Z Wikipedii

John Biddle (ur. 1615, zm. 22 września 1662) – słynny teolog i kaznodzieja angielski.

Biddle wielokrotnie atakował dogmat o Trójcy świętej, za co był więziony. Uchodzi on za ojca angielskich unitarian. Reputację heretyka zyskał publikując w 1644 swój manuskrypt Twelve Arguments Drawn out of Scripture, Wherein the Commonly Received Opinion Touching the Deity of the Holy Spirit Is Clearly and Fully Refuted. W 1645 roku Biddle został wezwany przed komisję parlamentarną, która skazała go na więzienie. Zwolniono go w 1647 roku, jednakże opublikowanie w tym samym roku manuskryptu spowodowało rozpoczęcie kolejnego śledztwa przeciw Biddle’owi. W rezultacie Biddle został aresztowany a jego manuskrypt Twelve Arguments spalono. Biddle upierał się jednak przy poglądzie o subordynacji Jezusa i Ducha świętego wobec Boga, co parlament, pod naciskiem kościoła, uznał za herezję karaną śmiercią. Wpływowy przyjaciel pozwolił uniknąć Biddle’owi śmierci, jednak w 1652 roku teolog został ponownie aresztowany i uwolniony, tym razem dzięki Oliverowi Cromwellowi. Wraz ze swymi współwyznawcami Biddle zaczął spotykać się na niedzielnych nabożeństwach. Zaczęto nazywać ich unitarianami lub socynianami z powodu ich antytrynitarnych poglądów, zbieżnych z opiniami Fausta Socyna. Za przetłumaczenie biografii Fausta Socyna autorstwa Samuela Przypkowskiego pod tytułem Życie Socyna (1653) i publikację jego katechizmu (1654) Biddle został po raz kolejny uwięziony, a katechizm spalony. Kiedy po kilku miesiącach rozwiązano parlament, Biddle został uwolniony, lecz wytoczono mu proces o szerzenie herezji. W 1655 został skazany na wygnanie na wyspy Scilly. Potajemnie wrócił jednak do Londynu w 1662 roku, gdzie go ujęto. Biddle zmarł w londyńskiej Tower, skazany za niezapłacenie kary w wysokości 100 funtów.