Kanadyjska Partia Nosorożców - Google

Kanadyjska Partia Nosorożców

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Kanadyjska Partia Nosorożców (Parti Rhinocéros du Canada, Rhinoceros Party of Canada), znana również jako Nosorożce (Parti Rhino, Rhinos), była zarejestrowaną partią polityczną w Kanadzie w latach 1968-1993. Jej działanie opierało się na kanadyjskiej tradycji satyry politycznej. Głównym mottem partii było "nic nie obiecywać", chociaż w rzeczywistości często obiecywali wiele niemożliwych rzeczy.

Kanadyjska Partia Nosorożców została utworzona w 1963 roku przez doktora Jacques Ferrona, "Éminence de la Grande Corne du parti Rhinoceros" – "Eminencję Wielkiego Rogu partii Nosorożca", znanego separatystycznego pisarza. W latach siedemdziesiątych do partii przyłączyła się grupa artystów, która stworzyła satyryczny obraz partii.

Członkowie partii twierdzili, że są duchowymi spadkobiercami brazylijskich nosorożców, które zostały wybrane do rady miasta São Paulo w latach pięćdziesiątych. Formalnym liderem partii był Korneliusz Pierwszy, nosorożec z zoo w Granby, na wschód od Montrealu. Członkowie partii twierdzili, że nosorożce są właściwym symbolem dla partii politycznej, gdyż politycy są z natury "gruboskórni, powolni, tępi, potrafią szybko uciekać, gdy są w niebezpieczeństwie, i mają wielkie owłosione rogi wyrastające wprost ze środka ich twarzy".

Spis treści

[edytuj] Platforma Partii Nosorożców

Bryan Gold z Kanadyjskiej Partii Nosorożców określił, że platforma partii ma dwie stopy wysokości i jest zrobiona z drewna. "Moją platformą jest ta, na której aktualnie stoję". Kandydat Ted 'not so' Sharp (gra słów: Sharp oznacza "ostry", "błyskotliwy", not so sharp – "niezbyt bystry") startował w wyborach w Ontario przeciw Florze MacDonald z wyborczym hasłem "Fauna, nie flora", obiecując równą reprezentację fauny. Stanowisko Sharpa wobec dyskutowanego wówczas problemu aborcji było jasne: "Jeśli zostanę wybrany, obiecuję nigdy nie dokonać aborcji". Członek partii i piosenkarz Michel Rivard wykorzystał przedwyborczy czas antenowy partii na przemówienie o treści: "Mam dla Państwa dwie rzeczy do powiedzenia: seler i chodnik. Dziękuję, dobrej nocy".

Partia Nosorożców obiecywała także nie dotrzymywać żadnych obietnic (był to punkt ich programu, który – jak twierdzili – został podchwycony i zrealizowany przez pozostałe partie). Obiecywali też, że jeśli zostaną wybrani, zażądają ponownego przeliczenia głosów.

Inne obietnice dotyczyły:

  • uchylenia prawa grawitacji
  • redukcji prÄ™dkoÅ›ci Å›wiatÅ‚a, jako że jest zdecydowanie za duża
  • wybrukowania prowincji Manitoba w celu utworzenia najwiÄ™kszego na Å›wiecie parkingu
  • podwyższenia poziomu edukacji przez wybudowanie szkół o wiÄ™kszej wysokoÅ›ci
  • uznania angielskiego, francuskiego i analfabetyzmu za trzy jÄ™zyki oficjalne Kanady
  • umożliwienie studiowania w paÅ„stwowych placówkach edukacyjnych osobom, które chcÄ… zostać analfabetami
  • zrównania Gór Skalistych z ziemiÄ…, aby mieszkaÅ„cy Alberty mogli oglÄ…dać zachód sÅ‚oÅ„ca nad Pacyfikiem lub przesuniÄ™cia ich metr na zachód
  • wybudowania pochyÅ‚ych dróg i Å›cieżek rowerowych przez caÅ‚y kraj, aby Kanadyjczycy mogli "zjeżdżać z wybrzeża na wybrzeże" (coast from coast to coast)
  • redukcji kosztów transportu, w odpowiedzi na kryzys energetyczny, przez przesuniÄ™cie Montrealu 50 km na zachód, a Toronto 50 km na wschód
  • zakoÅ„czenia wydobycia ropy, gdyż ropa sÅ‚uży do smarowania globu ziemskiego w czasie jego obrotów wokół osi i wydobywanie jej spowoduje zatrzymanie siÄ™ tych obrotów
  • caÅ‚kowitego zniesienia Å›rodowiska, jako że trudno jest je utrzymać w czystoÅ›ci i zajmuje dużo miejsca
  • aneksji Stanów Zjednoczonych, które zostaÅ‚yby trzecim terytorium Kanady (po Jukonie i Terytoriach Północno-Zachodnich), w celu podwyższenia Å›redniej temperatury Kanady o jeden stopieÅ„ Celsjusza
  • zastÄ…pienia Kanadyjskich SiÅ‚ Zbrojnych klonami radzieckiego bramkarza hokejowego WÅ‚adisÅ‚awa Tretiaka
  • uczynienia kanadyjskÄ… walutÄ… gumy balonowej, aby móc w prosty sposób dokonywać inflacji i deflacji
  • wyhodowania komarów, które bÄ™dÄ… siÄ™ wykluwać tylko w styczniu, aby "te maÅ‚e paskudy zdechÅ‚y z zimna"
  • zmienienia ulicy ÅšwiÄ™tej Katarzyny w Montrealu w najdÅ‚uższy na Å›wiecie tor do krÄ™gli
  • wprowadzenia ruchu lewostronnego – w rozÅ‚ożeniu przez pięć lat na poszczególne etapy: najpierw tylko tiry, nastÄ™pnie autobusy, a na koÅ„cu samochody osobowe i rowery
  • powiÄ™kszenia tylnych kół samochodów, w ramach oszczÄ™dzania energii, aby zawsze zjeżdżaÅ‚y w dół
  • sprzedania kanadyjskiego Senatu na aukcji antyków w Kalifornii
  • umieszczenia zadÅ‚użenia narodowego na karcie kredytowej
  • wypowiedzenia wojny Belgii z powodu tego, że belgijski bohater filmów animowanych, Tintin, zabiÅ‚ nosorożca w jednej z kreskówek
  • odwoÅ‚ania wojny kanadyjsko-belgijskiej pod warunkiem, że Belgia dostarczy skrzynkÄ™ belgijskiego piwa oraz małży do siedziby głównej Kanadyjskiej Partii Nosorożców w Montrealu (Ambasada Belgijska w Ottawie faktycznie speÅ‚niÅ‚a te żądania)
  • namalowania granic wód terytorialnych Kanady, aby ryby zawsze mogÅ‚y wiedzieć gdzie przebywajÄ…
  • policzenia TysiÄ…ca Wysp na Rzece ÅšwiÄ™tego WawrzyÅ„ca w celu sprawdzenia, czy żadnej nie brakuje
  • wystawienia do wyborów specjalistki od crossdressingu Penny Hoar w ramach "platformy bezpiecznego seksu"
  • wystawienia wiÄ™cej niż jednego kandydata na okrÄ™g wyborczy, jako że jedna pensja czÅ‚onka parlamentu zdecydowanie wystarczy dla wiÄ™kszej liczby osób
  • wykorzystania kwaÅ›nego deszczu jako źródÅ‚a energii elektrycznej, przez umieszczenie elektrod w kanadyjskich basenach w celu użycia ich jako baterii
  • zwiÄ™kszenia siÅ‚y Kanadyjczyków przez wpuszczenie sterydów do wody
  • zakazania okropnych kanadyjskich zim
  • przeniesienia Watykanu do Saint-Bruno-de-Montarville w Quebecu w celu turystycznej promocji miasta
  • zbudowania gigantycznego lustra na Rzece ÅšwiÄ™tego WawrzyÅ„ca, żeby mieszkaÅ„cy miasta Quebec mogli ujrzeć jak bardzo jest ono piÄ™kne od strony miasta Lévis
  • umieszczenia centrum handlowego West Edmonton Mall na kółkach i przesuwania go w miejsca kraju znajdujÄ…ce siÄ™ w zapaÅ›ci ekonomicznej
  • przerobienia tunelu Lafontaine'a w Montrealu (biegnÄ…cego pod RzekÄ… Åšw. WawrzyÅ„ca) w darmowÄ… myjniÄ™ samochodowÄ… przez wywiercenie dziury w suficie
  • zalegalizowania garnków. Oraz patelni. I innych utensyliów kuchennych (gra słów w jÄ™zyku angielskim – pot oznacza 'garnek', ale jest też slangowym okreÅ›leniem marihuany).

