Jesus Christ Superstar - Google

Jesus Christ Superstar

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jesus Christ Superstar - rock opera napisana na przełomie lat 1969 i 1970 przez Brytyjczyków Andrew Lloyd Webbera (muzyka) i Tima Rice'a (słowa). Opowiada ona o ostatnim tygodniu życia Jezusa Chrystusa. W pierwszej wersji (1970) w roli Jezusa wystąpił Ian Gillan z Deep Purple. Piłata wówczas grał Barry Dennen, zaś Marię Magdalenę Yvonne Elliman. Wystawiana była w wielu krajach, zawsze przyciągając liczne grono fanów, wydanych zostało wiele płyt z muzyką z przedstawienia. Autorem polskiego libretta jest Wojciech Młynarski, a występowali m.in. Marek Piekarczyk i Małgorzata Ostrowska (Teatr Muzyczny w Gdyni), oraz Maciej Balcar i Janusz Radek (Teatr Rozrywki w Chorzowie). O sławny musical upomniało się także kino. Na jego podstawie powstały dwa filmy (oba zatytułowane po prostu "Jesus Christ Superstar") - w 1973 w reżyserii Normana Jewisona i w 2000 w reżyserii Nicka Morrisa.

Spis treści

[edytuj] Historia Musicalu

[edytuj] Produkcje 1990

Australia wznowiła w 1992 roku swoją produkcję i po nagraniu własnego originalnego albumu, rozpoczęła trasę koncertową po kraju. Jezusa odegrała wówczas popowa gwiazda - John Farnham, zaś Judasza Jon Stevens. Produkcja ta liczyła 15 utworów z unikatową orkiestrą, a podkłady muzyczne wzbudziły entuzjazm wśród fanów JCS'u. Dla promocji albumu zostały nagrane dwa teledyski: do piosenki "Everything's Alright" (występują: John Farnham, Jon Stevens i Kate Ceberano), oraz "I Don't Know How To Love Him" (występuje: Kate Ceberano).

W roku 1994 Nowa Zelandia kupiła prawa do realizacji Jesus Christ Superstar w swoim kraju. Koszty były zdecydowanie większe, ponieważ Nowo-Zelandzka produkcja korzystała z podkładów produkcji Australijskiej. Na wydanym albumie usłyszeć można w roli tytułowej Darryl'a Lovegrove'a, natomiast aktor Jay Laga'aia zaśpiewał jako Judasz, kreując dosyć agresywny jego wizerunek. Dodatkowo album zawiera jedną ścieżkę więcej - "Could We Start Again, Please?", która nie pojawiła się w Australijskiej wersji. W tym samym roku po licznych koncertach Nowo-Zelandzkiego składu pojawia się propozycja nakręcenia wznowionego filmu "Jesus Christ Superstar", jednak Sir Andrew Lloyd Webber nie jest zadowolony z licznych muzycznych zmian wniesionych przez obie produkcje i nie wydaje zgody.

Rok 1996 był przełomowy dla całego musicalu. Londyńska produkcja reżyserowana przez Gail Edwards zapoczątkowała charakterystyczną wersję Jesus Christ Superstar, do której zaliczają się drobne zmiany w tekstach piosenek, nowe motywy muzyczne, oraz urozmaicony podział ról w piosenkach. Tego samego roku został wydany album, na którym rolę Jezusa odśpiewał Steve Balsamo, zaś Zubin Varla wykonywał partie Judasza Iskarioty. Rolę Marii Magdaleny wykonała Joanna Ampil, groźnego Piłata wykreował David Burt, Kajfaszem z kolei był Peter Gallagher, Annaszem Martin Callaghan, zaś utwór Szymona Zeloty wykonał Glenn Carter. Gościnnie na albumie wystąpił również Alice Cooper udzielając głosu Herodowi. W wersji scenicznej Cooper'a zastąpił Nick Holder. W roku 1998 obsada z pewnymi zmianami wyruszyła na podbój Europy. Glenn Carter grał główną rolę i do 1999 roku uczestniczył w Europejskiej trasie musicalowej.

