Z Wikipedii

Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem Kanclerz Skarbu.

Kanclerz Skarbu, dosłownie Kanclerz Szachownicy (ang. Chancellor of the Exchequer od łac. scaccario - szachownica) – obecnie jeden z najważniejszych członków brytyjskiego rządu, odpowiedzialny za sprawy finansów Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; brytyjski odpowiednik ministra właściwego do spraw finansów.

Angielska nazwa urzędu jest konsekwencją jego historycznej ewolucji. Pierwotnie Kanclerz Skarbu, jako urzędnik podległy Lordowi Wielkiemu Skarbnikowi (ang. Lord High Treasurer, zazwyczaj pełniącego również funkcję Skarbnika – ang. Treasurer)^[1], był członkiem Court of Exchequer, wywodzącego się z czasów normandzkich kolegialnego organu o uprawnieniach administracyjno-sądowych w zakresie ustalania i poboru dochodów królewskich. Z uwagi na nikłą biegłość w zakresie matematyki, od około 1110 roku członkowie tego organu używali stołu pokrytego wzorem szachownicy, celem ułatwienia rachunków^[2].

W wyniku ewolucji i reform finansów państwa, w tym występującej od 1667 roku praktyki powierzania urzędu Skarbnika specjalnej komisji w miejsce jednej osoby^[2], co doprowadziło również do faktycznej likwidacji urzędu Lorda Wielkiego Skarbnika (oba urzędy pełniła zawsze jedna osoba, na podstawie nominacji datowanych na ten sam dzień), Kanclerz Skarbu stał się zwyczajowym członkiem tej komisji, od 1712 roku jako Drugi Lord Skarbu (ang. Second Lord of Treasury)^[3]. Gdy stanowisko Pierwszego Lorda Skarbu (ang. First Lord of Treasury) związane zostało z funkcją premiera Zjednoczonego Królestwa, Kanclerz Skarbu stał się głównym urzędnikiem zajmującym się finansami państwa.

W 1833 roku zlikwidowano ostatecznie Court of Exchequer, zaś Skarb stał się rządowym departamentem (ang. HM Treasury), na którego czele stanął Kanclerz Skarbu^[2].

Obecnie urząd ten pełni Alistair Darling.

Przypisy