Z Wikipedii

Konrad Jażdżewski (23 listopada 1908 w Kluczborku - zm. 21 kwietnia 1985 w Łodzi) – polski archeolog, profesor archeologii na Uniwersytecie Łódzkim.

Urodził się w rodzinie mieszczańskiej o polskich tradycjach patriotycznych. Ze względu na charakter pracy ojca uczęszczał kolejno do szkół gimnazjalnych (od 1915 – 1926) w Chociebużu, w Berlinie, Kluczborku, Trzemesznie, Poznaniu, Grudziądzu i Gnieźnie. W roku 1926 zdał maturę w Gnieźnie, i tegoż roku zapisał się na Uniwersytet Poznański. Studia kontynuował na wydziale prehistorii pod kierunkiem profesora Józefa Kostrzewskiego.

Pracę doktorską nt. "Kultura pucharów lejkowatych w Polsce środkowej i zachodniej", pod kierunkiem profesora Józefa Kostrzewskiego obronił w roku 1936 na Uniwersytecie Poznańskim. Kolejna rozprawa habilitacyjna nt. "Prezentacji wyników badań w Brześciu Kujawskim" została przyjęta w roku 1939. Był m.in. współpracownikiem poznańskiej szkoły archeologicznej kierowanej przez profesora Józefa Kostrzewskiego, oraz kierownikiem kolejnych misji archeologicznych w Brześciu Kujawskim i Dobrem, badając neolityczne osady i cmentarzyska najstarszych społeczeństw rolniczo-hodowlanych sprzed 6 tys. lat. oraz Wietrzychowicach, eksplorując grobowce megalityczne.

W przededniu wybuchu II wojny światowej otrzymał propozycję objęcia kierownictwa Katedry Prehistorii na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

W 1939 miał objąć katedrę archeologii w Wilnie jednak przeszkodziła w tym II wojna światowa. W jej trakcie był dyrektorem Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.

Po wojnie związany z nowopowstałą Katedrą Archeologii na Uniwersytecie Łódzkim. 1 kwietnia 1945 został kierownikiem Zakładu Prehistorii a następnie Katedry Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Konrad Jażdżewski kierował katedrą do roku 1971, kiedy to został zmuszony ograniczyć się do funkcji dyrektora Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi (wcześniej noszącego nazwę Miejskiego Muzeum Prehistorycznego), którego był także twórcą. Jako jeden z oponentów władz komunistycznych został zmuszony do rozstanie z kierowaną przez niego katedrą archeologii w roku 1971 a następnie został usunięty z Uniwersytetu Łódzkiego. W roku 1979 przeszedł na emeryturę.

14 października 1981 wraz z małżonką Stefanią Konrad Jażdżewski uzyskał audiencję u Papieża Jana Pawła II.

Dopiero w roku 1985 władze Uniwersytetu Łódzkiego, na krótko przed jego śmiercią, nadały mu godność doktora honoris causa. Obecnie, przy Muzeum Archeologicznym i Etnograficznym w Łodzi działa Fundacja im. prof. Konrada Jażdżewskiego. Do uczniów profesora należą m.in. Aleksandr Gardawski, Waldemar Chmielewski, Jerzy Kmieciński, Andrzej Nadolski oraz Andrzej Abramowicz. Potomstwo profesora pięcioro dzieci (trzy córki i dwóch synów).

Konrad Jażdżewski jest jednym z honorowych obywateli miasta Praszka.

[edytuj] Życie rodzinne

Warto dodać, że rodzina Konrada Jażdżewskiego kontynuuje akademickie tradycje - m.in. syn Krzysztof jest cenionym biologiem polarnym, profesorem Uniwersytetu Łódzkiego. Doktorat z biologii na UŁ przygotowuje także wnuczka Konrada Jażdżewskiego, Anna.

 To jest tylko zalążek artykułu biograficznego związanego z archeologią. Jeśli możesz, rozbuduj go.