Z Wikipedii

Joseph William Martin, Jr. 3 listopada 1884 – 6 marca 1968
49. Spiker Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania	od 3 stycznia 1947 do 3 stycznia 1949
Przynależność polityczna	Partia Republikańska
Poprzednik	Sam Rayburn
Następca	Sam Rayburn
51. Spiker Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania	od 3 stycznia 1953 do 3 stycznia 1955
Poprzednik	Sam Rayburn
Następca	Sam Rayburn
Kongresman z 10, 14 i 15. okręgu Massachusetts
Okres urzędowania	od 4 marca 1925 (10) 4 marca 1933 (14) 3 stycznia 1963 (15) do 4 marca 1933 (10) 3 stycznia 1963 (14) 3 stycznia 1967 (15)
Poprzednik	Robert M. Leach (10) Richard B. Wigglesworth (14) Laurence Curtis (15)
Następca	Charles L. Gifford (14) Margaret M. Heckler (15)

Joseph William "Joe" Martin, Jr (ur. 2 listopada 1884, zm. 6 marca 1968) był amerykańskim politykiem ze stanu Massachusetts, działaczem Partii Republikańskiej.

[edytuj] Biografia

Urodzony w North Attleborough w rodzinnym Massachusetts Martin ukończył North Attleboro High School w roku 1902. Następnie szereg lat pracował jako dziennikarz (Attleboro Sun and Providence Journal, 1902-1908, publicysta w Evening Chronicle at North Attleboro od 1908).

[edytuj] Kariera polityczna

Zanim Martin został wybrany członkiem federalnej Izby Reprezentantów, pełnił następujące funkcję, oczywiście jako republikanin:

• CzÅ‚onek stanowej Izby Reprezentantów, gdzie zasiadaÅ‚ w latach 1912-1914
• Stanowy Senator (1914-1917)
• PrzewodniczÄ…cy Massachusetts Street Railway Investigating Commission
• PrzewodniczÄ…cy Massachusetts legislative campaign committee
• Sekretarz wykonawczy Stanowego Komitetu Partii RepublikaÅ„skiej
• Delegat na Krajowe Konwencje Republikanów w latach: 1916, 1936, 1940, 1948, 1952 oraz 1956

Prócz tego piastował, już zasiadając w Izbie Reprezentantów, takie stanowiska, jak:

• PrzewodniczÄ…cy Republican National Conventions (Konwencji Krajowej, nominujÄ…cej kandydata na prezydenta w latach 1940, 1944, 1948 i 1952)
• CzÅ‚onek Krajowego Komitetu Partii (kierownictwa)
  • W latach 1940-1942 przewodniczÄ…cy partii

[edytuj] Izba Reprezentantów

Wybrany po raz pierwszy do Izby Reprezentantów USA w listopadzie roku 1924 zasiadał w miej w okresie 21 dwuletnich kadencji (4 marca 1925 – 3 stycznia 1967). Reprezentował 14. okręg wyborczy Massachusetts, a od 1963 dziesiąty.

Liderem mniejszości został po raz pierwszy w roku 1939 (demokraci, na czele z prezydentem Franklinem Delano Rooseveltem dzierżyli praktycznie niepodzielną władzę, kontrolując Biały Dom i Kongres, ten ostatni przytłaczającą większością mandatów, od roku 1933). Martin stał na czele frakcji republikanów w Izbie do 3 stycznia 1947, kiedy to jego partia zdobyła wreszcie większość w obu izbach Kongresu, a on sam został spikerem. Pełnił też funkcję lidera mniejszości w latach 1949-1953 i 1955-1957, kiedy to, pozostając członkiem Izby, przekazał kierownictwo.

[edytuj] Spiker Izby Reprezentantów

Po raz pierwszy został spikerem w roku 1949 i był nim przez dwa lata, do 1949, kiedy demokraci odzyskali kontrolę nad izbą). Powrócił wtedy na stanowisko lidera mniejszości (dotyczasowy lider republikanów, wtedy w większości, Charles A. Halleck, musiał ustąpić mu miejsca, zostając jego zastępcą).

