Joe Calzaghe - Google

Joe Calzaghe

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Joe Calzaghe
Pseudonim Pride of Wales
Italian Dragon
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1972
Londyn
Narodowość Walia Walia
Styl leworęczny
Kategoria wagowa super średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 45
Zwycięstwa 45
Nokauty 32
Porażki 0
Remisy 0
No contests 0

Joe Calzaghe, właśc. Joseph Calzaghe (ur. 23 marca 1972 w Londynie) - walijski bokser, aktualny zawodowy mistrz świata organizacji WBA i WBO w kategorii super średniej (do 168 funtów), były mistrz świata organizacji IBF i WBC w tej samej kategorii wagowej. Jest obecnie najdłużej panującym mistrzem świata w boksie zawodowym - od 11 października 1997. w tym czasie dwadzieścia jeden razy bronił tytuł mistrza WBO.

Spis treści

[edytuj] Kariera amatorska

Calzaghe stoczył około 120 walk amatorskich. W latach 1991-1993 trzy razy zdobywał tytuł amatorskiego mistrza Wielkiej Brytanii - za każdym razem w innej kategorii wagowej.

[edytuj] Kariera zawodowa

Zawodową karierę rozpoczął w październiku 1993. Do połowy 1997 stoczył 22 zwycięskie walki, 21 z nich kończąc przed czasem. 11 października 1997 zdobył wakujący tytuł mistrza świata WBO, pokonując na punkty byłego mistrza WBO w kategoriach średniej i super średniej, Chrisa Eubanka (Eubank już w pierwszej rundzie leżał na deskach)[1].

W 1998 dwukrotnie obronił swój pas mistrzowski - w walkach z Branko Sobotem (TKO w 3 rundzie)[2] i Juanem Carlosem Gimenezem Ferreyrą (TKO w 10 rundzie)[3]. W następnym roku zaliczył kolejne dwa udane pojedynki mistrzowskie, wygrywając, po niejednogłośnej decyzji na punkty, z byłym mistrzem świata WBC i brązowym medalistą z Barcelony, Robinem Reidem[4] oraz z Rickiem Thornberry[5].

W 2000 walczył trzykrotnie - wygrał na punkty z Davidem Starie[6], Omarem Sheika (TKO w 5 rundzie)[7] oraz z byłym mistrzem WBC i brązowym medalistą z Seulu, Richie Woodhallem (TKO w 10 rundzie)[8]. W kwietniu następnego roku pokonał już w pierwszej rundzie przez techniczny nokaut Niemca Mario Veita[9]. Niecałe sześć miesięcy później pokonał, również przez techniczny nokaut (w czwartej rundzie), Willa McIntyre[10].

Rok 2002 zaczął od zwycięstwa na punkty z byłym mistrzem świata IBF, Charlesem Brewerem[11]. W sierpniu takim samym rezultatem zakończył pojedynek z Miguelem Angelem Jimenezem[12]. Pod koniec roku, 14 grudnia, już w drugiej rundzie przez techniczny nokaut pokonał Tockera Pudwilla[13]. W 2003 walczył tylko raz - 28 czerwca pokonał, przez techniczny nokaut w drugiej rundzie, byłego dwukrotnego mistrza świata organizacji WBA, Byrona Mitchella. W pojedynku tym Calzaghe po raz pierwszy w karierze leżał na deskach[14].

W 2004 Calzaghe zaliczył kolejne dwa zwycięskie pojedynki - z bokserem z Armenii, Mgerem Mkrtchianem (TKO w 7 rundzie)[15] oraz na punkty z Egipcjaninem Kabary Salemem. Walijczyk był liczony w czwartej rundzie, Salem leżał na deskach w rundzie 12. Obaj pięściarze zostali ukarani odjęciem punktu za umyślne uderzenia głową[16]. W maju następnego roku po raz drugi zwyciężył z Mario Veitem (TKO w 6 rundzie)[17], a 9 września wygrał na punkty z Kenijczykiem Evansem Ashirą. Calzaghe w trzeciej rundzie doznał kontuzji lewej ręki i do końca pojedynku używał tylko prawej[18].

4 marca 2006 zmierzył się w walce unifikacyjnej z mistrzem świata IBF, Jeffem Lacy. Walijczyk wygrał ten pojedynek na punkty[19]. Siedem miesięcy później pokonał, także na punkty, Sakio Bikę[20]. W listopadzie 2006 stracił pas mistrzowski IBF, ponieważ odmówił walki z oficjalnym pretendentem do tytułu, Robertem Stieglitzem. 7 kwietnia 2007 wygrał przez techniczny nokaut w 3 rundzie z Peterem Manfredo Jr.[21]

3 listopada 2007 doszło do walki unifikacyjnej organizacji WBC, WBA i WBO między Calzaghe i Mikkelem Kesslerem. Walijczyk wygrał zdecydowanie na punkty[22].

