Z Wikipedii

Konflikt izraelsko-arabski
Izrael i członkowie Ligi Arabskiej.
Data	15 maja 1948 – nadal
Miejsce	Bliski Wschód
Strony konfliktu Izrael Liga Państw Arabskich

Wojny izraelsko-arabskie
Wojna domowa (1947-1948) - Wojna o Niepodległość (1948-1949) - Kryzys sueski (1956) - Wojna sześciodniowa (1967) - Wojna na wyczerpanie (1967-1970) - Wojna Jom Kippur (1973) - Wojna libańska (1982-1985) - Pierwsza Intifada (1987-1991) - Intifada Al-Aksa (2000-2004) - Druga wojna libańska (2006)

Konflikt izraelsko-arabski (arab. الصراع العربي الإسرائيلي, hebr. הסכסוך הישראלי ערבי) obejmuje okres ponad wieku politycznych napięć i jawnych niechęci pomiędzy Żydami a Arabami na Bliskim Wschodzie. Swoimi przyczynami wybiega on na dużo wcześniej przed powstaniem państwa Izrael (14 maja 1948) do czasu utworzenia ruchu syjonistycznego, którego celem działania było stworzenie państwa żydowskiego w Ziemi Izraela.

Konflikt izraelski-arabski ma charakter etniczny, religijny i terytorialny. Niektórzy uważają ten konflikt za część wielkiego starcia cywilizacji pomiędzy Zachodem a Arabami i światem Islamu^[1][2]. Inni uważają, że religijny wymiar jest zupełnie nowym aspektem tego konfliktu</ref>^[3].

Tak czy inaczej, ten konflikt jest źródłem niechęci inicjującej liczne ataki na przeciwników we wszystkich państwach na całym świecie i tym samym, poprzez powszechność zjawiska terroru, przybiera on charakter konfliktu globalnego.

Spis treści 1 Wstęp 2 Wojny izraelsko-arabskie 3 Podstawowe problemy 4 Proces pokojowy 5 Przypisy 6 Bibliografia 7 Zobacz też

[edytuj] Wstęp

W pierwszym okresie trwania konfliktu, po I wojnie światowej na terenach Mandatu Palestyny powstało kilka niezależnych państw arabskich. Jednak zmieniające się stosunki pomiędzy państwami oraz rosnący napływ żydowskiej imigracji doprowadził do wzrostu napięć i wybuchu przemocy, które doprowadziły do obecnego stanu wzajemnej nieufności.

Poszukując sposobu rozwiązania konfliktu, 29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Rezolucję nr 181 w sprawie podziału Palestyny. W myśl Rezolucji:

• państwo żydowskie miało liczyć 14 257 km² powierzchni i 935 tys. mieszkańców;
• państwo arabskie miało liczyć 11 664 km² powierzchni i 814 tys. mieszkańców.

Żydzi zaakceptowali decyzję Zgromadzenia Ogólnego ONZ, jednakże niezadowoleni Arabowie rozpętali spiralę przemocy, która w krótkim czasie doprowadziła do wybuchu wojny domowej w Palestynie (30 listopada 1947).

[edytuj] Wojny izraelsko-arabskie

Gdy 14 maja 1948 powstało niezależne państwo Izrael konflikt żydowsko-arabski w Palestynie przeobraził się w konflikt izraelsko-arabski, który swoim zasięgiem objął teren całego Bliskiego Wschodu i jest jednym z najbardziej trudnych do rozwiązania konfliktów na świecie.