[edytuj] Produkcje 2000

W roku 2000 powstaje filmowa wersja Nicka Morrisa oparta na produkcji Gale Edwards. Glenn Carter, zaczął wyróżniać się na Jezusowych scenach kilka lat wcześniej, dzięki czemu dostał gwarantowaną rolę Jezusa. Jako Judasz Iskariota wystąpił Jerome Pradon. Pozostałe główne role przedstawiają się następująco: Magdalena - Renee Castle, Piłat - Fred Johanson, Kajfasz - Frederic B. Owens, Annasz - Michael Shaeffer, Herod - Rick Mayall, Szymon - Tony Vincent.

W tym samym roku, w którym wydana została na świat wersja filmu Nicka Morrisa, Gale Edwards postanowiła wypromować filmową Londyńską produkcję i przenieść jej zawartość na deski Broadway'u. Premiera show odbyła się 15 kwietnia 2000 roku, a w rolę Jezusa Chrystusa - podobnie jak to miało miejsce na filmie - wcielił się Glenn Carter. Jego dublerami byli Anthony Manough (zwykle Apostoł), Joe Paparella, Max Von Essen (zwykle Apostoł), oraz Tony Vincent (zwykle Judasz). Tony Vincent, który na filmie grał Szymona Zelotę został trzy tygodnie przed wielką premierą przeniesiony z roli Szymona do roli Judasza. Jego dublerami byli: Manoel Felciano (zwykle Apostoł), Anthony Manough (zwykle Apostoł) i Danny Rocket (zwykle Apostoł). Marię Magdalenę odegrała Maya Days (dublerki: Shanya Steele, Merle Dandridge), a Poncjusza Piłata Kevin Gray (dublerzy: Hank Campbell, Timothy Warmen). Króla Heroda odegrał słynny aktor Paul Kandel, zaś Piotrem był Rodney Hicks. Podobnie jak to miało miejsce na filmie, w roli Kajfasza wystąpił Frederic B. Owens, a Ray Walker odegrał rolę jego teścia - Annasza. W finałowych przedstawieniach Michael K. Lee (Szymon Zelota) odłączył się od składu i został zastąpiony przez Jason'a Wooten'a. Produkcja zbierała mieszane opinie i recenzje, toteż w efekcie Finałowa Noc odbyła się po sześciu miesiącach - 3 września 2000 roku. Wszystkie występy odbyły się w Fords Center for the Performing Arts (obecnie znane jako Hilton Theatre). Łącznie odegrano 168 przedstawień + 28 pokazów przedpremierowych.

Do Essen w 2001 roku trafiła produkcja Gale Edwards i trwała kilka miesięcy. Jezusa grał William Bryne, a w roli Judasza wystąpił filmowy Piłat - Fred Johanson.

W roku 2003 w Trasę po Ameryce Północnej wyruszył całkowicie nowy skład, który był kontynuacją Broadway'owskiej produkcji z roku 2000. Przez dobrych kilka miesięcy rolę Jezusa grał rockowy gwiazdor Sebastian Bach, a wtórował mu jako Judasz Carl Anderson. Sebastian został usunięty ze składu po kłótniach z reżyserem, toteż jego rolę przejął Eric Kunze. W roku 2004 zmarł Carl Anderson, a na jego miejsce w składzie wszedł Lawrence Clayton. W roku 2003 Rolę Marii Magdaleny odgrywała Natalie Toro, Poncjusza Piłata grał Stephen Breithaupt, Kajfasza Lawson Skala, Annasza Jeffrey Polk, Szymona Todd Fournier, zaś Króla Heroda Barry Dennen, który wystąpił w roli Piłata na filmie Jewisona z 1973 roku. Od połowy 2004 roku zaszły pewne zmiany w składzie: w Poncjusza wcielił się Raymond Patterson, a w Heroda Daniel Guzman. Finałowa Noc Północno-Amerykańskiej Trasy odbyła się w Denver 30 stycznia 2005 roku.

O "Jesus Christ Superstar" postarał się także Wiedeń i od 2004 roku zaczęły odbywać się koncerty krajowe, na których w Jezusa wcielił się Drew Sarich, natomiast Serkan Kaya wystąpił w roli Judasza. Koncerty cieszyły się mocnymi głosami artystów i za każdym razem zbierały tłumy widzów, w rezultacie czego producenci postanowili rok później nagrać album koncertowy z tą właśnie obsadą. Marię Magdalenę zagrała Claudia Strangl, a Piłata Andre Baeur. W roli Szymona Zeloty, oraz Annasza wystąpił Rob Fowler, który zasłynął dzięki głośnej produkcji z Amstetten. Koncerty do dzisiaj cieszą się dużą popularnością, zaś obsada przez osiem lat nie uległa na stałe zmianie. W 2006 roku można było zobaczyć na podobnym koncercie Rob'a Fowler'a w tytułowej roli, który wniósł wiele zmian do Jezusowej interpretacji Saricha.

