John Frusciante
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
| John Frusciante | |
| Imię i nazwisko | John Frusciante |
| Pseudonim | Greenie Greenman |
| Data i miejsce urodzenia | 05 marca 1970 (38 lat) Nowy Jork |
| Pochodzenie |  Stany Zjednoczone |
| Instrument | gitara i inne |
| Gatunek | rock indie rock funk rock rock alternatywny rock psychodeliczny rock progresywny muzyka elektroniczna lo-fi |
| Aktywność | 1988 - nadal |
| Wytwórnia płytowa | EMI Capitol Records Warner Bros Records Record Collection |
| Współpracownicy | |
| Joe Lally Josh Klinghoffer Omar Rodriguez Emily Kokal Anthony Kiedis Flea Chad Smith |
|
| Instrument | |
| Fender Stratocaster Fender Telecaster Fender Jaguar Gretsch White Falcon |
|
| Zespół | |
| Red Hot Chili Peppers Ataxia |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
John Anthony Frusciante (ur. 5 marca 1970 w Nowym Jorku) — amerykański gitarzysta i kompozytor, członek popularnego zespołu funk-rockowego Red Hot Chili Peppers, supergrupy Ataxia, członek rozwiązanego już projektu The Three Amoebas zwanego też Omar Omar Omar.
Nagrał dotychczas 8 solowych albumów studyjnych, 5 płyt studyjnych z Red Hot Chili Peppers, jedną płytę wraz z przyjacielem, Joshem Klinghofferem, oraz dwa wydawnictwa jako członek supergrupy Ataxia.
Uczestniczył w bardzo wielu innych projektach i współpracował z wieloma muzykami i grupami muzycznymi jak np: De Facto, The Mars Volta czy Pearl Jam.
Jego muzykę możemy usłyszeć także jako ścieżkę dźwiękową do filmu Brown Bunny w reżyserii jego przyjaciela Vincenta Gallo oraz do bijącego rekordy popularności amerykańskiego serialu 24 godziny. W 2003 pojawił się na 18. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu "Rolling Stone".
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] Początki
Urodził się 5 marca 1970 roku w Nowym Jorku.
Jego pierwszy kontakt z gitarą zapewnił mu jego dziadek pochodzący z Włoch, który uczył go włoskich piosenek folkowych.
Jego rodzice (Gail Frusciante, która zakończyła karierę wokalną na prośbę męża oraz John Frusciante senior - pianista) po przeprowadzce na Florydę rozwiedli się gdy John miał 6 lat. Wraz z matką przeprowadził się najpierw do Santa Monica (Kalifornia, Los Angeles), a następnie do Mar Vista, gdzie zamieszkali z drugim mężem matki. Ojczym bardzo wspierał rozwój muzyczny młodego gitarzysty. To od niego Johnny otrzymał w prezencie pierwszą gitarę. Kiedy zaczynał swoją przygodę z tym instrumentem, nauczył się grać podczas wakacji ze słuchu całej płyty Sex Pistols, co tylko utwierdziło jego ojczyma w przekonaniu, że gitara jest czymś ważnym dla młodego Johna.
Pierwsze muzyczne inspiracje muzyką rozpościerały się od punkowej grupy The Germs poprzez swoistą klasykę, taką jak: Jimi Hendrix, Jimmy Page, King Crimson, Genesis, twórczość Captaina Beefhearta, Franka Zappy czy Syda Barretta aż wreszcie po zespół Red Hot Chili Peppers. Zobaczył go po raz pierwszy na koncercie w Variety Arts Center w Los Angeles.
[edytuj] Chłopak z "Miasta Aniołów"
W wieku 17 lat John Frusciante rzucił naukę w koledżu i przeprowadził się do Los Angeles. Rozpoczął tutaj naukę na słynnym G.I.T.'cie, jednak nie pobył tam długo, gdyż jak mówi, wszystko czego się tam dowiadywał, wiedział już wcześniej.
W Los Angeles był fanem najpopularniejszej lokalnej grupy - Red Hot Chili Peppers. Jego wzorem i idolem w grze na gitarze stał się na dobre Hillel Slovak - ówczesny gitarzysta Red Hot Chili Peppers.
