Z Wikipedii

KW-85
Dane podstawowe
Państwo	ZSRR
Producent	Zakłady Kirowskie w Czelabińsku
Typ pojazdu	czołg ciężki
Trakcja	gąsienicowa
Załoga	4
Historia
Prototypy	1943
Produkcja	1943
Wycofanie	1944
Wyprodukowano	148
Dane techniczne
Silnik	1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-2K o mocy 600 KM
Transmisja	mechaniczna
Pancerz	spawany z płyt walcowanych, niektóre elementy odlewane, grubość: 20 – 100 mm
Długość	8,50 m (całkowita) 6,90 m (kadłuba)
Szerokość	3,25 m
Wysokość	2,83 m
Prześwit	0,45 m
Masa	46 000 kg (bojowa)
Moc jedn.	13,0 KM/t
Nacisk jedn.	0,79 kg/cm²
Osiągi
Prędkość	42 km/h (po drodze)
Zasięg	230 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.)	1,60 m
Rowy (szer.)	2,80 m
Ściany (wys.)	1,20 m
Kąt podjazdu	35º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata czołgowa D-5T kal. 85 mm (zapas amunicji – 70 szt.) 3 karabiny maszynowe DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 3276 szt.)
Użytkownicy
ZSRR

KW-85 - radziecki czołg ciężki okresu II wojny światowej.

[edytuj] Historia

Czołg KW-85 powstał jako ostatnia wersja produkcyjna radzieckich czołgów ciężkich serii KW (Kliment Woroszyłow). W 1943 roku czołgi KW w "szybkiej" wersji KW-1s osiągnęły już zadowalający stopień sprawności mechanicznej, wiążący się między innymi z zastosowaniem nowo opracowanej skrzyni przekładniowej i przekonstruowanego sprzęgła głównego, co radykalnie zwiększyło możliwości trakcyjne czołgu. Jednakże ich armata kaliber 76,2 mm był już wówczas uzbrojeniem zdecydowanie niewystarczającym do zwalczania nowych czołgów niemieckich Pantera i Tygrys.

Pierwszy projekt zastosowania silniejszego uzbrojenia na czołgach KW pochodził już z grudnia 1941 - opracowano wówczas przezbrojenie czołgu KW-1 w zmodyfikowaną armatę przeciwlotniczą wz.1939 (52K). Projekt ten o fabrycznym oznaczeniu U-12 nie został jednak zrealizowany. Prototyp kolejnej wersji powstał w drugiej połowie 1943, był to czołg KW-1s uzbrojony w nową armatę 85mm S-31 zamontowaną w oryginalnej niepowiększonej wieży. Z powodu trudności w obsłudze armaty przez dwuosobową obsadę ciasnej wieży, projekt zarzucono.

W 1943 opracowaniu znajdowała się już nowa seria radzieckich czołgów ciężkich IS (Iosif Stalin). Zanim jednak czołg IS-1 był w pełni gotowy do produkcji, opracowana była już dla niego wieża z nową armatą 85 mm D-5T. Postanowiono w oczekiwaniu na nowy model, podjąć produkcję przejściowych czołgów KW wyposażonych w nową, gotową już wieżę.

Nową wersję czołgu, nazwaną KW-85, oparto na kadłubie czołgu KW-1s, z nieco poszerzonym przedziałem bojowym w celu zamontowania większej wieży. Nieco zmieniono rozkład opancerzenia czołgu. Zmniejszono liczbę członków załogi, rezygnując z przedniego strzelca-radiotelegrafisty, a wolne miejsce wykorzystano na część zapasu amunicji. Przedni karabin maszynowy zamontowano jako nieruchomy, odpalany przez kierowcę. Wieża była nowa, uzbrojona w armatę czołgową D-5T konstrukcji F. Pietrowa, opracowaną na bazie wcześniejszej armaty D-5S w wariancie dla dział samobieżnych SU-85. Taka sama armata montowana była w pierwszej serii czołgów średnich T-34/85.

4 września 1943 czołg KW-85 przyjęto do uzbrojenia i produkcji na niewielką skalę. Ponieważ czołg ten traktowany był jako model przejściowy, do wprowadzenia czołgów IS-1, wyprodukowano jedynie 148 czołgów KW-85, które wzięły następnie udział w walkach.

