Jeżowate - Google

Jeżowate

Z Wikipedii

(Przekierowano z Jeż)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Na tę stronę wskazuje przekierowanie ze strony jeż. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Jeżowate

Jeż europejski (Erinaceus europaeus)
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd owadożerne (Erinaceomorpha)
Rodzina jeżowate
Nazwa systematyczna
Erinaceidae
G. Fischer, 1817
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jeżowate (Erinaceidae) – rodzina małych, naziemnych ssaków łożyskowych pokrytych sztywnymi włosami przekształconymi u niektórych w kolce, zaliczana do owadożernych (Insectivora: Erinaceomorpha).

Spis treści

[edytuj] Występowanie

Żyją w Europie, Azji, Afryce oraz w Nowej Zelandii. Współcześnie jeże nie występują w naturze na terenie obu Ameryk. Zasiedlają środowiska leśne, trawiaste, a nawet pustynne. W Polsce występuje jeż zachodni, zwany europejskim i jeż wschodni. Jeże są spokrewnione z kretami, ryjówkami oraz almikami. W śladach kopalnych znane od oligocenu. Na obszarach Ameryki Północnej żyły do miocenu.

[edytuj] Budowa i zachowania obronne

Jeże należą do stosunkowo dużych owadożernych. Mają ciało o krępej i mocnej budowie. Płaska, klinowata głowa o masywnej czaszce jest zakończona wydłużonym ryjkiem. Grzbiet i boki ciała są pokryte kolcami (podrodzina Erinaceinae) lub sztywnymi włosami. Kolce jeży to przekształcone włosy, zbudowane z keratyny. Jeże nie są jadowite, ale kiedy ich igły wbiją się w ciało, trudno je wyjąć. Kolce jeża są mocno osadzone w jego ciele, w przeciwieństwie do kolców jeżozwierza.

Kiedy jeż się przestraszy, zwija się w kulkę najeżoną kolcami oraz wydaje charakterystyczne posapywania. Taka technika obronna sprawdza się przeciwko większości drapieżników. Tylko sowy i fretki potrafią dobrać się do żywej kulki najeżonej kolcami[potrzebne źródło]. Najbardziej niebezpiecznym miejscem dla jeży są drogi z odbywającym się na nich ruchem samochodowym, nie tylko na terenach leśnych, ale równie często w pobliżu siedzib ludzkich w sąsiedztwie parków i ogrodów, nawet w wielkich miastach.

Wzór zębowy I C P M
36-44 = 2-3 1 3-4 3
3 1 2-4 3

[edytuj] Odżywianie i rozród

Jeże prowadzą naziemny i nocny tryb życia. Potrafią się wspinać i pływać. Są wszystkożerne - żywią się ślimakami, dżdżownicami, jajami ptaków, małymi ssakami i płazami, ale głównie owadami. Wbrew ludowym przesądom (a także wbrew licznym bajkom), jeże nie jedzą jabłek. Jako ssaki zjadające owady i gryzonie przyczyniają się do zmniejszania populacji szkodników roślin uprawianych przez ludzi. Jeż jest w stanie podczas jednej nocy zjeść 200 gramów owadów. Kiedy jednak spożyje szkodniki zabite pestycydami, może ulec zatruciu. W klimacie umiarkowanym jeże zapadają w sen zimowy. Często zagrzebują się w stertach opadłych liści, aby przespać chłodny okres roku.

Poza okresem rozrodu prowadzą samotniczy tryb życia. Ciąża trwa od 40-58 dni. Samice jeży wydają 1-2 miotów w ciągu roku. Miot liczy najczęściej 3-4 młodych. Większe gatunki jeży żyją 4-7 lat w naturze (rekord 16 lat), a mniejsze 2-4 (4-7 w niewoli).

[edytuj] Systematyka

Podrodzina Erinaceinae G. Fischer, 1814 obejmuje jeże właściwe - gatunki pokryte kolcami, prowadzące nocny tryb życia. Jeże z podrodziny Galericinae Pomel, 1848 mają szorstką, szczeciniastą sierść i bywają aktywne również w dzień.

Systematyka rodziny
Podrodzina Rodzaj Gatunki
Erinaceinae Atelerix Atelerix albiventris - jeż białobrzuchyAtelerix algirusAtelerix frontalisAtelerix sclateri
Erinaceus Erinaceus amurensis - jeż amurskiErinaceus concolor - jeż wschodnioeuropejskiErinaceus europaeus - jeż zachodniErinaceus roumanicus - jeż wschodni
Hemiechinus Hemiechinus auritus - jeż uszatyHemiechinus collaris
Mesechinus Mesechinus dauuricusMesechinus hughi - jeż Hugha
Paraechinus Paraechinus aethiopicus - jeż etiopskiParaechinus hypomelasParaechinus micropus - jeż indyjskiParaechinus nudiventris
Galericinae Echinosorex Echinosorex gymnura - gołyszek
Hylomys Hylomys megalotisHylomys parvusHylomys suillus
Neohylomys Neohylomys hainanensis
Neotetracus Neotetracus sinensis
Podogymnura Podogymnura aureospinulaPodogymnura truei - szczurojeż filipiński

[edytuj] Ochrona

Wszystkie gatunki jeżowatych występujących w Polsce podlegają ścisłej ochronie.

[edytuj] Bibliografia

  1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971. 
  2. Ciszek, D. & P. Myers: Erinaceidae (en). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 3 maja 2008].
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.). 2005.: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.), Johns Hopkins University Press (en). [dostęp 4 grudnia 2007].
  4. Integrated Taxonomic Information System: ITIS (en). [dostęp 4 grudnia 2007].
  5. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978. 

[edytuj] Zobacz też


Antybiotyk sprytniejszy niż bakterie
Nowy antybiotyk może pozwolić na wygranie "wyścigu zbrojeń" między opracowującymi antybiotyki ludźmi a bakteriami, zwłaszcza gronkowcem złocistym - informuje serwis "EurekAlert".
Chcą stworzyć studenckiego satelitę Księżyca
Amerykańska agencja kosmiczna NASA rozważa opracowanie satelity księżycowego, nad którego stworzeniem będą pracować studenci. Projekt nosi nazwę American Student Moon Orbiter (ASMO).
Enzym winowajcą otyłości
Niektóre warianty genu o nazwie PCSK1 predysponują Europejczyków do powszechnie występujących form otyłości - informują naukowcy z Wielkiej Brytanii na łamach pisma "Nature Genetics".
Ważne jaką wodę pijemy podczas upałów
Nie jest obojętne, jaką wodę wtedy pijemy w czasie upałów. W brew powszechnemu przekonaniu nawodnienie organizmu wcale nie oznacza w takiej sytuacji przysporzenia sił, wręcz przeciwnie, picie nieodpowiedniej wody może nas osłabić - alarmuje serwis www.wodadlazdrowia.pl
Mikrofalowy generator hałasu
Opracowywane przez amerykańską firmę urządzenie ma rozpraszać tłumy za pomocą mikrofal, wytwarzających w głowie nieznośny hałas - informuje "New Scientist".
Linki: Strona gwna