KW-2
Z Wikipedii
| KW-2 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ pojazdu | czołg ciężki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 6 |
| Historia | |
| Prototypy | 1940 |
| Produkcja | 1940 – 1941 |
| Wycofanie | 1941 |
| Wyprodukowano | 196 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-2K o mocy 600 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | spawany i częściowo nitowany z płyt walcowanych i elementów odlewanych, grubość: 35 – 110 mm |
| Długość | 6,80 m (całkowita) 6,75 m (kadłuba) |
| Szerokość | 3,32 m |
| Wysokość | 3,28 m |
| Prześwit | 0,43 m |
| Masa | 52 000 kg (bojowa) |
| Moc jedn. | 11,5 KM/t |
| Nacisk jedn. | 0,84 kg/cm² |
| Osiągi | |
| Prędkość | 35 km/h (po drodze) |
| Zasięg | 225 km (po szosie) 150 km (w terenie) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 haubica M-10S wz. 1940 kal. 152 mm (zapas amunicji – 36 szt.) 3 karabiny maszynowe DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 3087 szt.) |
|
| Użytkownicy | |
| ZSRR | |
KW-2 — radziecki czołg ciężki okresu II wojny światowej.
[edytuj] Historia
Czołg KW-2 powstał jako wersja pochodna nowego typu czołgu ciężkiego KW-1, opracowanego w 1939 w Leningradzkich Zakładach Kirowskich (LKZ). Oznaczenie KW otrzymał na cześć ludowego komisarza obrony Klimenta Woroszyłowa. Prototypowy czołg KW-1 testowany był bojowo w wojnie radziecko-fińskiej (wojnie zimowej), w walkach na Przesmyku Karelskim w grudniu 1939. Okazało się jednak, że stanowiąca uzbrojenie czołgu armata L-11 kalibru 76,2 mm była niewystarczająca do niszczenia drewnianych i żelazobetonowych schronów i umocnień fińskich. Zakłady LKZ otrzymały w szybkim tempie polecenie opracowania wersji czołgu KW z armatą większego kalibru. Zdecydowano się na bezprecedensowe posunięcie w postaci zamontowania w czołgu w obrotowej wieży zmodyfikowanej haubicy M-10S kaliber 152 mm, rozwiniętej z haubicy holowanej wz.1938.
Nowy wariant czołgu odróżniał się od standardowego KW wysoką wieżą o dużych rozmiarach, mieszczącą nowe uzbrojenie. Opracowano go w szybkim tempie już w końcu stycznia. Czołg ten z racji potężnego uzbrojenia nazwany były nieoficjalnie "drednot". Próby czołgu i uzbrojenia wypadły pomyślnie i zdecydowano o budowie kilku sztuk serii informacyjnej czołgów "KW z dużą wieżą", jak wówczas był jeszcze oznaczany.
Dwa lub trzy czołgi serii informacyjnej zostały wysłane od razu w marcu, bez przeprowadzenia prób państwowych, na front kończącej się wojny z Finlandią. Ich uzbrojenie pokazało tam swoją wartość w walce z umocnieniami, a pancerz czołgu udowodnił praktyczną nieprzebijalność przez większość dział. Po zakończeniu wojny, 28 maja 1940 Rada Komisarzy Ludowych podjęła uchwałę o produkcji czołgów KW-1 i KW-2. Dopiero wówczas przeprowadzono próby państwowe czołgów. Mimo wad mechanicznych, czołg został skierowany do produkcji seryjnej.
Czołgi KW-2 zasadniczej serii produkcyjnej odróżniały się od prototypów i czołgów pierwszej serii konstrukcją wieży: w pierwszej serii miała ona skośną przednią ścianę, w zasadniczej serii wszystkie ściany wieży były prostopadłe. Do ataku Niemiec na ZSRR (22 czerwca 1941) zbudowano 200 czołgów KW-2 (wg innych danych 202 lub 232).
