Kompleks startowy 39 centrum Kennedy'ego - Google

Kompleks startowy 39 centrum Kennedy'ego

Z Wikipedii

(Przekierowano z Kompleks startowy 39)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kompleks startowy 39
Kompleks startowy 39
Wahadłowiec Columbia na platformie 39A
Wahadłowiec Columbia na platformie 39A
Platforma w świetle dziennym
Platforma w świetle dziennym

Kompleks startowy 39 (ang. Launch Complex 39, zazwyczaj używany jest skrót LC39) odnosi się do platform startowych LC39A i LC39B w Centrum Lotów Kosmicznych imienia Johna F. Kennedy'ego na przylądku Canaveral w Stanach Zjednoczonych, które są używane do wystrzeliwania promów kosmicznych.

[edytuj] Historia

Platformy LC39A i LC39B były używane wcześniej przy startach rakiet Saturn V dla misji księżycowych programu Apollo. Początkowa struktura platform została przemodelowana na potrzeby promów, zaczynając od platformy LC39A, po ostatnim starcie rakiety Saturn V, która wyniosła Skylab w 1973 roku, a w roku 1977 LC39B po zakończeniu programu Sojuz-Apollo.

W czasie programu Apollo kompleks 39 był po prostu parą platform startowych - jedyną modyfikacją było dodanie tzw. "stołka" - podstawki, która umożliwiała rakietom Saturn IB korzystanie z wieży startowej skonstruowanej dla Saturn V. Platformy dla promów mają stałą wieżę (pozostałość z epoki Apollo-Saturn) oraz obrotową platformę serwisową, służącą do ochrony orbitera i instalacji ładunków do luku towarowego promu.

Po raz pierwszy LC39 użyto w roku 1967, kiedy wystrzelono rakietę Saturn V niosącą pojazd bezzałogowy Apollo 4. LC39B użyto do misji bezzałogowej Apollo 6, natomiast z LC39A wystartował Apollo 8, pierwszy załogowy lot programu. Oprócz Apollo 10, który startował z LC39B, wszystkie misje Apollo, od Apollo 8 w grudniu 1968 do Apollo 17 w grudniu 1972 startowały z platformy LC39A.

W roku 1974 zapadła decyzja o skreśleniu platformy LC39A z systemu Apollo-Saturn, po czym została ona przekonfigurowana do zastosowania z promami kosmicznymi. Użyto jej w pierwszej misji promów - starcie Columbii w misji STS-1 w roku 1981. Z zastosowania w systemie Apollo-Saturn LC39B skreślona została w roku 1977, ale ze względu na ograniczenia budżetowe przebudowa ukończona została dopiero w roku 1986. Pierwszym startem z tej platformy była zakończona katastrofą promu Challenger misja STS-51-L. Platforma LC-39B jest obecnie pzebudowywana pod rakiety Ares I.

[edytuj] Użycie promu kosmicznego

Zanim prom wystartuje z jednej z platform kompleksu LC39, jest on montowany w Vehicle Assembly Building (VAB). Mobile Launcher Platform (MLB), specjalnie skonstruowana ruchoma platforma, załadowana na transporter jest przechowywana w VAB. Różne segmenty rakiety dodatkowej na paliwo stałe (Solid Rocket Booster - SRB) dołączone są do MLP. Dopiero później, między boostery, instalowany jest zewnętrzny zbiornik. Boostery w momencie instalacji są już "zatankowane" - paliwo stałe jest wlewane w postaci płynnej w czasie łączenia elementów rakiety w całość w fabryce w Utah. Z kolei puste zbiorniki zewnętrzne transportowane są barkami z miejsca ich produkcji w Luizjanie. Zbiorniki są tankowane ciekłym wodorem i ciekłym tlenem w czasie odliczania przed startem.

Orbiter podłączany jest do połączonych boosterów i zbiornika, po czym transporter przewozi cały system do odległej o 3-4 mile platformy - przejazd trwa około ośmiu godzin. Platforma mobilna jest instalowana za pomocą kilku mocowań do platformy startowej, a transporter jest odsuwany na bezpieczną odległość. Wieżę startową stanowią Stała Struktura Obsługi (ang. Fixed Service Structure - FSS) i Obrotowa Struktura Obsługi (ang. Rotating Service Structure - RSS). RSS zawiera sterylne pomieszczenie i umożliwia dostęp do ładowni orbitera, tak więc ładunek, który ma być wyniesiony za pomocą promu, może być zainstalowany bądź w razie potrzeby naprawiony krótko przed startem, w czasie gdy prom czeka na platformie. Prom może pozostawać na platformie nawet przy bardzo złej pogodzie, ponieważ jest chroniony przez RSS, która, zgodnie z założeniami NASA, ma chronić pojazd przed wiatrami o prędkościach do 60 węzłów.

Krótko przed startem do zbiornika zewnętrznego wtłaczane jest paliwo.

Najbliższa odległość, na jaką można się zbliżyć do platformy w czasie startu, to 5 kilometrów. Budynki kontroli startu i VAB znajdują się prawie dokładnie 5 kilometrów od LC. W przypadku eksplozji pojazdu na platformie, 5 kilometrów to najmniejsza odległość uważana za bezpieczną dla pracowników Centrum Kosmicznego i specjalnych gości.


USG pomaga przewidzieć zawał
Badania ultrasonograficzne mogą pomóc w zidentyfikowaniu osób szczególnie zagrożonych zawałem serca i innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego - informuje pismo "Radiology".
Odkryto głowę kolosalnego posągu cesarzowej
Archeolodzy odkryli w południowo-zachodniej Turcji głowę wielkiego marmurowego posągu, przedstawiającego postać Faustyny Starszej, żony rzymskiego cesarza Antoninusa Piusa - donosi serwis internetowy BBC News.
Krew menstruacyjna może leczyć miażdżycę
Komórki pozyskiwane z krwi menstruacyjnej mogą być wykorzystane do leczenia zaawansowanej miażdżycy tętnic obwodowych - informuje serwis "EurekAlert".
Kolor tłuszczu ma znaczenie
Tłuszcz jest bliżej związany z tkanką mięśniową niż nam się wydaje - przekonują w swoich pracach opublikowanych na łamach pisma "Nature" dwie grupy naukowców z USA. Badacze odkryli czynniki regulujące powstawanie tkanki tłuszczowej, a ich prace mogą pomóc w opracowaniu terapii do walki z otyłością.
Bakterie zdolne do altruistycznego samobójstwa
Niektóre bakterie salmonelli, aby ułatwić swoim towarzyszkom zakażenie jakiegoś organizmu, zdolne są do poświęcenia życia - podało brytyjskie czasopismo "Nature".
Linki: Strona g³ówna