Gdy po pewnym czasie wniknął w towarzystwo Los Angeles doszło do jego zapoznania z muzykami. Podobała im się gra Johna, lecz o współpracy z nim nie myśleli, gdyż nie był pełnoletni. O zatrudnieniu go nie myśleli także wkrótce potem, gdy z powodu przedawkowania narkotyków zmarł gitarzysta grupy - Hillel Slovak. Polecili go zaś grupie Thelonious Monster i poszli wraz z nim na przesłuchanie. Tam dopiero, usłyszawszy go, zrozumieli, że John będzie jedyną osobą, która w pełni zastąpi Hillela w zespole. Tak też się stało.
Już w 1989 roku nagrali album Mother's Milk, a już 2 lata później, w 1991 kolejny, przez wielu uważany za najlepszy w całym dorobku grupy: Blood Sugar Sex Magik.
Wszystko zapowiadało się wspaniale, jednakże John nie wytrzymał gwiazdorskiej presji. W zespole trwał też konflikt pomiędzy nim a Anthonym Kiedisem - wokalistą grupy.
Twierdził, że ludzie nie doceniają tego co najważniejsze - muzyki. Tak więc nagle, podczas trasy koncertowej w Japonii, 7 maja 1992 nakazał chłopakom: "Powiedzcie wszystkim, że zwariowałem", spakował walizki i odjechał do domu.
[edytuj] Trudne dni
Po odejściu z zespołu przestał kontrolować zażywanie narkotyków i popadł w głębokie uzależnienie. Przestał dbać nawet o własny wygląd i swoje otoczenie.
Był bardzo zadłużony u narkotykowych dealerów i często musiał się ukrywać. Z powodu kłopotów finansowych, a także z potrzeby ciągłego kupowania narkotyków, w roku 1994 wydał płytę Niadra LaDes and Usually Just a T-Shirt.
Niandra, płyta nagrana w fatalnych warunkach, jest zbiorem utworów napisanych jeszcze w okresie gdy grał w Red Hot Chili Peppers. Jednak w wykonaniu Johna, będącego pod wpływem silnych środków odurzających są one co najmniej trudne w odbiorze i stanowią bardziej obraz ówczesnego stanu muzyka niż formę przyswajalnej sztuki. Frusciante malował w tym okresie również obrazy - co prawda nieco abstrakcyjne, ale sprzedawane, z których dochód pomógł mu uporać się z ogromnymi kłopotami finansowymi.
Wciąż pogłębiając swoje uzależnienie i zadłużając się u kolejnych dealerów, w 1997 roku był zmuszony wydać kolejny album - Smile from the Streets You Hold.
Smile to odrzuty z Niandry. Ta płyta to kulminacja obrazu człowieka, który stoczył się na samo dno.
Całkowicie zaniedbany, bez środków do życia, bez domu, bez miejsca na ciele nie przekłutego igłą strzykawki Fru zdecydował się na leczenie w klinice. Przez narkotyki wyglądał jak nieżywy, stracił zęby, miał prawie w całości zakażoną krew. Po długotrwałym detoksie i leczeniu, John, już czysty, wrócił do zespołu w roku 1998.
[edytuj] Era Kalifornizacji
Powrót Johna Frusciante do zespołu wiązał się z wielkim sukcesem - wydaną w czerwcu 1999 Californication.
Ówczesną inspiracją artysty była twórczość zespołu Depeche Mode, z którymi później udało mu się zagrać i których w okresie kalifornizacji słuchał niemal nieustannie.
W przerwach między koncertami promującymi płytę, John Frusciante pracował nad solowym projektem, który miał wyrażać jego radość związaną z życiem bez narkotyków. Efekt jego pracy to wydana 12 lutego 2001 roku płyta To Record Only Water For Ten Days. Najbardziej dopracowana płyta w jego karierze. Dużo eksperymentalnych elektronicznych brzmień, ale przede wszystkim szczery przekaz emocji, dzięki czemu wielu fanów odbiera te wydawnictwo jako najpiękniejsze w jego solowym dorobku.
[edytuj] "Przy okazji"
W 2002 roku grupa Red Hot Chili Peppers pokazała, że nie śpi.
Album By the Way to wyznacznik rozwoju muzyki grupy. Ich muzyka dojrzała, uspokoiła się, ale nie posiadała już tej samej mocy co przedtem. Ludzie się zmienili, choć wciąż pozostali tacy sami.
Po wydaniu płyty nastąpiła seria koncertów, w tym koncert w Slane w Irlandii, który ukazał się jako DVD pt. Live at Slane Castle.