9 kwietnia 2008 zmierzył się z Bernardem Hopkinsem. Stawką walki nie były pasy mistrzowskie Walijczyka. Calzaghe wygrał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów[23]. Pod koniec czerwca zrezygnował z tytułu mistrza świata organizacji WBC[24].

Przypisy

  1. ↑ Chris Eubank v Joe Calzaghe (en). BBCSport.
  2. ↑ Calzaghe cruises to WBO defence (en). BBCSport.
  3. ↑ Boxing Encyclopedia (en).
  4. ↑ Calzaghe's hand 'not broken' (en). BBCSport.
  5. ↑ Calzaghe lacklustre in victory (en). BBCSport.
  6. ↑ Calzaghe disappoints in victory (en). BBCSport.
  7. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe Halts Bloody Sheika In Five (en). The Boxing Times.
  8. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe TKO's Woodhall in Ten (en). The Boxing Times.
  9. ↑ Adams, Spencer Cobb: WBO King Calzaghe Blasts Out Veit in One (en). The Boxing Times.
  10. ↑ Curry, Chris: Joe Calzaghe vs Will McIntyre: "Smokin Joe Lights Kid Fire" (en). Eastsideboxing.com.
  11. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe Manhandles Brewer Over the Distance (en). The Boxing Times.
  12. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe Coasts To Win Over Jimenez (en). The Boxing Times.
  13. ↑ Calzaghe destroys Pudwill (en). BBCSport.
  14. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe Rallies To Score 2nd Round TKO Over Mitchell (en). The Boxing Times.
  15. ↑ Round-by-round: Calzaghe v Mkrtchian. BBCSport.
  16. ↑ Boxing Encyclopedia (en).
  17. ↑ Ferrarini, Alessandro: Calzaghe stops Veit in six! (en). Fightnews.com.
  18. ↑ Brave Calzaghe overcomes Ashira (en). BBCSport.
  19. ↑ Gregg, John: Calzaghe Dominates Lacy Unifies Titles (en). The Boxing Times.
  20. ↑ Houston, Graham: Joe Calzaghe W12 Sakio Bika (en). Fightwriter.com.
  21. ↑ Houston, Graham: Joe Calzaghe TKO3 Peter Manfredo Jr. (en). Fightwriter.com.
  22. ↑ Adams, Spencer Cobb: Calzaghe Dominates The Dane (en). The Boxing Times.
  23. ↑ Rozenberg, Sammy: Joe Calzaghe Outpoints Bernard Hopkins to Win (en). TheBoxingScene.com.
  24. ↑ Calzaghe vacates WBC belt!. Fightnews.com.

[edytuj] Linki zewnętrzne


PE: świetna Polonia, dramat Olszara, hat-trick Sobczaka
We wtorwek, 7 października, rozegrano trzy mecze piłkarskiego Pucharu Ekstraklasy. Najbardziej zacięte spotkanie obejrzeli kibice w Chorzowie, gdzie Ruch wygrał z Odrą Wodzisław 3:2. Trzy bramki w tym meczu strzelił Marcin Sobczak, a sędzia pokazał dwie czerwona kartki. Prawdziwe "wejście smoka" miał w spotkaniu Piasta Gliwice ze Śląskiem Wrocław Sebastian Olszar. Napastnik gospodarzy strzelił dwa gole, trzeciego wypracował, by wreszcie skończyć mecz na noszach. Nadal znakomicie spisuje się...
"Gladiatorzy" zatrzymali Goeppingen
Piłkarze ręczni SC Magdeburg meczem z Frisch Auf Goeppingen zainaugurowali ósmą kolejkę zmagań w Bundeslidze.
Tusk o PZPN: ci ludzie mają silnych protektorów
Premier Donald Tusk przyznał we wtorek, że w sprawie PZPN nie udało się wszystkiego osiągnąć, ale nie sądzi, aby obecne rozwiązanie było kompromitujące. Dodał, że minister sportu Mirosław Drzewiecki zachowa stanowisko.
PE: Polonia podtrzymała świetną passę
Znakomicie radzi sobie w tym sezonie Polonia Warszawa. "Czarne Koszule", beniaminek Ekstraklasy, przewodzą ligowej tabeli, a na dodatek nie przegrywają spotkań i nie tracą bramek.
Cech: cieszę się, że mecz z Polską rozstrzygnie się na boisku
Petr Cech, bramkarz Chelsea Londyn i reprezentacji Czech, jest zadowolony z faktu, że mecz eliminacji MŚ 2010 dojdzie do skutku.
Linki: Strona g³ówna