Julian Sierawski
Z Wikipedii
Jan Kanty Julian Sierawski herbu Słoń (13 lutego 1777, Kraków - 1849, Paryż) - polski generał.
Spis treści |
[edytuj] Wczesne lata
Walczył w powstaniu kościuszkowskim, oraz Legionach Polskich i kilku kampaniach napoleońskich. W 1807 odznaczony orderem Virtuti Militari. 19 stycznia 1809 nominowany na stopień pułkownika. W czasie wojny polsko-austriackiej 1809 dowodził 6 pułkiem piechoty w składzie 1 Brygady Piechoty pod Michałem Sokolnickiem, między innymi dowodząc oblężeniem Sandomierza.
3 lutego 1813 został awansowany na stopień generała brygady. 28 października 1813 otrzymał Legię Honorową. Od 1815 służył w armii Królestwa Polskiego. Był m.in. komendantem twierdzy Modlin (1818-1820).
[edytuj] Powstanie listopadowe
Od początku poparł powstanie listopadowe. Gubernator wojskowy Warszawy od 30 listopada do 4 grudnia 1830. [1]14 grudnia 1830 dostał nominację na stanowisko komendanta twierdzy zamojskiej.
W marcu 1831 dwukrotnie otrzymał od nieudolnego Naczelnego Wodza Jana Skrzyneckiego pismo wzywające go do większej aktywności i "niepokojenia" Cypriana Kreutza. Skrzynecki chciał w ten sposób zrzucić z siebie odpowiedzialność za impas na froncie i ukryć brak pomysłu na dalsze kroki wojenne. Sierawski pisma te odczuł te jako niezasłużoną krytykę i dotknięty, pozwolił sobie na ambitne działania. Wyprawił się na wschód swoim korpusem złożonym ze świeżo formowanych jednostek. Łatwo przekroczył Wisłę (14 kwietnia) i na tym się jego sukcesy skończyły. Po koncentracji wojska przez Kreutza, wdał się w bitwę pod Wronowem, którą przegrał (17 kwietnia), lecz nie został rozbity i zadał przy tym Rosjanom duże straty, wycofując się w najlepszym porządku. Klęska kazimierska (18 kwietnia) położyła kres jego ofensywie i mogła przesądzić o klęsce na froncie południowo-wschodnim.
Od 5 czerwca był dowódcą 5 Dywizji Piechoty.
[edytuj] Schyłek życia
Po klęsce powstania udał się na emigrację. Brał udział w pogrzebie Napoleona Bonaparte. Zmarł w Paryżu. Pochowany jest na cmentarzu Montmartre.
Przypisy
- ↑ Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 483.
Michaił Lewicki • Julian Sierawski • Piotr Szembek • Stanisław Wojczyński • Jan Krukowiecki • Andrzej Ruttie • Henryk Dembiński • Emilian Węgierski (p.o.) • Wojciech Chrzanowski • Wacław Sierakowski
| PE: świetna Polonia, dramat Olszara, hat-trick Sobczaka |
|
We wtorwek, 7 października, rozegrano trzy mecze piłkarskiego Pucharu Ekstraklasy. Najbardziej zacięte spotkanie obejrzeli kibice w Chorzowie, gdzie Ruch wygrał z Odrą Wodzisław 3:2. Trzy bramki w tym meczu strzelił Marcin Sobczak, a sędzia pokazał dwie czerwona kartki. Prawdziwe "wejście smoka" miał w spotkaniu Piasta Gliwice ze Śląskiem Wrocław Sebastian Olszar. Napastnik gospodarzy strzelił dwa gole, trzeciego wypracował, by wreszcie skończyć mecz na noszach. Nadal znakomicie spisuje się...
|
| "Gladiatorzy" zatrzymali Goeppingen |
|
Piłkarze ręczni SC Magdeburg meczem z Frisch Auf Goeppingen zainaugurowali ósmą kolejkę zmagań w Bundeslidze.
|
| Tusk o PZPN: ci ludzie mają silnych protektorów |
|
Premier Donald Tusk przyznał we wtorek, że w sprawie PZPN nie udało się wszystkiego osiągnąć, ale nie sądzi, aby obecne rozwiązanie było kompromitujące. Dodał, że minister sportu Mirosław Drzewiecki zachowa stanowisko.
|
| PE: Polonia podtrzymała świetną passę |
|
Znakomicie radzi sobie w tym sezonie Polonia Warszawa. "Czarne Koszule", beniaminek Ekstraklasy, przewodzą ligowej tabeli, a na dodatek nie przegrywają spotkań i nie tracą bramek.
|
| Cech: cieszę się, że mecz z Polską rozstrzygnie się na boisku |
|
Petr Cech, bramkarz Chelsea Londyn i reprezentacji Czech, jest zadowolony z faktu, że mecz eliminacji MŚ 2010 dojdzie do skutku.
|