Zaś efektem pracy solowej artysty w tym czasie był album Shadows Collide With People, który ukazał się 23 lutego 2003 roku. Mocno alternatywne utwory nagrane przy współpracy zaufanego przyjaciela, Josha Klinghoffera.
[edytuj] Sześć płyt w sześć miesięcy
Taki właśnie plan miał John w 2004 roku. Otrzymaliśmy więc w ciągu pół roku sześć albumów: nastrojowe The Will to Death, trochę cięższe i pełne przesterowanych brzmień gitary Inside of Emptiness, Automatic Writing - projekt Ataxii, A Sphere In The Heart of Silence wraz z Joshem Klinghofferem, DC EP - krótka, lecz piękna EPka, oraz akustyczne i spokojne Curtains.
[edytuj] Kolejne wydawnictwa
Po dłuższej przerwie oczekiwania na głos Papryczek, grupa uderzyła z wielkim hukiem w maju 2006 z dwupłytowym wydawnictwem Stadium Arcadium zawierającym dwa krążki: Jupiter oraz Mars, każdy po 14 kompozycji. Album nowej ery zawierający w sobie niezwykle szeroką gamę utworów. Od spokojnych ballad po popowe, nieco funkowe kawałki. Tymczasem 29 maja 2007 roku została wydana AW II, następna płyta w dorobku Ataxii. John planuje latem tego roku wydać następną solową płytę, najprawdopodobniej przy współpracy obecnej partnerki, Emily Kokal (śpiew towarzyszący), Flea (gitara basowa, trąbka) oraz Josha Klinghoffera (bębny), a w roku 2008 ma wyjść następny album, A Sphere in the Heart of Silence II, przy współpracy z Joshem Klinghofferem.
Red Hot Chili Peppers zjawili się w Polsce 3 lipca 2007, na Stadionie Śląskim w Chorzowie.
[edytuj] Ciekawostki
- Na okładce do Niandry widnieje sam Frusciante. Postać nazywa się Niandra LaDes, którą John grał w filmie nakręconym przez jego przyjaciółkę, Toni Oswald. Postać wzorowana jest na słynnym dadaiście, Marcelu Duchampie, John zagrał także alter ego Niandry, Rose C'est La Vie.
- Niandra została dedykowana Clarze Balzary, starszej córce Flea, z którą John często malował obrazy, pod czujnym okiem i nadzorem Flea. John otwarcie przyznaje, że przebywanie z Clarą i wspólne malowanie pomogło mu uporać się z demonami siedzącymi wtedy w jego głowie.
- W 1994 roku został zrealizowany słynny Stuff, filmik nakręcony przez serdecznych przyjaciół Johna, Johnny'ego Deppa i Gibgy’ego Haynesa, przejmujący obraz, ukazujący jego uzależnienie od narkotyków. Filmik nakręcony został w zdemolowanym mieszkaniu Johna, opatrzony został jego przejmującym śpiewem i stanowi realny przekaz zniszczonego świata, w którym żył Johnny, gdy utkwił na dobre w narkomanii.
- Na płycie Blood Sugar Sex Magik, w utworze Under the Bridge w chórkach śpiewała matka Johna, Gail Frusciante.
- Johnny ma wstawioną sztuczną szczękę, gdyż jego naturalne zęby doszczętnie zniszczyła mu heroina.
- W teledysku do Scar Tissue prowadzi samochód, mimo że tak naprawdę nie ma prawa jazdy. Lecz ma samochód i jak twierdzi: "ma zaufaną osobę, która go wszędzie wozi".
- John w 1998 roku przeżył śmierć kliniczną w wyniku przedawkowania narkotyków. Po całym tym wydarzeniu zdecydował się przejść kurację odwykową.
- Według jednych przesłanek John ma 171 cm wzrostu, według innych źródeł zaś 178.
- Miesiąc po wydaniu Shadows Collide with People, John podarował swoje, wtedy bardzo długie włosy, organizacji Locks of Love, zajmującej się protezami i przeszczepami włosów dla ciężko chorych dzieci.
- Razem z Riverem Phoenixem nagrał piosenkę Height Down.
- John jakiś czas był związany ze Stellą Schanbel, córką autora okładki do płyty Red Hot Chili Peppers (By the Way), który nazywa się Julian Schanbel. Wcześniej związany był m.in. ze słynną modelką, Millą Jovovich.
- Milla po części skomponowała muzykę do filmu Underworld (utwór Rocket Collecting), gdzie jeden utwór nagrał też John (Bring Me the Disco King).