Odłam partii z Kolumbii Brytyjskiej zaproponował sadomasochistyczną dominę do pilnowania dyscypliny partyjnej. Wśród ich propozycji było też zerwanie z tradycjami kolonialnymi przez zmianę nazwy "Kolumbia Brytyjska" na "La La Land", przeniesienie stolicy oraz połączenie się z Progresywno-Konserwatywną Partią Kanady w celu zwiększenia szans w wyborach.

[edytuj] Wyniki w wyborach

Kanadyjskiej Partii Nosorożców nigdy nie udało się zająć miejsca w Parlamencie. Jednak, w wyborach w 1984 roku, partia zajęła czwarte miejsce pod względem liczby głosów, po trzech największych ugrupowaniach, lecz przed wieloma znanymi, mniejszymi partiami. Kandydaci Nosorożców zdobywali czasem w niektórych okręgach drugie miejsce, wyprzedzając kandydatów głównych partii. Przykładowo, w wyborach w 1980 roku, Partia Nosorożców wystawiła w okręgu wyborczym Laurier-Sainte-Marie zawodowego clowna, Sonię 'Chatouille' Côté (chatouille oznacza "łaskotki" po francusku). Côté zajęła drugie miejsce, po kandydacie Liberałów, lecz pokonując pozostałe największe partie – Nowych Demokratów i Progresywnych Konserwatystów. Chatouille dostała dwa razy więcej głosów niż kandydat PK.

Na początku działalności partii, gdy składała się głównie z francuskojęzycznych mieszkańców Quebecu, na oficjalnego tłumacza partii wyznaczyli oni jedyną osobę, która była jednojęzycznym anglofonem.

Partia przestała działać w 1993 roku. Zdecydowała się wtedy zbojkotować wybory federalne, w związku z nowym prawem, które wymagało od partii, które nie zarejestrowały kandydatów w przynajmniej 50 okręgach wyborczych, zapłacenia 1000 dolarów za każdego kandydata.

[edytuj] Polityczni następcy

[edytuj] Zobacz też

W Polsce:

W Wielkiej Brytanii:

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne


Twórcy przedstawili KRRiT obywatelski projekt ustawy medialnej
8 zł tzw. opłaty licencyjnej zamiast dotychczasowego abonamentu, poszerzenie do 9 osób składu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, a także wprowadzenie do rad nadzorczych mediów publicznych przedstawicieli samorządu pracowniczego - to niektóre założenia projektów ustaw o rtv oraz o opłatach licencyjnych, które przygotowały stowarzyszenia twórcze.
Menedżerska choroba w Radiu Katowice
"Rzeczpospolita": 18 tys. zł miesięcznie zarabiał w Radiu Katowice rekomendowany przez PiS prezes-redaktor naczelny Wojciech Poczachowski. Od siedmiu miesięcy nie można mu wręczyć wypowiedzenia, bo... zachorował, donosi "Rzeczpospolita". Już pół roku "chorobowe" wypłaca mu ZUS, czyli - my wszyscy.
W szale zazdrości wziął 42 zakładników
Uzbrojony mężczyzna w szale zazdrości wziął 42 zakładników w budynku centrali telefonicznej w mieście Gwatemala i zagroził zdetonowaniem bomby - poinformowała gwatemalska policja.
Pomorze promuje siÄ™ razem z WizzAirem
Bez rozstrzygnięcia zakończył się przetarg Pomorskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej na promocję regionu za granicą. Mimo to kampania zostanie przeprowadzona.
Newsy z "La Gazzetta dello Sport w serwisie Sport.pl
Serwis Sport.pl (Agora.pl) rozpoczął współpracę z włoskim dziennikiem sportowym "La Gazzetta dello Sport" i z francuską agencją Agence France Presse.
Linki: Strona g³ówna