Drugi raz, także na dwa lata (1953-1955) Martin objął fotel spikerski, kiedy republikanie odzyskali kontrolę nie tylko nad Kongresem, ale i Białym Domem (w osobie generała Dwighta D. Eisenhowera). Te dwa pojedyncze okresy były najkrótszymi ze wszystkich okresów, kiedy republikanie sprawowali kierownictwo.

Tak więc w okresie swojego pierwszego "spikerstwa" (ang. speakership) Martin był najwyżej postawionym republikaninem od czasów prezydentury Herberta Hoovera (1929-1933) i drugą osobą w państwie i kolejce do prezydentury (Harry Truman nie miał w owym czasie wiceprezydenta w swoim gabinecie.

[edytuj] Koniec kariery

Po przegranej walce o ponowną nominację do Kongresu w roku 1966 Martin zakończył swoją karierę. Zmarł w Hollywood na Florydzie. Pochowano go na Mount Hope Cemetery w rodzinnym mieście.

W roku 1960 wydawnictwo McGraw-Hill opublikowało książkę pt. My First Fifty Years in Politics ("Moje pierwsze piętnaście lat w polityce"), która była wywiadem-rzeką z Martinem, który przeprowadził Robert J. Donovan.

Jedna z sześciu szkół w jego rodzinnym mieścier (tj. The Joseph W. Martin, Jr. Elementary School) jest nazwana na jego cześć.

[edytuj] Zobacz też

• Sam Rayburn
• John W. McCormack
• Carl Albert
• Tip O'Neill
• Charles A. Halleck

[edytuj] W sieci

Oficjalna biografia ze stron Kongresu

p â€¢ d â€¢ e

Spikerzy Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych

Muhlenberg • Trumbull • Muhlenberg • Dayton • Sedgwick • Macon • Varnum • Clay • Cheves • Clay • Taylor • Barbour • Clay • Taylor • Stevenson • Bell • Polk • Hunter • White • Jones • Davis • Winthrop • Cobb • Boyd • Banks • Orr • Pennington • Grow • Colfax • Pomeroy • Blaine • Kerr • Randall • Keifer • Carlisle • Reed • Crisp • Reed • Henderson • Cannon • Clark • Gillett • Longworth • Garner • Rainey • Byrns • Bankhead • Rayburn • Martin • Rayburn • Martin • Rayburn • McCormack • Albert • O'Neill • Wright • Foley • Gingrich • Hastert • Pelosi

 

Gruzini: Rosjanie bombardujÄ… cywilny port

Rosyjskie bomby spadają na cywilny port Poti, alarmują Gruzini. Jednocześnie Tbilisi poinformowało, że po zaciętych walkach gruzińska armia zajęła stolicę Osetii Południowej, Cchinwali. To nieprawda, odpowiadają Osetyjczycy i twierdzą, że to oni kontrolują swoją stolicę.

USA do Rosji: wycofajcie siÄ™!

Rosja powinna zaprzestać ataków na Gruzję i wycofać się z jej terytorium, oświadczyła amerykańska sekretarz stanu Condoleezza Rice. Tymczasem dyplomacja NATO pracuje pełną parą, by zapobiec dalszym walkom w Osetii Południowej. Ale o wojskowym zaangażowaniu Sojuszu nie ma mowy.

Podpalił się w proteście przeciwko polityce Chin

8 sierpnia w Dniu Solidarności z Tybetem, na całym świecie odbyły się antychińskie demonstracje. Do tragicznego zdarzenia doszło w Turcji, gdzie przed chińską ambasadą jeden z protestujących oblał się benzyną i podpalił.

Prezydent i MSZ jednym głosem o Gruzji

Polska uważa, że naruszenie integralności Gruzji jest niedopuszczalne - wynika z oświadczeń wydanych przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego i MSZ. Do Gruzji nie pojedzie jedna na razie żaden wysłannik Polski. Chciał jechać szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Władysław Stasiak, ale, jak ustaliło tvn24.pl, MSZ odradziło mu wyjazd.

Siódma ofiara katastrofy polskiego pociągu

Siedem osób nie żyje, a 67 jest rannych, w tym 13 ciężko - to obecny bilans katastrofy kolejowej w Czechach. Przed południem, w miejscowości Studenka na pociąg relacji Kraków-Praga runął wiadukt. 11 podróżujących pociągiem Polaków trafiło do szpitala.