Z Wikipedii

Przeprowadzana jest gruntowna przebudowa tego artykułu. Pomoc jest mile widziana. Wikipedysta Beax.

Kabaret to forma sztuki widowiskowej, mająca charakter zazwyczaj satyryczny. Widowiska kabaretowe tworzone są przez kilkuosobowe grupy artystów. Zazwyczaj są to grupy stałe. Ekspresja sztuki w przypadku kabaretu polega na prezentowaniu krótkich form, skeczy. Czasami grupy kabaretowe łączą się lub wymieniają członkami, wprowadzając dzięki temu nowe środki wyrazu.

Spis treści 1 Historia kabaretu 1.1 Francja 1.2 Polska 2 Zobacz też 3 Przypisy

[edytuj] Historia kabaretu

[edytuj] Francja

Początkowo nazwa kabaret nie związana była z bezpośrednio ze sztuką teatralną czy występem artystów. Był to lokal gromadzący nocą artystyczny światek. Pierwszy taki lokal otworzono 18 listopada 1881 roku w Paryżu przy ulicy Boulevard Rouchechouart 84 w dzielnicy Montmartre, która wówczas jeszcze znajdowała się na peryferiach miasta i kojarzona była przestępcami, prostytutkami i bezrobotnymi. Pomysłodawcą przedsięwzięcia był artysta Rodolphe Salis. Początkowo imprezy odbywały się pod nazwą cabaret artistique, wkrótce jednak lokal nazwano Chat Noir (Czarny Kot). Czarodziejski kot (wzięty z utworów Edgara Allana Poe) był symbolem sztuki ^[1].

Pierwsze spotkania były skromne i miały charakter zamknięty - przychodzili głównie przyjaciele Salisa. Szybko jednak Czarny Kot zdobył rozgłos i był najbardziej obleganym lokalem Paryża. Przedstawienia miały charakter ciągłej artystycznej improwizacji. W 1882 roku Salis rozpoczął wydawanie czasopisma również pod tytułem Chat Noir. W 1885 roku, ze względu na niebezpieczną okolicę (zasztyletowanie jednego z kelnerów oraz ciężkie pobicie samego Salisa) i skromne warunki lokalowe kabaret zmienił siedzibę i przeniósł się (dosłownie: w nocy, barwnym i rozśpiewanym korowodem artyści wraz z gośćmi przenieśli całe wyposażenie do nowego lokalu) na ulicę Victor Masse. Przez następne lata Chat Noir był jednym z najważniejszych ośrodków nocnego życia artystycznego Paryża. Jego sukces przyczynił się do przemiany Montmartre w dzielnicę bohemy i centrum artystyczne Paryża, jak jest postrzegana po dziś dzień. Czarny Kot został zamknięty w 1897 roku.

Inne znane kabarety powstałe w tamtym okresie to:

• "Cabaret des Quat'z'Arts",
• "La Lune Rousse",
• "Les Pantins",
• "Le Mirliton"

oraz "Moulin Rouge"

U podstaw zamknięcia Chat Noir leżała m.in. słaba sytuacja finansowa lokalu. Na brak zainteresowania nie narzekał założony w 1889 roku przez Josepha Ollera Moulin Rouge (Czerwony Młyn). Położony w czerwonej dzielnicy kabaret przyciągał swym wyglądem - imitacją młyna na dachu. W 1891 roku Henri de Toulouse-Lautrec namalował plakat reklamujący Moulin Rouge, który wzbudził w Paryżu wiele sensacji i kontrowersji, a to za sprawą widocznych nóg i bielizny tancerki. Dzięki jednak temu lokal zyskał rozgłos i popularność. Do dziś symbolem rozpoznawczym Moulin Rouge jest cancan.

Najbardziej znani francuscy artyści związani z kabaretem:

• Charles Aznavour (ur. 1924)
• Jacques Brel (ur. 1929 - zm. 1978)
• Serge Gainsbourg (ur. 1928 - zm. 1991)
• Edith Piaf (ur. 1915 - zm. 1963)

[edytuj] Polska

Pierwszy polski kabaret "Zielony Balonik" został założony w 1905. Pisał do niego Boy Żeleński, tworzono szopki satyryczne, w których udział brały znane postaci życia politycznego i kulturalnego początku XX wieku. Z polskich kabaretów przedwojennych można jeszcze wymienić: Czarny Kot, Sfinks, Picador (kabaret, z którym związani byli skamandryci), Qui Pro Quo (1919–1932), Morskie Oko (1925-1933), Cyrulik Warszawski (1935–1939).

Kabarety powojenne to m.in. Kabaret Siedem Kotów, Wagabunda, Kabaret Starszych Panów (założony przez Przyborę i Wasowskiego), Kabaret Dudek, Kabaret Pod Egidą, STS, Bim-Bom, Piwnica Pod Baranami, TEY i Potem.

Obecne popularne formacje kabaretowe to m.in. Kabaret Moralnego Niepokoju, Ani Mru-Mru, Grupa MoCarta, Mumio, Koń Polski, Kabaret OT.TO, Kabaret pod Wyrwigroszem, Kabaret Rak, Grupa Rafała Kmity, Trzeci Oddech Kaczuchy czy Kabaret Ciach.

[edytuj] Zobacz też

• Polscy artyÅ›ci kabaretowi
• Kategoria "polskie kabarety"
• Stand-up - inna forma komedii

Przypisy

Żelichowski o wecie prezydenta: decyzja polityczna

Zdaniem szefa klubu PSL Stanisława Żelichowskiego, decyzja prezydenta Lecha Kaczyńskiego o zawetowaniu nowelizacji ustawy medialnej nie jest zaskoczeniem. W jego opinii, jest to decyzja polityczna.

Kuchciński: decyzja prezydenta - słuszna

Zdaniem wiceszefa klubu PiS Marka Kuchcińskiego, decyzja prezydenta o zawetowaniu ustawy o rtv jest "słuszna" i "dobra dla całej Polski".

Kołodziejski: nie jestem zaskoczony decyzją prezydenta

Nie jestem zaskoczony decyzją prezydenta, od razu mówiłem, że ta ustawa nadaje się do kosza - powiedział przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Witold Kołodziejski, komentując prezydenckie weto do ustawy medialnej.

Sharon Stone o polskiej kuchni i o recepcie na duchowe piękno

O polskiej kuchni, amerykańskich dowcipach na temat Polaków, a przede wszystkim o sposobach na uzyskanie wewnętrznego spokoju i duchowego piękna mówiła w piątek w Warszawie słynna amerykańska aktorka Sharon Stone.

Prof. Godzic: prezydent powinien skierować ustawę medialną do TK

Prezydent Lech Kaczyński, zamiast wetować, powinien skierować ustawę medialną do Trybunału Konstytucyjnego i dać PO szansę na jej poprawę - uważa medioznawca prof. Wiesław Godzic.

Linki: Strona g³ówna