Z Wikipedii

Konwencjonalizm to przyrodoznawczy kierunek filozoficzny, powstały już w V w.p.n.e. (Protagoras, Arystyp, Sofiści), a rozwinięty w końcu XIX i w XX w. (Poincare, Bergson, Ajdukiewicz), w myśl którego wszystkie twierdzenia i teorie o charakterze naukowym są konwencjami (tzn. mają umowny charakter). Rolą pełnioną przez te konwencje jest wygoda myślenia w procesach poznania i wartościowania w danym wycinku czasoprzestrzeni, co - w przekładzie potocznym - jest takim rozeznawaniem się w pewnej rzeczywistości, w którym umownie przyjmuje się określone sądy za prawdziwe bądź nieprawdziwe oraz określone rzeczy za dobre lub/i piękne bądź złe lub/i brzydkie. Niejako "użytkowym przekazem" konwencjonalizmu jest to, iż w praktyce nie ma wiecznie niezmiennych stanowisk wobec realiów - z racji tego, że rozwojową naturę ma myśl ludzka.

Istnieje konwencjonalizm:

• skrajny
• umiarkowany - istniejÄ… pewne doÅ›wiadczenia, które zmuszajÄ… nas do uznania pewnych sÄ…dów (np. zdania sprawozdawcze), ale sÄ… też doÅ›wiadczenia które nie zmuszajÄ… nas i potrzebna jest konwencja by dowiedzieć siÄ™ czym to coÅ› jest.

[edytuj] Zobacz też

• umowa spoÅ‚eczna
• przeglÄ…d zagadnieÅ„ z zakresu filozofii