwatyzm". Uczestniczył w strajku stoczniowców szczecińskich w Sierpniu 1980, następnie był doradcą NSZZ Rzemieślników Indywidualnych "Solidarność". W marcu 1982 został internowany w Białołęce na cztery miesiące. W 1984 założył wraz ze Stefanem Kisielewskim Partię Liberałów "Prawica". W 1987 został prezesem nowo powstałego Ruchu Polityki Realnej (w 1989 przekształconego w Unię Polityki Realnej).

[edytuj] Działalność publiczna w III RP

W 1990 założył tygodnik "Najwyższy Czas!", którego wydawcą był do października 2007 i w którym publikuje swoje felietony. Działał w Komitecie Obywatelskim przy Lechu Wałęsie. W 1990 nie zdołał zebrać wymaganej liczby podpisów poparcia, by wystartować w wyborach prezydenckich. Sprawa jego kandydatury spowodowała rozłam w UPR i przyczyniła się do utworzenia nowego ugrupowania – Konserwatywno-Liberalnej Partii Unia Polityki Realnej, którą kierował do 1997. W 1999 ponownie objął tę funkcję, ustępując tym razem ze stanowiska w 2002.

Był posłem na Sejm I kadencji, w trakcie której zainicjował uchwałę lustracyjnej zakończoną realizacją tzw. "Listy Macierewicza". Bez powodzenia kandydował w kolejnych wyborach parlamentarnych w 1993, 1997 i 2001, w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 i kilkakrotnie w wyborach uzupełniających do Senatu w różnych okręgach wyborczych. M.in. w kwietniu 2004 w okręgu wrocławskim przy niskiej frekwencji (ok. 7%) uzyskał 18% głosów .

W 2005 zaÅ‚ożyÅ‚ PlatformÄ™ Janusza Korwin-Mikke, do której to partii jednak nie wstÄ…piÅ‚, a z której listy w tym samym roku kandydowaÅ‚ po raz kolejny do Sejmu w okrÄ™gu warszawskim, uzyskujÄ…c 19 246 gÅ‚osów.

[edytuj] Wybory prezydenckie

Trzykrotnie kandydował na urząd prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W 1995 i 2000 z ramienia UPR, w 2005 jako kandydat Platformy JKM z poparciem UPR.

Rok wyborów	Liczba głosów	Poparcie (%)	Miejsce w wyborach
1995	428 969	2,40%	8.
2000	252 499	1,43%	6.
2005	214 116	1,43%	6.

[edytuj] Po wyborach w 2005

Po przegranych wyborach parlamentarnych i prezydenckich ogłosił definitywne rozstanie z polityką. Rok później zdecydował się jednak na start w wyborach samorządowych jako kandydat na prezydenta miasta stołecznego Warszawa. Wybory przegrał, uzyskując 4. miejsce za Kazimierzem Marcinkiewiczem, Hanną Gronkiewicz-Waltz i Markiem Borowskim z wynikiem 2,26% (9628 głosów). Kandydował w tych wyborach także do sejmiku mazowieckiego, a w maju 2007 w przedterminowych wyborach wojewódzkich na Podlasiu.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował na posła z pierwszego miejsca na liście Ligi Polskich Rodzin w okręgu gdańskim w ramach porozumienia LPR, UPR i Prawicy Rzeczypospolitej pod nazwą Liga Prawicy Rzeczypospolitej. Zdobył 3640 głosów.

W trybie wyborczym wygrał sprawę z Zygmuntem Wrzodakiem, który zarzucił mu popieranie aborcji^[1]. Również w trybie wyborczym został pozwany przez Partię Kobiet, za nazwanie jej "partią ekshibicjonistek", Sąd Apelacyjny w Warszawie rozstrzygnął sprawę na jego korzyść^[2].

[edytuj] PoglÄ…dy polityczne

Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić ją weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Janusz Korwin-Mikke określa się jako konserwatywny liberał, deklarując się jako zwolennik klasycznych poglądów wolnorynkowych Adama Smitha, Fryderyka von Hayeka, Ludwiga von Misesa, Miltona Friedmana czy Ayn Rand, a także wolności gospodarczej jednostki oraz jej jak najmniejszej zależności od aparatu państwowego. Od lat wyraża także poglądy antydemokratyczne, opowiadając się na rzecz monarchizmu.