- Według plebiscytu magazynu Rolling Stone na 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów z 27 sierpnia 2003 John uplasował się na 18 miejscu.
- Serial 24 godziny, do którego John skomponował muzykę (wraz z Seanem Callerym) otrzymał w 2003 roku nagrodę Emmy, za najlepszą muzykę w serialu telewizyjnym.
- John Frusciante obecnie spotyka się z Emilly Kokal gitarzystką californijskiej grupy Warpaint.
[edytuj] Sprzęt
[edytuj] Gitary
(nazwy kolorów lakierów oryginalne)
[edytuj] Fender
- Stratocaster '50s - black
- Stratocaster '55 - 2-tone sunburst
- Stratocaster '62 - 3-tone sunburst
- Telecaster '63 - sunburst
- Telecaster '65 - sunburst
- Jaguar '60s - turquoise blue
- Jaguar '60s - sparkling green
- Jaguar '62 - fiesta red
- Duo-sonic '65 - olimpic white
- Mustang '66 - dakota red
Hindus 99 - black
[edytuj] Gibson
- ES-335 '50s - sunburst
- ES-175 '60s - sunburst
- SG '60s - sunburst
- SG Custom '62 - cherry red
- Les Paul Custom (Black Beauty) '69 - black
[edytuj] Ibanez
- RG 250 DX
[edytuj] Gretsch
- White Falcon '55 - white
[edytuj] Martin
- 0-15 '40s - brown
- 0-15 '50s - brown
[edytuj] Maton
- Messiah 12 string acoustic
[edytuj] Taylor
- 314 CE
[edytuj] Mosrite
- St George - gold
[edytuj] Wzmacniacze
[edytuj] Marshall
- JTM 45
- Super bass 100watt
- Silver Jubilee 100
- 200W Major
- Plexi '66
[edytuj] Fender
- Fender Dual Showman
- Twin Reverb
[edytuj] Efekty
[edytuj] Boss
- CE-1 - chorus
- DS-2 - distortion
- DS-1 - distortion
- FV-50 - volume pedal
- FZ-5 - fuzz
- MT-2 - distrotion
- OD-2 - overdrive
- PSM-5 - power supply/master switch
[edytuj] Digitech
- PDS-8000 - delay
[edytuj] Dunlop
- DB-02 Dime Custom CryBaby.
[edytuj] Electro-Harmonix
- 16 Second Digital Delay - delay
- Big Muff (Russian) - distrotion/sustainer
- Big Muff (New York) - distrotion/sustainer
- Electric Mistress - flanger/milter matrix
- Holy Grail - reverb
[edytuj] Line 6
- DL4 - delay modeler
- FM4 - filter modeler
[edytuj] Moog
- Moogerfooger MF - 101 Low-Pass Filters
- Moogerfooger MF - 105 MuRF
- Moogerfooger MF - 105B Bass MuRF
- Moogerfooger MF - 102 Ring Modulator
- Moogerfooger MF - 103 12-Stage Phaser
- CP-251 Control Processor
[edytuj] Ibanez
- WH-10 Wah-Wah
[edytuj] MXR
- MicroAmp - booster
- Phase 90 - phaser
[edytuj] Zachary Vex
- Fuzz Factory - fuzz
[edytuj] Inne instrumenty
[edytuj] Arp
- String Ensemble
[edytuj] Casio
- SK-1
[edytuj] Doepfer
- A-100
[edytuj] Moog
- Minimoog
- Voyager
[edytuj] Nord
- Lead Syth 2
[edytuj] Dorobek płytowy
[edytuj] Solowe albumy studyjne
- Niadra La Des and Usually Just a T-shirt (8 marca 1994)
- Smile from the Streets You Hold (26 sierpnia 1997)
- From the Sounds Inside (2000/2001)
- To Record Only Water for Ten Days (13 lutego 2001)
- Shadows Collide With People (24 lutego 2004)
- The Will to Death (22 czerwca 2004)
- Inside of Emptiness (26 października 2004)
- Curtains (1 lutego 2005)
- Solo X (planowana jeszcze w 2007 roku)
[edytuj] EPki
[edytuj] Razem z Joshem Klinghofferem
- A Sphere in the Heart of Silence (23 listopada 2004)
- A Sphere in the Heart of Silence II (planowana na 2008 rok)
[edytuj] Razem z Ataxią
[edytuj] Razem z Red Hot Chili Peppers
- Mother's Milk (16 sierpnia 1989)
- Blood Sugar Sex Magik (24 grudnia 1991)
- What Hits!? (29 września 1992)
- Californication (8 czerwca 1999)
- By the Way (9 lipca 2002)
- Greatest Hits (17 listopada 2003)