[edytuj] Służba
Seryjne KW-2 zaczęły wchodzić na uzbrojenie Armii Czerwonej pod koniec 1940. Z powodu niewielkiej liczby, używane były najczęściej w dowództwach korpusów zmechanizowanych. Czołgi te spełniały rolę czołgów wsparcia, analogiczną do nie używanych jeszcze wówczas ciężkich dział samobieżnych (w odróżnieniu od dział samobieżnych, były całkowicie opancerzone i miały obrotową wieżę).
Czołgi te trapione były przez usterki większości modeli KW, czyli niską prędkość i małą trwałość oraz awaryjność podzespołów przeniesienia napędu i zawieszenia. Zwłaszcza słabym elementem była niedopracowana skrzynia biegów. Usterki te były jeszcze bardziej dotkliwe, niż w KW-1 z uwagi na większą masę czołgu. Poza tym prędkość obrotu wieży i naprowadzania uzbrojenia była niewielka. Występowały też trudności z obrotem ciężkiej wieży.
Atutem czołgu było jednak potężne działo, strzelające pociskami o masie 40-52 kg, przeciwpancernymi, przeciwbetonowymi i odłamkowo-burzącymi. Trafienie pociskiem 152 mm niszczyło każdy niemiecki czołg tego okresu. Ponadto, pancerz KW-2, podobnie jak KW-1, sprawiał niemieckim działom duże trudności. Czołg był praktycznie niewrażliwy na ostrzał z dział kalibrów 37 mm i 50 mm oraz krótkolufowych 75 mm, do czasu wprowadzenia przez Niemców nowszej amunicji. Jedynym działem, które mogło w miarę skutecznie zwalczać czołgi KW była armata przeciwlotnicza 8,8 cm Flak 18. Niemniej jednak, wielka ilość czołgów KW-2 została stracona przez Rosjan w ciągu początkowych kilku miesięcy wojny niemiecko-radzieckiej. Było to w dużej mierze skutkiem nieumiejętnego wykorzystania broni pancernej w walce lub usterek czołgów, połączonych z trudnością lub niemożnością ewakuacji uszkodzonych czołgów, lub nawet porzucania czołgów. Mimo to, pojedyncze czołgi tego typu potrafiły być trudnym przeciwnikiem dla przeważającego liczebnie przeciwnika. W 1942 już tylko niewielka liczba czołgów KW-2 służyła na froncie, po czym typ ten zniknął z linii.
[edytuj] Opis
Czołg konstrukcji klasycznej: z przodu kadłuba przedział kierowania, w środku przedział bojowy, z tyłu przedział silnikowy i za nim transmisyjny. Nad przedziałem bojowym obrotowa wieża. Kadłub spawany z pancernych płyt walcowanych i giętych, wieża spawana z płyt walcowanych.
Załoga: 6 ludzi (kierowca i strzelec-radiotelegrafista w przedziale kierowania, dowódca, celowniczy i dwóch amunicyjnych w wieży).
Silnik diesla W-2K, widlasty, 12 cylindrowy, o mocy nominalnej 550 KM, maksymalnej 600 KM, chłodzony cieczą. Skrzynia biegów: 5 biegów do przodu i 1 do tyłu, bez synchronizacji. Sprzęgła boczne, planetarne przekładnie boczne, zębate koła napędowe z tyłu kadłuba. Zawieszenie czołgu: sześć podwójnych kół jezdnych po każdej stronie, zwieszonych na wahaczach wleczonych, amortyzowanych wałkami skrętnymi. Koła jezdne z wewnętrzną amortyzacją. Koła napinające z przodu kadłuba. Po każdej stronie 3 koła podtrzymujące gąsienice. Metalowe gąsienice szerokości 700 mm.