[edytuj] Lista utworów:

[edytuj] Akt 1

  1. "Overture" - Orkiestra
  2. "Heaven On Their Minds" - Judasz
  3. "What's The Buzz/Strange Thing Mystifying" - Jezus, Maria Magdalena, Judasz, Apostołowie, Żony Apostołów
  4. "Everything's Alright" - Maria Magdalena, Jezus, Judasz, Apostołowie, Żony Apostołów
  5. "This Jesus Must Die" - Kajfasz, Annasz, Kapłani, Lud
  6. "Hosanna" - Jezus, Kajfasz, Lud
  7. "Simon Zealotes/Poor Jerusalem" - Szymon Zelota, Jezus, Lud
  8. "Pilate's Dream" - Poncjusz Piłat
  9. "The Temple" - Jezus, Handlarze, Trędowaci
  10. "Everything's Alright (Reprise)/I Don't Know How To Love Him" - Maria Magdalena, Jezus
  11. "Damned For All Time/Blood Money" - Judasz, Kajfasz, Annasz, Chór

[edytuj] Akt 2

  1. "The Last Supper" - Jezus, Judasz, Apostołowie
  2. "Gethsemane (I Only Want To Say)" - Jezus
  3. "The Arrest" - Jezus, Judasz, Kajfasz, Annasz, Piotr, Apostołowie, Reporterzy
  4. "Peter's Denial" - Piotr, Maria Magdalena, Kobieta, Strażnik, Starzec
  5. "Pilate And Christ" - Poncjusz Piłat, Jezus, Strażnik, Tłum
  6. "King's Herod Song (Try It And See)" - Król Herod
  7. "Could We Start Again, Please?" - Maria Magdalena, Piotr, Apostołowie, Żony Apostołów, Lud
  8. "Judas' Death" - Judasz, Kajfasz, Annasz, Chór
  9. "Trial Before Pilate (Including the 39 Lashes)" - Poncjusz Piłat, Jezus, Kajfasz, Tłum
  10. "Superstar" - Judasz, Solistki, Chór
  11. "The Crucifixion" - Jezus
  12. "John 19:41" - Orkiestra

[edytuj] Linki zewnętrzne


Będzie weto prezydenta do ustawy oświatowej?
"Gazeta Wyborcza": Sztandarowy pomysł PO na edukację - obniżenie wieku szkolnego - jest zagrożony, bo prezydent może zawetować ustawę oświatową. Głowie państwa nie podobają się propozycje decentralizacyjne.
O. Rydzyk: ruszamy z geotermią
Rozpoczęcie 1 września prac wiertniczych w celu poszukiwań złóż geotermalnych w Toruniu zapowiedział w Radiu Maryja i Telewizji Trwam o. Tadeusz Rydzyk.
Człowiek, "który nie da sobie dmuchać w kaszę" u prezydenta
"Rzeczpospolita": Wraz z przyjściem Piotra Kownackiego skończyła się w pałacu prezydenckim era kiepskiej polityki informacyjnej, a członkowie rządu znaleźli twardego przeciwnika.
"Rz": były agent SB zostanie prezesem bankowego giganta?
"Rzeczpospolita": Wymieniany jako kandydat na prezesa PKO BP Sławomir Lachowski współpracował z wywiadem PRL. Z jego teczki zachowanej w IPN wynika, że miał przekazywać informacje o Amnesty International (AI).
KP: L. Kaczyński poskramiał kraje nadbałtyckie
- To prezydent łagodził ostre stanowisko Litwy, Łotwy i Estonii - mówi dziennikowi.pl Piotr Kownacki, szef Kancelarii Prezydenta. Wcześniej informowano, że to przywódcy państw nadbałtyckich jak i prezydent USA hamowali zapędy prezydenta Polski.
Linki: Strona gwna