- Live In Hyde Park (26 lipca 2004)
- Stadium Arcadium (5 maja 2006)
[edytuj] Gościnnie
1988 - Kristen Vigard - Kristen Vigard (Slave to My Emotion)
1999 - Anytime at All - Banyan (Grease the System oraz La Sirena)
1999 - Rev - Perry Farrell (Rev)
1999 - You Come and Go Like a Pop Song - The Bicycle Thief (Cereal Song)
2000 - Fishbone and the Familyhood Nextperience Present: The Psychotic Friends Nuttwerx - Fishbone (Shakey Ground)
2001 - The Id - Macy Gray (Sweet Baby)
2001 - Blowback - Tricky (Girls and Wonder Wonder)
2002 - American IV: The Man Comes Around - Johnny Cash (Personal Jesus i We'll Meet Again)
2002 - 24 Hour Party People Soundtrack (New Dawn Fades)
2003 - Underworld Soundtrack (Bring Me the Disco King - Lohner Mix)
2003 - Unearthed - Johnny Cash (Heart of Gold)
2003 - Dragonfly - Ziggy Marley (Rainbow in the Sky)
2003 - De-Loused in the Comatorium - The Mars Volta (Cicatriz ESP)
2003 - The Brown Bunny Ost
2004 - Tempo Technik Teamwork (Grisaisse 1)
2004 - A Manual Dexterity: Soundtrack Volume One - Omar Rodriguez-Lopez (Dyna Sark Arches, Dramatic Theme, Here the Tame Go By oraz The Palpitations Form a Limit)
2005 - Frances the Mute - The Mars Volta (L'Via L'Viaquez)
2005 - The Word is Life - Yes (boczne uwagi)
2006 - Music for the Divine - Glenn Hughes (This Is How I Feel oraz Nights in White Satin)
2006 - Amputechture - The Mars Volta (cały album z wyłączeniem Asilos Magdalena)
2006 - Modern Folk and Blues Wednesday - Bob Forrest (śpiew towarzyszący i gitara w utworze Dying Song oraz gitara w innych kompozycjach)
2006 - GSL: The Special 12" Single Series - John Frusciante i Omar Rodriguez-Lopez (0=2 oraz 0)
2007 - Samurai Workout (dvd przyrodniego ojca Johna, na którym znajdują się niektóre utwory Johna)
2007 - Se Dice Bisonte, No Bufalo - Omar Rodriguez-Lopez (If Gravity Lulls oraz I Can Hear the World Pant)
2007 - Ultra Payloaded - Satellite Party (Hard Life Easy)
2007 - Only Built 4 Cuban Linx II - Raekwon (The Brass - razem z Ghostface Killah)
2007 - The Bedlam in Goliath - The Mars Volta
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Strony oficjalne
| Włosi drżą przed imigrantami |
 Stały napływ nielegalnych imigrantów nie na żarty przestraszył włoski rząd. W związku z tym, tamtejsze władze ogłosiły w piątek stan kryzysowy na terenie całego kraju.
|
| Uczył studentów jak godnie umierać |
 Zmarł Randy Pausch, niezwykły wykładowca amerykańskiego uniwersytetu, który przekonywał swoich studentów, że umieranie nie jest tragedią. Chory na raka naukowiec zyskał popularność dzięki opublikowanemu w internecie wykładowi, podczas którego robił pompki i śmiał się ze zbliżającej śmierci.
|
| Z maczetami na uchodźców |
 23 osoby zostały ranne po tym, jak kilkudziesięciu mężczyzn zaatakowało mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Norwegii. Napastnicy mieli przy sobie metalowe pręty i maczety.
|
| Setki osób uciekają przed powodzią |
 Ponad 300 osób zostało ewakuowanych po tym, jak ulewne deszcze spowodowały powodzie w północno-wschodniej Rumunii. Woda uszkodziła drogi, mosty i linie energetyczne.
|
| Samolot startował w ogniu |
 241 pasażerów i 11 członków załogi musiało w czwartek po południu ewakuować się z samolotu startującego z lotniska w stolicy Indii, po tym jak zaraz po starcie stanął on w płomieniach. Na szczęście nikomu nic się nie stało.
|