Projektowano jeszcze dalsze rozwinięcie tej konstrukcji, w postaci czołgu uzbrojonego w armatę 100 mm S-34, a następnie czołgu KW-122 z armatą 122mm D-25T w wieży czołgu IS-2, jednakże po zbudowaniu prototypów prace nad nimi zarzucono z uwagi na wprowadzenie nowego czołgu IS-2. Według jednak niektórych źródeł, kilkanaście czołgów KW przebudowano w warsztatach polowych, montując na nich wieże uszkodzonych czołgów IS-2 z armatą 122 mm.

[edytuj] Opis

Czołg konstrukcji klasycznej: z przodu kadłuba przedział kierowania, w środku przedział bojowy, z tyłu przedział silnikowy i za nim transmisyjny. Nad przedziałem bojowym obrotowa wieża. Kadłub spawany z pancernych płyt walcowanych i giętych, wieża spawana z płyt walcowanych elementów odlewanych.

Załoga: 4 ludzi (kierowca w przedziale kierowania, dowódca, celowniczy i działonowy w wieży).

Przyrządy celownicze i obserwacyjne: celownik teleskopowy 10T-15, 1 celownik peryskopowy PT-4-15, peryskopy i szczeliny obserwacyjne. Radiostacja 9R lub 10R obsługiwana przez dowódcę, telefon wewnętrzny TPU-3bis-F.

Silnik diesla W-2K, widlasty, 12 cylindrowy, o mocy nominalnej 550 KM, maksymalnej 600 KM, chłodzony cieczą. Skrzynia biegów mechaniczna: 4 biegi do przodu i 1 do tyłu z demultiplikatorem (razem 8 biegów do przodu i 2 do tyłu). Sprzęgła boczne, planetarne przekładnie boczne, zębate koła napędowe z tyłu kadłuba. Zawieszenie czołgu: sześć podwójnych kół jezdnych po każdej stronie, zawieszonych na wahaczach wleczonych, amortyzowanych wałkami skrętnymi. Koła napinające z przodu kadłuba. Po każdej stronie 3 koła podtrzymujące gąsienice. Metalowe gąsienice szerokości 650 mm.

Uzbrojenie: armata czołgowa D-5T. Długość lufy 52 kalibry, półautomatyczny pionowy zamek klinowy. Kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej 360°, w płaszczyźnie pionowej -5° do +25°. Prędkość początkowa pocisku przeciwpancernego 792 m/s. Strzelała pociskami przeciwpancernymi o masie 9,2 kg i odłamkowo-burzącymi o masie 9,5 kg. Donośność - 3800 m, maksymalna 13 600 m.

Dodatkowe uzbrojenie: 3 karabiny maszynowe DT kaliber 7,62 mm: jeden sprzężony z armatą, jeden nieruchomy w przedniej płycie kadłuba po prawej stronie, obsługiwany przez kierowcę i jeden ruchomy w tylnej ścianie wieży. Zapas amunicji: 70 nabojów do działa i 3276 nabojów do km.

p • d • e

Radzieckie pojazdy wojskowe z okresu do 1945 roku

Czołgi lekkie	BT-2/5/7/8 • T-18 • T-26 • T-27 • T-37 • T-38 • T-40 • T-50 • T-60 • T-70
Czołgi średnie	T-28 • T-34/76 • T-34/85 • T-44
Czołgi ciężkie	T-35 • KW-1 • KW-2 • KW-85 • IS-1 • IS-2 • IS-3
Działa samobieżne	SU-12 • SU-57 • SU-76I • SU-76 • SU-85 • SU-100 • SU-122 • SU-152 • ISU-122 • ISU-152 • ZiS-30 • ZSU-37
Samochody pancerne	BA-I • BA-3 • BA-6 • BA-10 • BA-20 • BA-27 • BA-64 • D-8 • D-12 • FAI
Inne pojazdy	T-20 • NKŁ-16 • NKŁ-26 • STZ-5 • S-2 • Woroszyłowiec • ZiS • GAZ-63 • GAZ-67
Prototypy i pojazdy doświadczalne	SU-2 • SU-5 • SU-6 • SMK • T-100 • T-46 • PPG • T-34M • T-43 • KSP-76 • T-80