Pierwsza wojna izraelsko-arabska wybuchła 15 maja 1948 roku i zakończyła się w 1949 podpisaniem porozumień rozejmowych pomiędzy walczącymi państwami. W 1956 Izrael za namową Wielkiej Brytanii i Francji dokonał agresji na Egipt, co wykorzystały oba państwa europejskie by pod pretekstem ochrony wolnej żeglugi zająć strefę Kanału Sueskiego. Pod międzynarodowym naciskiem w 1957 Izrael, Wielka Brytania i Francja wycofały swoje wojska, a ich miejsce zajęły międzynarodowe siły UNEF. W czerwcu 1967 Izrael rozpoczął Wojnę Sześciodniową, w której zajął Półwysep Synaj, Strefę Gazy, Judeę z Jerozolimą, Samarię i Wzgórza Golan. W 1973 państwa arabskie rozpoczęły Wojnę Jom Kippur, którą po początkowych sukcesach przegrały. Lata 1982-1985 były okresem wojny libańskiej, która znalazła swoją kontynuację w drugiej wojnie libańskiej 2006.

[edytuj] Podstawowe problemy

W konflikcie izraelsko-arabskim wyraźnie da się zauważyć kilka podstawowych problemów:

• istnienie żydowskiego państwa Izrael w Palestynie,
• okupacja przez Izrael Zachodniego Brzegu Jordanu i Wzgórz Golan,
• powstanie niezależnego państwa palestyńskiego,
• osadnictwo żydowskie na okupowanych terenach,
• status Jerozolimy: jedno miasto - dwie stolice, święte miasto trzech religii monoteistycznych,
• kwestia powrotu uchodźców palestyńskich,
• kwestia powstrzymania zarówno działań palestyńskiego ruchu oporu, nazywanych czasami szumnie w mediach działaniami terrorystycznymi jak i agresji izraelskich syjonistów na Palestyńczyków

[edytuj] Proces pokojowy

Podejmowano wiele prób rozwiązanie tego konfliktu. Najważniejsze inicjatywy pokojowe to:

• Porozumienie Camp David
• Porozumienia z Oslo
• Plan pokojowy dla Bliskiego Wschodu z 2003 roku
• Inicjatywa genewska

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Witold Pronobis, "Polska i Świat w XX wieku".
• Wojciech Roszkowski, "Półwiecze. Historia Polityczna Świata po 1945 roku".
• A. Patka, J. Rydla, J.J. Węca, "Najnowsza historia świata", Kraków, 2003.

[edytuj] Zobacz też

• Historia Izraela
• Autonomia Palestyńska
• Intifada
• Organizacja Wyzwolenia Palestyny
• Lista największych arabskich zamachów w Izraelu
• Lista największych zamachów na cele izraelskie na świecie

Polska liderem w pokazywaniu europejskich produkcji

Europejskie stacje telewizyjne przeznaczają ponad 65 proc. czasu antenowego na produkcje europejskie, w tym ponad 36 proc. na produkcje niezależnych producentów z UE - wynika z piątkowego raportu Komisji Europejskiej. Polska jest liderem rankingu krajów UE.

TVP procesuje się z "Dziennikiem"

Przeprosin i wpłaty 200 tys. na cel społeczny żąda TVP od "Dziennika" za artykuł pt. "Korupcja w TVP" - o domniemanej propozycji wiceszefowej Agencji Informacji TVP Patrycji Koteckiej wyższych wycen za materiały kompromitujące PO.

Maks Kolonko procesuje się z "Faktem"

Przeprosin i 100 tysięcy zł zadośćuczynienia żąda od wydawcy "Faktu" znany prezenter TV Mariusz Maks Kolonko za nazwanie go "łajdakiem" i sugestię, że swój związek z Weroniką Rosati traktował instrumentalnie.

Powstaje audiobook o Śląsku

Sześć płyt i książka z esejami złożą się na audiobook poświęcony Śląskowi. Ma to być dźwiękowy pejzaż regionu.

Dodatek o Powstaniu Warszawskim w "Rzeczpospolitej"

Dzisiaj dziennik "Rzeczpospolita" (Presspublica) ukaże się z dodatkiem poświęconym Powstaniu Warszawskiemu – "Warszawa '44".

Linki: Strona g��wna