Z Wikipedii

Joanna Rawik, właściwie Joanna Gronkowska (ur. 31 stycznia 1934 w Czerniowcach), polska piosenkarka, aktorka i dziennikarka.

Dzieciństwo spędziła w Sybinie w Rumunii (matka była Rumunką). Jako siedmioletnie dziecko uczyła się w Bukareszcie gry na skrzypcach. Do Polski przybyła w 1947 roku. Do 13. roku życia nie znała języka polskiego, choć mówiła już po rumuńsku, niemiecku i francusku. Podjęła pracę jako maszynistka we wrocławskim Ossolineum. Marzyła o dziennikarstwie. Jako piosenkarka debiutowała w połowie lat 50. XX wieku we wrocławskim kabarecie Kaczka. Ukończyła Studium Teatralne w Kielcach, następnie występowała w Teatrze Ziemi Łódzkiej i Teatrze Objazdowym w Lublinie (1956-1958), śpiewała z zespołem jazzu tradycyjnego Siedem Czarcich Łap (I miejsce na konkursie muzycznym w Lublinie), współpracowała z krakowskim klubem Pod Jaszczurami i kabaretem Kundel.

Pseudonim Joanna Rawik przyjęła pod wpływem lektury Ericha Marii Remarque'a. Zdobyła znaczną popularność pod koniec lat 60. XX wieku, śpiewając niskim, charakterystycznym głosem. Współpracowała z wieloma zespołami (m.in. z grupą wokalno-instrumentalną Dzikusy), koncertowała w kraju i za granicą (m.in.: Czechosłowacja, Finlandia, Francja, Węgry, Jugosławia), nagrywała płyty i audycje radiowe, występowała w programie Podwieczorek przy mikrofonie, w filmach telewizyjnych Strachy i Żelazna obroża.

We Francji, po występach w Paryżu i Lyonie, nazwano ją Juliette Greco znad Wisły. Została laureatką nagród na kilku Krajowych Festiwalach Polskiej Piosenki w Opolu:

• 1966 - IV KFPP - Nie chodź tą ulicą - III Nagroda w kategorii "Premiery"
• 1967 - V KFPP - Po co nam to było - Nagroda WRN w Opolu za piosenkę
• 1969 - VII KFPP - Romantyczność - Nagroda Dziennikarzy
• 1970 - VIII KFPP - Chlebem i solą - Nagroda Przewodniczącego Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Opola za piosenkę

Najważniejsze piosenki z jej repertuaru:

• Nie chodź tą ulicą (muz. Lucjan Kaszycki, sł. Tadeusz Śliwiak) - sukces na radiowej Giełdzie Piosenki i na IV KFPP w Opolu w 1966 r.
• Mamy za mało siebie dla siebie (muz. K. Ozga, sł. Tadeusz Śliwiak)
• Nie z każdej mąki będzie chleb (muz. Jerzy Abratowski, sł. Jan Zalewski)
• Niczym się nie różnimy (muz. R. Sielicki, sł. Jan Zalewski)
• Po co nam to było (muz. Adam Skorupka, sł. Jan Zalewski), nagroda główna na V KFPP, Opole, 1967)
• Romantyczność (znana także jako Kocham świat - na motywie poloneza As-dur Fryderyka Chopina w opracowaniu muzycznym i z tekstem Wojciecha Popkiewicza), nagroda na VIII KFPP w Opolu

Jest autorką książek biograficznych:

• Hymn życia i miłości – opowieść o Edith Piaf 1991, Warszawa, Wydawnictwa Radia i Telewizji, ISBN 83-212-0572-0
• Za kulisami sławy 1993, Warszawa, "Twój Styl"
• Maestra – opowieść o Wandzie Wiłkomirskiej 1993, Warszawa, "Twój Styl", ISBN 83-85443-26-6
• autobiografia Kocham świat : wspomnienia z piosenką 1996, Warszawa, UNIV-COMP, ISBN 83-86386-33-9
• wspomnienia Nasza Europa 2006, Płock, "Wydawnictwo Naukowe NOVUM, ISBN 83-89416-90-5

Wykładowca "Historii piosenki francuskiej" w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku.

Jej mężem był Marek Petrusewicz, pierwszy polski rekordzista świata w pływaniu.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Wywiad z Joanną Rawik w "Trybunie"