[edytuj] Działalność publicystyczna

Jest autorem licznych artykułów i felietonów o tematyce społeczno-ekonomicznej. Teksty te są publikowane w tygodnikach "Najwyższy Czas!" i "Angora", na blogach oraz okazyjnie w innych tytułach prasowych. Prowadzi także rozmowy na antenie TV Biznes. Napisał wraz z mistrzem świata, Andrzejem Macieszczakiem, cztery książki o brydżu; jego publikowane w latach 70. w miesięczniku "Brydż" felietony ukazały się w zbiorze pt. Pewnego razu....

• Publicystyka:
  • Kto tu dymi?, 2007
  • Wolność do trzymania za mordÄ™, 2007
  • Nerwy puÅ›ciÅ‚y, czyli kupa wariatów, 2007
  • Naprawić PolskÄ™? No problem!, 2004
  • Podatki, czyli rzecz o grabieży, 2004
  • Dekadencja, 2002
  • Ekonomikka, 2001
  • Rok 2007, 2001
  • Niebezpieczne ubezpieczenia, 2000
  • U progu wolnoÅ›ci, 1995
  • Wizja parlamentu w nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 1994
  • "RzÄ…d rżnie gÅ‚upa" – czyli mowy sejmowe, 1993
  • Prowokacja?, 1991
  • Nie tylko o Å»ydach, 1991
  • Vademecum ojca, 1991
  • Ratujmy paÅ„stwo, 1990
  • Liberum veto, 1986
  • JK-M vs. NN, 1985
  • Jakich wyborów nie chcemy, 1985
  • Historia i zmiana, 1982
  • ZastanawiajÄ…ca tÄ™sknota, 1982
  • Do doÅ‚u nogami, 1981
  • Dramat - czy szansa? 1980
  • Gospodarka po sierpniu 1980 czyli Co proponuje P. Józef PiÅ„kowski, 1980
  • Ubezpieczenia, 1980

• Książki o tematyce brydżowej:
  • Pewnego razu..., 1993
  • Brydż sportowy, 1989
  • Quizy brydżowe, 1987
  • Brydż dla poczÄ…tkujÄ…cych, 1980
  • Bez impasu, 1980
  • Brydż, 1976

[edytuj] Prywatnie

Miał dwie żony i sześcioro dzieci. Pierwszy raz ożenił się w 1965 (z Ewą Mieczkowską). Z tego małżeństwa pochodzi dwóch synów: Ryszard (ur. 1968) i Krzysztof (ur. 1971). Po rozwodzie z Ewą poślubił Małgorzatę Szmit. Z małżeństwa tego narodziło się czworo dzieci: Kacper (ur. 1974), Jacek (ur. 1977), Zuzanna (ur. 1982) i Korynna (ur. 1983). Ma siedmioro wnucząt. Mieszka w Józefowie.

[edytuj] Wywód genealogiczny

4. Ludwik Korwin-Mikke
			2. Ryszard Korwin-Mikke zm. 1965
5. Maria z Myślińskich
						1. Janusz Korwin-Mikke ur. 1942
6. Józef Rosochacki
			3. Maria Rosochacka zm. 1944
7. Helena z GÅ‚ogowskich

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Blog Janusza Korwin-Mikkego
• Blog o tematyce gospodarczej
• Biografia na stronie UPR

Polska liderem w pokazywaniu europejskich produkcji

Europejskie stacje telewizyjne przeznaczają ponad 65 proc. czasu antenowego na produkcje europejskie, w tym ponad 36 proc. na produkcje niezależnych producentów z UE - wynika z piątkowego raportu Komisji Europejskiej. Polska jest liderem rankingu krajów UE.

TVP procesuje siÄ™ z "Dziennikiem"

Przeprosin i wpłaty 200 tys. na cel społeczny żąda TVP od "Dziennika" za artykuł pt. "Korupcja w TVP" - o domniemanej propozycji wiceszefowej Agencji Informacji TVP Patrycji Koteckiej wyższych wycen za materiały kompromitujące PO.

Maks Kolonko procesuje siÄ™ z "Faktem"

Przeprosin i 100 tysięcy zł zadośćuczynienia żąda od wydawcy "Faktu" znany prezenter TV Mariusz Maks Kolonko za nazwanie go "łajdakiem" i sugestię, że swój związek z Weroniką Rosati traktował instrumentalnie.

Powstaje audiobook o ÅšlÄ…sku

Sześć płyt i książka z esejami złożą się na audiobook poświęcony Śląskowi. Ma to być dźwiękowy pejzaż regionu.

Dodatek o Powstaniu Warszawskim w "Rzeczpospolitej"

Dzisiaj dziennik "Rzeczpospolita" (Presspublica) ukaże siÄ™ z dodatkiem poÅ›wiÄ™conym Powstaniu Warszawskiemu – "Warszawa '44".

Linki: Strona g³ówna