Uzbrojenie: armata czołgowa M-10S wz.1940 (adaptowana z haubicy). Kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej 360°, w płaszczyźnie pionowej 15° do +12°. Prędkość początkowa pocisku 436-530 m/s (zależnie od rodzaju). Dodatkowe uzbrojenie: 3 karabiny maszynowe DT kaliber 7,62mm: jeden sprzężony z armatą, jeden ruchomy w przedniej płycie kadłuba po lewej stronie, obsługiwany przez strzelca i jeden ruchomy w tylnej ścianie wieży. Zapas amunicji: 36 nabojów do działa i 2407-3087 nabojów do km.
|
Inne pojazdy
|
|
|
Prototypy i pojazdy doświadczalne
|
|
| Gruzini: Rosja bombarduje cywilny port |
Rosyjskie bomby spadają na cywilny port Poti, alarmują Gruzini. Jednocześnie Tbilisi poinformowało, że po zaciętych walkach gruzińska armia zajęła stolicę Osetii Południowej, Cchinwali. To nieprawda, odpowiadają Osetyjczycy i twierdzą, że to oni kontrolują swoją stolicę.
|
| USA do Rosji: wycofajcie się! |
Rosja powinna zaprzestać ataków na Gruzję i wycofać się z jej terytorium, oświadczyła amerykańska sekretarz stanu Condoleezza Rice. Tymczasem dyplomacja NATO pracuje pełną parą, by zapobiec dalszym walkom w Osetii Południowej. Ale o wojskowym zaangażowaniu Sojuszu nie ma mowy.
|
| Podpalił się w proteście przeciwko polityce Chin |
8 sierpnia w Dniu Solidarności z Tybetem, na całym świecie odbyły się antychińskie demonstracje. Do tragicznego zdarzenia doszło w Turcji, gdzie przed chińską ambasadą jeden z protestujących oblał się benzyną i podpalił.
|
| Prezydent i MSZ jednym głosem o Gruzji |
Polska uważa, że naruszenie integralności Gruzji jest niedopuszczalne - wynika z oświadczeń wydanych przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego i MSZ. Do Gruzji nie pojedzie jedna na razie żaden wysłannik Polski. Chciał jechać szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Władysław Stasiak, ale, jak ustaliło tvn24.pl, MSZ odradziło mu wyjazd.
|
| Siódma ofiara katastrofy polskiego pociągu |
Siedem osób nie żyje, a 67 jest rannych, w tym 13 ciężko - to obecny bilans katastrofy kolejowej w Czechach. Przed południem, w miejscowości Studenka na pociąg relacji Kraków-Praga runął wiadukt. 11 podróżujących pociągiem Polaków trafiło do szpitala.
|
Rosyjskie bomby spadają na cywilny port Poti, alarmują Gruzini. Jednocześnie Tbilisi poinformowało, że po zaciętych walkach gruzińska armia zajęła stolicę Osetii Południowej, Cchinwali. To nieprawda, odpowiadają Osetyjczycy i twierdzą, że to oni kontrolują swoją stolicę.
Rosja powinna zaprzestać ataków na Gruzję i wycofać się z jej terytorium, oświadczyła amerykańska sekretarz stanu Condoleezza Rice. Tymczasem dyplomacja NATO pracuje pełną parą, by zapobiec dalszym walkom w Osetii Południowej. Ale o wojskowym zaangażowaniu Sojuszu nie ma mowy.
8 sierpnia w Dniu Solidarności z Tybetem, na całym świecie odbyły się antychińskie demonstracje. Do tragicznego zdarzenia doszło w Turcji, gdzie przed chińską ambasadą jeden z protestujących oblał się benzyną i podpalił.
Polska uważa, że naruszenie integralności Gruzji jest niedopuszczalne - wynika z oświadczeń wydanych przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego i MSZ. Do Gruzji nie pojedzie jedna na razie żaden wysłannik Polski. Chciał jechać szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Władysław Stasiak, ale, jak ustaliło tvn24.pl, MSZ odradziło mu wyjazd.
Siedem osób nie żyje, a 67 jest rannych, w tym 13 ciężko - to obecny bilans katastrofy kolejowej w Czechach. Przed południem, w miejscowości Studenka na pociąg relacji Kraków-Praga runął wiadukt. 11 podróżujących pociągiem Polaków trafiło do szpitala.